| Lee Marvin | |||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 19 lutego 1924 Nowy Jork | ||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 29 sierpnia 1987 Tucson | ||||||||||||||||||||
| Zawód | aktor | ||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||

Lee Marvin (ur. 19 lutego 1924 w Nowym Jorku, zm. 29 sierpnia 1987 w Tucson)[1] – amerykański aktor filmowy. Laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w filmie Kasia Ballou (reż. Elliot Silverstein) w 1966. Największą popularność przyniosła mu rola majora Johna Reismana w legendarnym filmie wojennym Roberta Aldricha, Parszywa dwunastka z 1967.
Spis treści |
Lee Marvin w czasie II wojny światowej służył w 5 Dywizji Piechoty Morskiej. Wziął udział w walkach na Pacyfiku, został ranny podczas bitwy o Saipan. Po wojnie imał się różnych zajęć, by jako amator ostatecznie trafić do mniejszych teatrów broadwayowskich.
W Hollywood karierę zaczynał od drugoplanowych ról psychopatów i czarnych charakterów. Łatka aktora charakterystycznego, świetnie sprawdzającego się w rolach twardych facetów, towarzyszyła mu do końca życia, choć – paradoksalnie – Oscara zdobył za podwójną kreację w komediowym westernie Kasia Ballou. Najlepiej jednak sprawdzał się w westernach (W kraju Komanczów, Zawodowcy), filmach wojennych (Parszywa dwunastka, Wielka czerwona jedynka) i sensacyjnych (Zabójcy, Zbieg z Alcatraz, Park Gorkiego).
Potrafił jednowymiarowym z pozoru rolom nadać zaskakującej głębi psychologicznej. Jego bohaterowie, często samotnie zmagający się z otaczającym ich światem, przez swój upór i determinację w dążeniu do celu, nierzadko stają się postaciami tragicznymi.
Zmarł nagle – w wieku 63 lat – na zawał serca. Został pochowany na Narodowym Cmentarzu w Arlington[1].