| Lucjan Bernacki | |
| biskup tytularny Meli | |
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 12 lipca 1902 Gościeradz |
| Data śmierci | 28 września 1975 |
| biskup pomocniczy gnieźnieński | |
| Okres sprawowania | 1946–1975 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 29 maja 1926 |
| Nominacja biskupia | 4 września 1946 |
| Sakra biskupia | 21 września 1946 |
| Sukcesja apostolska | |||||||||||
| Data konsekracji | 21 września 1946 | ||||||||||
| Konsekrator | August Hlond | ||||||||||
| Współkonsekratorzy | Kazimierz Kowalski Walenty Dymek | ||||||||||
| |||||||||||
Lucjan Bernacki (ur. 12 lipca 1902, zm. 28 września 1975) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1946–1975.
Studiował w Gdańsku, Gnieźnie i Poznaniu. Jako ochotnik uczestniczył w wojnie 1920. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 maja 1926. Był wikariuszem w Trzemesznie i Poznaniu oraz notariuszem kurii archidiecezjalnej w Poznaniu. Kontynuował studia w Strasburgu i Rzymie. Profesor seminarium duchownego w Gnieźnie. Podczas okupacji duszpasterz Polaków we Francji, Hiszpanii, Portugalii i Wielkiej Brytanii.
4 września 1946 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej i biskupem tytularnym Meli. Sakrę biskupią przyjął 21 września 1946 z rąk kard. Augusta Hlonda. Wikariusz generalny i kapitulny archidiecezji w 1948. Deportowany z terenu archidiecezji, w latach 1953–1956 przebywał w Częstochowie, Zaniemyślu i Poznaniu.
| ||||||||