| Lucjusz III Lucius Teritus | |
| Ubaldo (Allucingoli) Ubaldo de Lucca | |
| Papież | |
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | ok. 1100 Lukka |
| Data i miejsce śmierci | 25 listopada 1185 Werona |
| Prior episcoporum | |
| Okres sprawowania | 1162 – 1 września 1181 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Diakonat | 17 grudnia 1138 |
| Prezbiterat | 24 maja 1141 |
| Sakra biskupia | 21 lub 28 grudnia 1158 |
| Kreacja kardynalska | 17 grudnia 1138 Innocentego II |
| Kościół tytularny | diakon S. Adriano (17 grudnia 1138), prezbiter S. Prassede (24 maja 1141), biskup Ostia e Velletri (20 grudnia 1158) |
| Pontyfikat | 1 września 1181 |
Lucjusz III (łac. Lucius III), właściwie Ubaldo de Lucca, (ur. ok. 1100 w Lukka – zm. 25 listopada 1185 w Weronie) – papież w okresie od 1 września 1181 do 25 listopada 1185.
Spis treści |
Ubaldo urodził w Lukce około roku 1100. Wiadomo, że jego ojciec miał na imię Orlando, natomiast dość powszechnie przypisywane mu nazwisko Allucingoli nie jest poświadczone w źródłach mu współczesnych[1].
Był blisko związany z Bernardem z Clairvaux, wydaje się jednak, że nigdy nie wstąpił do zakonu cysterskiego. W grudniu 1138 papież Innocenty II mianował go kardynałem-diakonem S. Adriano, a w maju 1141 kardynałem-prezbiterem S. Prassede. W latach 1142-48 kilkakrotnie działał jako legat papieski w Lombardii. W 1156 roku był jednym z kardynałów negocjujących w imieniu papieża Adriana IV tzw. traktat benewencki z królem Sycylii Wilhelmem II. W grudniu 1158 Adrian IV mianował go kardynałem-biskupem Ostii. W trakcie podwójnej papieskiej elekcji 1159 poparł prawnie obranego Aleksandra III i konsekrował go w Ninfa koło Velletri. W następnych latach działał jako legat Aleksandra III w królestwie Sycylii (1165-66), Konstantynopolu (1167 i 1168-69) i Lombardii (1176-77). W 1177 był jednym z legatów negocjujących w Wenecji traktat z cesarzem Fryderykiem I Barbarossą, który położył kres trwającej od 1159 roku schizmie papieskiej. Po roku 1162 Ubaldo sprawował urząd dziekana Świętego Kolegium Kardynałów i był jedną z najbardziej wpływowych osób w kurii Aleksandra III. Podpisywał bulle papieskie między 25 stycznia 1139 a 24 maja 1181.
Został wybrany na papieża po śmierci Aleksandra III, w napiętej sytuacji (jego poprzednik, przez lata zmagający się z antypapieżami, pod koniec pontyfikatu został wygnany z Rzymu). Wskutek wrogiej postawy ludu rzymskiego Lucjusz koronował się w Velletri (6 września 1181), a w marcu 1182 został zmuszony do opuszczenia Rzymu. Sprawował rządy papieskie z Velletri, następnie z Anagni i Werony.
Chcąc odzyskać władzę w Rzymie próbował nawiązać porozumienie z cesarzem Fryderykiem, początkowo jednak spory o los ziem stanowiących tzw. dziedzictwo Matyldy Toskańskiej oraz bieżąca kwestia obsady arcybiskupstwa Trewiru uniemożliwiały zawarcie sojuszu. Do spotkania papieża z cesarzem doszło ostatecznie na synodzie w Weronie w listopadzie 1184. Uzgodniono wspólne stanowiska w sprawach spadkowych o ziemie, dynastycznych (papież zgodził się koronować syna cesarza, Henryka VI, na króla Italii i zaakceptował małżeństwo Henryka z Konstancją, księżniczką sycylijską) i postępowania wobec heretyków (Kościołowi pozostawiono prawo ekskomuniki, po czym oskarżonych miano przekazywać władzy świeckiej). Nie znaleziono jednak wspólnego stanowiska w sprawie ważności święceń udzielanych przez schizmatyków w Niemczech i Italii, co spowodowało faktyczne zerwanie rozmów. Papież nie otrzymał spodziewanej pomocy militarnej i zmarł jesienią 1185 w Weronie. Został pochowany w katedrze w Weronie.
Jego następcą na tronie papieskim został Urban III.
| Poprzednik Aleksander III | Papież 1181 - 1185 | Następca Urban III |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||