Luís Figo

Luís Figo
Imię i nazwisko	Luís Filipe Madeira Caeiro
Data i miejsce urodzenia	4 listopada 1972 Almada, Portugalia
Pozycja	skrzydłowy
Wzrost	180 cm
Masa ciała	75 kg
Informacje klubowe
Obecny klub	zakończył karierę
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1989-1995 1995-2000 2000-2005 2005-2009	Sporting CP FC Barcelona Real Madryt Inter Mediolan	137 (16) 172 (30) 165 (36) 105 (9)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1991-2006	Portugalia	127 (32)

Dorobek medalowy

Mistrzostwa Europy Srebro Portugalia 2004 piłka nożna Odznaczenia

Luís Filipe Madeira Caeiro Figo (wym. [luˈiʃ ˈfiɣu]; ur. 4 listopada 1972 w Almadzie) – były portugalski piłkarz grający na pozycji skrzydłowego, zawodnik m.in. Interu Mediolan, FC Barcelona oraz Realu Madryt.

[edytuj] Kariera piłkarska

Karierę sportową zaczynał w lokalnym klubie Os Pastilhas. Gdy miał 10 lat, trenował w lizbońskim Sportingu CP, jednej z najlepszych portugalskich drużyn. W młodości zdobył z narodową reprezentacją Mistrzostwo Europy U-16 (1989), a dwa lata później Mistrzostwo Świata U-20.

W ostatnim roku gry w Sportingu Lizbona podpisał kontrakty z dwoma włoskimi klubami: Juventusem i Parmą, za co został ukarany zakazem gry w lidze włoskiej na dwa lata.

[edytuj] FC Barcelona

W wieku 22 lat został zawodnikiem FC Barcelona, gdzie wkrótce objął funkcję kapitana drużyny. W Barcelonie Figo spędził pięć lat stając się współautorem zdobycia Mistrzostwa Hiszpanii 1998 i 1999 oraz Pucharu Hiszpanii 1997 i 1998, jak i Pucharu Zdobywców Pucharów.

[edytuj] Real Madryt

W 2000 przeszedł do największego rywala swojego klubu, tj. do Realu Madryt, za 56 milionów dolarów, co uczyniło go wtedy najdroższym zawodnikiem świata. W Realu początki dla Portugalczyka nie były łatwe. Grał dobrze, ale "Królewscy" kibice żądali od niego więcej. I gdzieś w okolicach listopada nastąpiła prawdziwa eksplozja jego talentu. Był nie do zatrzymania, a jego strzały były nie do obrony. Wygrał w plebiscycie pisma "France Football" na najlepszego piłkarza w Europie, a w plebiscycie FIFA ustąpił miejsca tylko Zidane'owi, choć wielu twierdzi, że to Figo był bezapelacyjnie najlepszy. W dużej mierze dzięki niemu Real Madryt mógł triumfować w lidze. W tym sezonie, oprócz 9 goli mógł poszczycić się aż 17 asystami! To właśnie dzięki nim Raúl mógł po raz drugi pochwalić się zdobyciem tytułu króla strzelców. Następny sezon Figo znów zaczyna z wysokiego pułapu, ale na początku 2002 roku doznał kontuzji, która wyłączyła go ze składu na kilka tygodni. Po powrocie do drużyny reprezentował bardzo słabą formę i często zmieniał go Steve McManaman. Mimo wszystko, w sporym stopniu przyczynił się do faktu, iż Real zagrał w finale Ligi Mistrzów i zwyciężył w nim 2:1 z Bayerem 04 Leverkusen a zwycięskiego gola strzelił Zinedine Zidane.

[edytuj] Inter Mediolan

5 sierpnia 2005 odbyła się oficjalna prezentacja Luísa Figo jako zawodnika Interu Mediolan. Od 2007 miał grać dla zespołu z Arabii Saudyjskiej – Al-Ittihad Dżidda, lecz klub ten nie wywiązał się z kontraktu, wobec czego pozostał w dotychczasowym klubie. 31 maja 2009 zakończył karierę piłkarską, schodząc z boiska w 42. minucie meczu przeciwko Atalancie (mecz zakończył się wynikiem 4:3 dla Interu).

Luís Figo w barwach reprezentacji Portugalii

[edytuj] Reprezentacja

Od 1991 grał także w reprezentacji Portugalii Po mistrzostwach Europy w 2004, na których Portugalia przegrała w finale z Grecją, ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Po kilkumiesięcznej przerwie zdecydował się jednak na powrót do gry w reprezentacji kraju. Wziął udział w rozgrywkach eliminacyjnych do Mistrzostw Świata w 2006 i w samych mistrzostwach. W barwach drużyny narodowej rozegrał łącznie 127 meczów i strzelił 32 gole.

[edytuj] Sukcesy klubowe

Jako piłkarz zdobył m.in. Puchar Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Złotą Piłkę i Tytuł Najlepszego Piłkarza Świata.

[edytuj] Statystyki w karierze

[edytuj] Życie prywatne i działalność społeczna

Jest mężem szwedzkiej modelki Helen Svedin, mają trzy córki: Danielę, Martinę i Stellę. Jego życiu i karierze poświęcono trzy książki: Born to win, Um ano na vida de Luis Figo i Classe Figo.

Jest pomysłodawcą i założycielem Fundacji "Luísa Figo", zajmującej się od 2003 promocją sportu wśród dzieci i młodzieży wywodzącej się z biedniejszych warstw społecznych, organizacją meczów charytatywnych, rozgrywek młodzieżowych o Puchar "Luísa Figo", prowadzeniem Akademii "Luísa Figo", itp. Za działalność charytatywną Luís Figo otrzymał szereg wyróżnień i nagród państwowych, został Ambasadorem Dobrej Woli UNICEF.

[edytuj] Osiągnięcia

• Mistrzostwo Europy U-16 – 1989
• Mistrzostwo Świata U-20 – 1991
• Puchar Portugalii 1995
• Mistrzostwo Hiszpanii – 1998, 1999, 2001, 2003
• Puchar Hiszpanii – 1997, 1998
• Superpuchar Hiszpanii – 1996, 2001, 2003
• Puchar Zdobywców Pucharów – 1997
• Superpuchar Europy – 1998, 2002
• Puchar Mistrzów – 2002
• Puchar Interkontynentalny – 2002
• Złota Piłka – 2000
• Tytuł Najlepszego Piłkarza Świata – 2001
• Superpuchar Włoch – 2005, 2006, 2008
• Puchar Włoch – 2006
• Mistrzostwo Włoch – 2006, 2007, 2008, 2009

[edytuj] Odznaczenia

• Oficer Orderu Infanta Henryka – 2004^[1]

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Luís Figo

• Fundacja "Luís Figo"
• Kariera (ang. • port.)
• Statystyki na National Football Teams (ang.)

e Skład reprezentacji Portugalii – Euro 1996 1 Vítor Baía • 2 Secretário • 3 Paulinho Santos • 4 Oceano • 5 Couto • 6 Tavares • 7 Vítor Paneira • 8 João Pinto • 9 Sá Pinto • 10 Rui Costa • 11 Cadete • 12 Alfredo • 13 Dimas • 14 Barbosa • 15 Domingos • 16 Hélder • 17 Porfírio • 18 Folha • 19 Paulo Sousa • 20 Figo • 21 Paulo Madeira • 22 Rui Correia • trener: Oliveira

e Skład reprezentacji Portugalii – Euro 2000 1 Vítor Baía • 2 Jorge Costa • 3 Rui Jorge • 4 Vidigal • 5 Couto • 6 Paulo Sousa • 7 Figo • 8 João Pinto • 9 Sá Pinto • 10 Rui Costa • 11 Sérgio Conceição • 12 Pedro Espinha • 13 Dimas • 14 Abel Xavier • 15 Costinha • 16 Beto • 17 Paulo Bento • 18 Pauleta • 19 Capucho • 20 Secretário • 21 Nuno Gomes • 22 Quim • trener: Coelho

e Skład reprezentacji Portugalii na Mundialu 2002 1 Vítor Baía • 2 Jorge Costa • 3 Abel Xavier • 4 Caneira • 5 Couto • 6 Paulo Sousa • 7 Figo • 8 João Pinto • 9 Pauleta • 10 Rui Costa • 11 Sérgio Conceição • 12 Viana • 13 Jorge Andrade • 14 Barbosa • 15 Nélson • 16 Ricardo • 17 Paulo Bento • 18 Frechaut • 19 Capucho • 20 Petit • 21 Nuno Gomes • 22 Beto • 23 Rui Jorge • trener: Oliveira

e Skład reprezentacji Portugalii – Euro 2004 1 Ricardo • 2 Paulo Ferreira • 3 Rui Jorge • 4 Jorge Andrade • 5 Couto • 6 Costinha • 7 Figo • 8 Petit • 9 Pauleta • 10 Rui Costa • 11 Simão • 12 Quim • 13 Miguel • 14 Nuno Valente • 15 Beto • 16 Ricardo Carvalho • 17 Cristiano Ronaldo • 18 Maniche • 19 Tiago • 20 Deco • 21 Nuno Gomes • 22 Moreira • 23 Hélder Postiga • Trener: Scolari O występie Portugalczyków na Mistrzostwach Europy 2004 czytaj tutaj.

e Skład reprezentacji Portugalii na Mundialu 2006 1 Ricardo • 2 Paulo Ferreira • 3 Caneira • 4 Ricardo Costa • 5 Meira • 6 Costinha • 7 Figo • 8 Petit • 9 Pauleta • 10 Viana • 11 Simão • 12 Quim • 13 Miguel • 14 Nuno Valente • 15 Boa Morte • 16 Ricardo Carvalho • 17 Cristiano Ronaldo • 18 Maniche • 19 Tiago • 20 Deco • 21 Nuno Gomes • 22 Paulo Santos • 23 Hélder Postiga • Trener: Scolari O występie Portugalczyków na Mistrzostwach Świata 2006 czytaj tutaj.