| Leonid Krawczuk | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 stycznia 1934 Żytyń Wielki |
| Prezydent Ukrainy | |
| Okres urzędowania | od 24 sierpnia 1991 do 19 lipca 1994 |
| Poprzednik | Władimir Iwaszko przew. prezydium Rady Najwyższej |
| Następca | Leonid Kuczma |
Leonid Makarowicz Krawczuk, ukr. Леонід Макарович Кравчук (ur. 10 stycznia 1934 w Żytyniu Wielkim) – ukraiński polityk, prezydent Ukrainy w latach 1991–1994.
Ukończył studia na Uniwersytecie Kijowskim, uzyskał następnie stopień kandydata nauk ekonomicznych.
Od 1958 był członkiem radzieckiej partii komunistycznej. Pracował w partyjnych wydziałach propagandy, początkowo w okręgu Czerniowce (lata 60.), później przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Ukrainy. W latach 1988–1990 pełnił funkcję szefa departamentu propagandy i II sekretarzem KC, w 1989 został zastępcą członka, a w 1990 członkiem Biura Politycznego KC partii ukraińskiej. Od lipca 1990 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy (formalnej głowy republiki radzieckiej). Wsparł działania niepodległościowe i po ogłoszeniu powstania niezależnego państwa ukraińskiego został w grudniu 1991 (już w pierwszej turze) wybrany na pierwszego prezydenta, wygrywając z działaczem opozycyjnego Ruchu, Wjaczesławem Czornowiłem.
W lipcu 1994 przegrał walkę o drugą kadencję z ówczesnym premierem, Leonidem Kuczmą. Od 1994 do 2006 zasiadał w Radzie Najwyższej. Podjął bliską współpracę ze swoim następcą, w 1998 wstąpił do oligarchicznej Zjednoczonej Partii Socjaldemokratycznej, stając się jednym z jej liderów. Zaliczany do tzw. klanu kijowskiego, wraz z byłym szefem administracji prezydenckiej Wiktorem Medwedczukiem.
| |||||||||||||
