Widget
Podziel się:

Kwarc


Kwarc
Kwarc2.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemicznySiO2
Twardość w skali Mohsa7
Przełamzadziorowaty lub muszlowy
Łupliwośćbrak
Pokrój kryształusłupowe, igiełkowe, pseudoregularne (diament marmaroski), bipiramidalny
Układ krystalograficznytrygonalny – kwarc niskotemperaturowy; heksagonalny – kwarc wysokotemperaturowy,
Właściwości mechanicznekruchy
Gęstość minerału2,648-2,651 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwabezbarwny, biały, szary, odcienie barwy żółtej, pomarańczowy, różowy, brązowopurpurowy, fioletowy, zielony, czarny; rzadko niebieski.
Rysabiała
Połyskszklisty, na przełamie tłusty
Współczynnik załamanian_o=1,544 i n_e=1,553
Inneoptycznie dodatni
Dodatkowe dane
Postacie alotropoweodmiany α i β, trydymit, krystobalit, coesyt, stiszowit, keatyt
Szczególne własnościanizotropia przewodnictwa cieplnego (od 6,1 do 9,5 J/(m*K)), dwójłomność, aktywność optyczna, silny efekt piezoelektryczny

Kwarc (dawniej kwarzec) – minerał z gromady krzemianów[potrzebne źródło].

Nazwa pochodzi:

  • od starogermańskiego kwarr (quarz) = zgrzyt – tak określali ten minerał niemieccy górnicy,
  • lub słowiańskiego kwardy = twardy (kwarda = kwarzec),
  • gr. Krystallos = lód.

Spis treści

[edytuj] Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy słupkowe wykształcone w postaci heksagonalnego słupa (o sześciobocznym przekroju), zakończonego ścianami romboedrów i podwójnych piramid. Prawidłowo wykształcone kryształy są najczęściej spotykane w geodach, kawernach i szczelinach skalnych, gdzie tworzą szczotki krystaliczne. Oprócz struktury krystalicznej kwarc może tworzyć odmiany ziarniste, skrytokrystaliczne oraz naskorupienia i inkrustacje.
Kwarc jest przezroczysty; może być bezbarwny i może tworzyć wiele barwnych odmian.
Czysty, bezbarwny kwarc nazywany jest kryształem górskim lub skalnym. Samo słowo kryształ pochodzi od greckiego krystallos (dawniej oznaczającego lód), nazwanie w ten sposób kryształu górskiego wiąże się z wyglądem kryształów oraz faktem, iż wydają się one "zimne w dotyku". Wiąże się to z wysokim przewodnictwem cieplnym, dziesięciokrotnie wyższym niż dla wody i zarazem wysoką pojemnością cieplną kwarcu: objętościowe ciepło właściwe jest tylko ok. 2,3 krotnie mniejsze niż analogiczna wielkość dla wody. W starożytnym Rzymie dużych kryształowych kul używano do chłodzenia dłoni[potrzebne źródło].
Kwarc często zawiera inkluzje gazowe, ciekłe oraz stałe.
Inkluzje stałe, spowodowane przez różne minerały powodują zróżnicowanie barwy oraz wywołują ciekawe efekty optyczne, takie jak: asteryzm, iryzacja, opalescencja, awenturyzacja.
Znanych jest około 40 minerałów tworzących wrostki; kwarce zawierające wrostki bywają określane odrębnymi nazwami np. kwarc rutylowy, kwarcowe sokole oko.

[edytuj] Odmiany kwarcu

I. W zależności od temperatury wyróżniamy:

  • Kwarc \alpha - kwarc wysokotemperaturowy, heksagonalny, krystalizuje z magmy. Często występuje w postaci podwójnej piramidy heksagonalnej. Po schłodzeniu do temperatury przejścia fazowego w 573 °C przechodzi w formę \beta. Spotyka się jego paramorfozy formy w skałach magmowych.
  • Kwarc \beta[1] - kwarc niskotemperaturowy, trygonalny, powszechnie występujący na powierzchni Ziemi. Jest trwały w temperaturze do 573 °C. Krystalizuje z par i roztworów wodnych. Najdoskonalsze kryształy tej odmiany spotyka się w próżniach skalnych jako kryształ górski, czy kwarc zadymiony.

Inne, znane modyfikacje krzemionki (SiO2): trydymit, krystobalit, coesyt, stiszowit, lechaterieryt – powstające w specyficznych warunkach, rzadko spotykane, a także: keatyt, moganit – wytwarzane sztucznie (nie występują w przyrodzie; uzyskuje się je wyłącznie drogą syntezy).

II. Kwarc jest minerałem bardzo pospolitym, posiada wiele odmian takich jak:

[edytuj] Występowanie

Jeden z najpospolitszych minerałów w skorupie ziemskiej. Składnik wielu skał magmowych przesyconych krzemionką, (granitów, granodiorytów, pegmatytów), osadowych (piasków, żwirów, piaskowców, zlepieńców) i metamorficznych (gnejsów, łupków łyszczykowych, kwarcytów). Często występuje w formie żył kwarcowych (kwarc mleczny). Jest rozpowszechniony na całym świecie.

Miejsca występowania poszczególnych odmian kwarcu omówione zostaną na stronach dotyczących konkretnego rodzaju kwarcu, ale dobrze wykształcone, szczególne duże kryształy są spotykane w USA, Kanadzie, Brazylii, Urugwaju, Kazachstanie, na Ukrainie oraz na Madagaskarze.

[edytuj] Zastosowanie

[edytuj] Galeria zdjęć

Przypisy

  1. Często oznaczenia \alpha i \beta są stosowane odwrotnie

[edytuj] Bibliografia

  • Maria Borkowska, Kazimierz Smulikowski: Minerały skałotwórcze. Warszawa: Wydawnictwa geologiczne, 1973. 
  • W. Szumann: Kamienie szlachetne i ozdobne. 
  • R. Hochleitner: Minerały i kryształy. 
  • Leksykon Przyrodniczy - Minerały. 
  • Podręczny Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne. 
  • K. Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. 
  • C. Hall: Klejnoty kamienie szlachetne i ozdobne. 
  • G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii. 

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne