| Lamon Brewster | |
| Pseudonim | Relentless |
| Data i miejsce urodzenia | 5 czerwca 1973 Indianapolis |
| Narodowość | Stany Zjednoczone |
| Styl | praworęczny |
| Kategoria wagowa | ciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 41 |
| Zwycięstwa | 35 |
| Nokauty | 30 |
| Porażki | 6 |
| Remisy | 0 |
| No contests | 0 |
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
| ||||||||||||
Lamon Brewster (ur. 5 czerwca 1973 w Indianapolis) – amerykański bokser wagi ciężkiej, były mistrz świata organizacji WBO.
Spis treści |
Brewster został w 1995 amatorskim mistrzem Stanów Zjednoczonych. W tym samym roku zdobył srebrny medal na Igrzyskach Panamerykańskich, przegrywając w finale z Félixem Savónem.
Karierę zawodową rozpoczął w 1996. Pierwszą przegraną zaliczył w 2000 w swojej 24 walce, z Cliffordem Etienne. Jeszcze w tym samym roku poniósł drugą porażkę, z Charlesem Shuffordem.
W 2004, po tym jak Corrie Sanders zrezygnował z tytułu mistrza świata organizacji WBO, Brewster dostał szansę zdobycia tego trofeum. 10 kwietnia w Las Vegas zmierzył się z byłym mistrzem świata tej organizacji, Wołodymyrem Kłyczko. Przez cztery pierwsze rundy Ukrainiec miał znaczną przewagę. W czwartej rundzie Amerykanin leżał na deskach. Jednak w następnej rundzie sytuacja diametralnie się odwróciła. Po serii silnych ciosów Kłyczko był liczony, a po zakończeniu piątej rundy najpierw upadł, a później nie mógł dojść o własnych siłach do swojego narożnika. Sędzia był zmuszony zakończyć walkę i ogłosić zwycięstwo Brewstera[1].
4 września 2004, w swojej pierwszej obronie mistrzowskiego tytułu, wygrał niejednogłośną decyzją na punkty z Kalim Meehanem[2]. Natomiast w następnej walce rozprawił się z Andrzejem Gołotą w zaledwie 53 sekundy. W tym czasie Polak trzy razy leżał na deskach[3].
We wrześniu 2005 stoczył walkę z Luanem Krasniqi, którą wygrał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie[4]. Pas mistrza świata stracił w swojej czwartej obronie, z Siarhiejem Lachowiczem. Białorusin Wygrał na punkty, mimo iż w siódmej rundzie był liczony[5]. Brewster po walce tłumaczył, że prawie przez cały pojedynek nie mógł widzieć na jedno oko. Niedługo po walce zdiagnozowano u niego oderwanie siatkówki w lewym oku i musiał się poddać operacji.
Na ring powrócił 7 lipca 2007. W walce o mistrzostwo świata organizacji IBF przegrał z Wołodymyrem Kłyczko przez techniczny nokaut w 6 rundzie[6]. Rok później podjął kolejną próbę powrotu do grona najlepszych bokserów w kategorii ciężkiej. W sierpniu 2008 znokautował w piątej rundzie Danny'ego Batcheldera[7], a w marcu 2009 podpisał kontrakt z niemiecką grupą promotorską Sauerland Event[8]. Jeszcze w tym samym miesiącu pokonał na punkty Michaela Sprotta[9]. Jednak kolejne dwa pojedynki zakończyły się porażkami Brewstera: 29 sierpnia 2009 przegrał na punkty z Gbengą Oloukunem[10], a 30 stycznia 2010 został znokautowany w ósmej rundzie przez Roberta Heleniusa[11]. Po rocznej przerwie 9 stycznia 2011 ogłosił zakończenie kariery[12].
| Poprzednik Corrie Sanders (zwakatował) | Mistrz świata wagi ciężkiej WBO 10 kwietnia 2004 - 1 kwietnia 2006 | Następca Siarhiej Lachowicz |
