
Przebieg Arbacko-Pokrowskiej linii na mapie Moskwy
Linia Arbacko-Pokrowska (ros. Арба́тско-Покро́вская ли́ния) – linia metra moskiewskiego otwarta 13 marca 1938 roku. Linia ma długość 43,5 km i liczy 21 stacji. Biegnie ze wschodu na zachód miasta, a następnie zakręca na północ. Na mapie oznaczana numerem 3 i niebieskim kolorem.

Projekt rozbudowy Strogino–Mitino z 2002 roku, na czarno zaznaczono odcinki zbudowane w latach 90.
Historia linii jest jedną z bardziej skomplikowanych. Początkowy rozwój jest powiązany z linią Filowską, budowaną od latach 30. jako odnoga linii Sokolniczeskiej. W 1938 roku odnoga serwisowa została zlikwidowana i utworzono linię Arbacko-Pokrowską kończącą się na stacji Kurskaja.
Podczas wojny otwarto głębokie stacje na wschodzie (odcinek Kurskaja - Partizanskaja). W tym kierunku rozbudowano linię jeszcze w latach 60., aż do stacji Szczołkowskaja.
W czasie wojny w stacji Arbatskaja niemiecka bomba przebiła sufit. Był to argument podczas zimnej wojny przemawiający za tym, że istniejące, płytkie stacje nie nadają się jako schrony przeciwlotnicze, co poskutkowało budową nowych, o wiele głębiej. Wraz z otwarciem nowego odcinka Płoszczad' Rewolucii – Kijewskaja linii Arbacko-Pokrowskiej starsze, płytkie stacje zamknięto.
Rozwój linii na zachodzie zastopowało ponowne otwarcie linii Filowskiej (nr 4.) na przełomie lat 50. i 60. Kolejne stacje otwarto dopiero na początku XXI wieku (Park Pobiedy po 15 latach budowy). W kolejnych latach nastąpiła także reorganizacja, linie 3. i 4. połaczono na stacji Kuncewskaja, a kolejne stacje przyłączono do rozbudowywanej linii.
[edytuj] Ciekawostki

Wnętrze stacji "Park Pobiedy" oddanej do użytku w
2003 roku na linii Arbacko-Pokrowskiej
- linia posiada status najdłuższej (43.5km) w systemie metra
- na linii znajduje się najgłębsza stacja metra - Park Pobiedy (84m)
- na linii znajduje się pierwsza otwarta stacja poza Moskwą - Miakinino
- linia posiada najdłuższy odcinek tunelu - 6627m pomiędzy Kryłatskoje i Strogino
- linia posiada kilka typów stacji - głębokie pod centrum, oraz płytkie i naziemne na obrzeżach miasta
- skomplikowana historia i częste zmiany planów skutkują licznymi łącznikami z tunelami innych linii
[edytuj] Odcinki i zmiany nazwy
Budowa linii zaczęła się w latach 30. Poszczególne odcinki były otwierane w kolejności:
- 13 marca 1938 - Aleksandrowskij Sad (linia 4) - Płoszczad' Rewolucii - Kurskaja (2.3km + 1.1km łącznika, 2 stacje)
- 18 stycznia 1944 Kurskaja - Partizanskaja (7.1 km, 3 stacje) bez stacji Elektrozawodskaja
- 15 maja 1944 - stacja Elektrozawodskaja
- 5 kwietnia 1953 - Płoszczad' Rewolucii - Kijewskaja (3.9 km, 3 stacje)
- 24 września 1954 - tymczasowa powierzchniowa stacja Pierwomajskaja (Первомайская) (zamknięta w 1961)
- 21 października 1961 - Partizanskaja - Pierwomajskaja (3.8 km, 2 stacje)
- 22 lipca 1963 - Pierwomajskaja - Szczołkowskaja (1.6 km, 1 stacja)
- 6 maja 2003 - Kijewskaja - Park Pobiedy (3.2 km, 1 stacja)
- 7 stycznia 2008 - Park Pobiedy - Strogino (11.5 km, 1 nowa + 3 istniejące stacje)
- 7 września 2008 - stacja Sławianskij Bulwar
- 26 grudnia 2009 - Strogino - Mitino (6 km, 3 stacje)
Zmiany nazw stacji:
Linia jest obsługiwana przez zajezdnie - TCz-3 Izmajłowo (ТЧ-3 «Измайлово») i TCz-9 Fili (ТЧ-9 «Фили»). Wcześniej używano także zajezdni:
- Tcz-2 Sokół (ТЧ-2 «Со́кол») - w latach 1938 - 1941, 1942 - 1950 (przerwa spowodowana działaniami wojennymi)
- Tcz-1 Sewernoje (ТЧ-1 «Се́верное») - w latach 1941 - 1942
[edytuj] Lista stacji
[edytuj] Fotogalerie
Stacja Sławianskij Bulwar
[edytuj] Linki zewnętrzne