 | Ostrzeżenie Zawartość tej strony może naruszać prawa autorskie Tekst źródłowy prawdopodobnie pochodzi z: Link do tej strony został dodany do Wikipedia:Lista NPA.
Powielanie materiałów chronionych prawami autorskimi – bez zezwolenia właściciela tych praw – jest pogwałceniem obowiązującego prawa, jest też sprzeczne z ustaleniami Wikipedii. Osobom, które regularnie wstawiają takie materiały, może zostać odebrane prawo edycji Wikipedii. Jeżeli oznaczyłeś tę stronę jako podejrzaną o naruszenie praw autorskich, dodaj link do sekcji zgłoszone artykuły na WP:NPA:
|
 | Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: wyeliminować sprzeczne informacje. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Leon Niemczyk | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 grudnia 1923 Warszawa, Polska |
| Data i miejsce śmierci | 29 listopada 2006 Łódź, Polska |
| Zawód | aktor |
| Współmałżonek | 1. Tatiana Zuanar 2. Krystyna 3. Diana (?) 4. Dorit (?) 5. Jadwiga (?) 6. (?) |
| Lata aktywności | 1948 - 2006 |
| Odznaczenia | |
  | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Leon Niemczyk w Wikicytatach | |
Leon Stanisław Niemczyk (ur. 15 grudnia 1923 w Warszawie, zm. 29 listopada 2006 w Łodzi) – polski aktor filmowy i teatralny. Był jednym z najbardziej wybitnych polskich aktorów.
Spis treści |
Służył w 444. batalionie 3. Armii Stanów Zjednoczonych, gen. George'a Pattona. Po wojnie wrócił do Polski i pracował w warszawskim Objazdowym Teatrze Komedii Muzycznej (1948), w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1949), a następnie w bydgoskim Teatrze Ziemi Pomorskiej (1950-53). Od 1953 do 1979 pracował w Teatrze Powszechnym w Łodzi. Od 1979 pracował już tylko w filmie. Mieszkał w Łodzi.
W 1985 został odznaczony Krzyżem Oficerskim, a w 1999 Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jego braćmi byli Wacław (skrzypek) i Ludwik (żołnierz Armii Krajowej, który po wojnie przeprowadzał na Zachód uciekinierów z Polski). Był stryjem dla dzieci Wacława: aktorki Moniki Niemczyk i artysty Krzysztofa Niemczyka[1]. Był dwukrotnie żonaty, a nie sześciokrotnie, jak pisały gazety i sam Niemczyk twierdził[2]. Miał córkę Monikę, z małżeństwa z aktorką Tatianą Zuanar. Jego drugą żoną była Krystyna. Miał trójkę wnuków.
Był znany z wielkiego zainteresowania piłką nożną (był kibicem Łódzkiego Klubu Sportowego)[3].
W 1998 na ul. Piotrkowskiej w Łodzi została odsłonięto jego gwiazda, w nowo powstałej Alei Gwiazd (strona zachodnia, obok Pasażu Rubinsteina).
Zmarł w wieku 83 lat, w wyniku długiej i ciężkiej choroby (rak płuc). Urna z prochami spoczęła na łódzkim Starym Cmentarzu, przy ul. Ogrodowej.
W ciągu ponad 50 lat kariery zagrał w około 400 filmach polskich i prawie 150 zagranicznych, głównie niemieckich. Grał także w filmach czechosłowackich, jugosłowiańskich i francuskich. Z zagranicznych wytwórni filmowych, najbardziej był związany z wytwórnią DEFA z NRD. Zagrał dla niej w ponad 100 filmach, od ról epizodycznych do głównych. W 1969 otrzymał państwową nagrodę NRD za najlepszą rolę roku, za rolę Lorenza Regera w filmie Zeit zu leben, w reżyserii Horsta Seemannsa[4].
Najbardziej znane filmy z udziałem Niemczyka, to Baza ludzi umarłych (1958), Pociąg (1959) Jerzego Kawalerowicza, Krzyżacy (1960) Aleksandra Forda, nominowany do Oskara Nóż w wodzie (1961) Romana Polańskiego, Rękopis znaleziony w Saragossie (1964) Wojciecha Jerzego Hasa, Chudy i inni (1966), czy Wielki Szu (1982).
Pomimo iż był jednym z najbardziej znanych polskich aktorów, przyjmował niemal wszystkie propozycje, łącznie z rolami epizodycznymi. Od końca lat 90. grał również w bardzo popularnych serialach telewizyjnych, Złotopolskich, Klanie i Ranczu.
