| Lena Kolarska-Bobińska | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 grudnia 1947 Praga |
| Posłanka do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Odznaczenia | |
Lena Barbara Kolarska-Bobińska (ur. 3 grudnia 1947 w Pradze) – polska socjolog, profesor, była dyrektor Instytutu Spraw Publicznych, posłanka do Parlamentu Europejskiego, polityk Platformy Obywatelskiej.
Żona dziennikarza Krzysztofa Bobińskiego.
Spis treści |
Ukończyła studia na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskiwała kolejno stopnie doktora i doktora habilitowanego. W 1993 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych. W latach 1974–1976 przebywała w Stanach Zjednoczonych na Stypendium Forda w Stanford University oraz Business School of Carnegie-Mellon University.
Przez wiele lat pozostawała pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. W okresie 1991–1997 zajmowała stanowisko dyrektora Centrum Badania Opinii Społecznej. Od 1997 do 2009 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Spraw Publicznych i prezesa zarządu tej fundacji. W tym okresie ISP otrzymał wyróżnienie "Instytucja Roku 2001" przyznawane przez kapitułę Konkursu Pro Publico Bono.
Wchodziła w skład licznych polskich i międzynarodowych organizacji zawodowych i ciał doradczych m.in. Komitetu Etyki w Nauce oraz Komitetu Socjologii PAN, rady naukowej Instytutu Studiów Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich, Komitetu Sterującego projektu "Nowe Metody Rządzenia" VI Ramowego projektu Unii Europejskiej, Komitetu Doradczego ds. Nauk Społecznych i Humanistycznych Komisji Europejskiej. Doradzała prezydentowi RP w ramach Komitetu Ekonomicznego (1992–1995) i Grupy Refleksyjnej (2001–2005), a także pełnomocnikowi rządu do spraw negocjacji członkowskich. Była członkinią rady nadzorczej Fundacji Central European University (1998–2008), Komitetu Sterującego Centre for East European Language Based Area Studies, UCL School of Slavonic and East European Studies (2007) oraz członkinią rady naukowej Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego we Florencji (2009).
Opublikowała jako autor, współautor i redaktor szereg prac naukowych, w tym kilka opracowań książkowych. Współpracowała przy tworzeniu serii Polacy'80, Polacy'81, Polacy'84, Polacy'88, Polacy'90 i Polacy'95, przygotowywanej przez Instytut Filozofii i Socjologii PAN. Jest członkinią rady programowej Kongresu Kobiet, w 2011 została "ministrem energii, środowiska i rolnictwa" w gabinecie cieni tej organizacji.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego otrzymała mandat europosła, kandydując z pierwszego miejsca listy Platformy Obywatelskiej w okręgu lubelskim[1]. Po wyborach została członkiem Platformy Obywatelskiej. W 2011 nominowana została do nagrody MEP Awards dla najbardziej pracowitych posłów Parlamentu Europejskiego w kategorii Energia[2].