Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu

جمهورية اليَمَنْ الديمُقراطية الشَعْبِيّة Juhmūrīyat al-Yaman ad-Dīmuqrāţīyah ash-Sha'bīyah Ludowa Demokratyczna Republika Jemenu
← ← 1967-1990 →
Flaga Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu Godło Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu
Język urzędowy	arabski
Stolica	Aden
Ustrój polityczny	republika socjalistyczna
Ostatnia głowa państwa	prezydent Hajdar Abu Bakr al-Attas
Ostatni szef rządu	premier Yasin Said Numan
Powierzchnia  • całkowita  • wody śródlądowe	332 970 km² 0%
Liczba ludności (1990)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	2 585 484 7,8 osób/km²
Jednostka monetarna	dinar południowojemeński
Czas istnienia	30 listopada 1967 - 22 maja 1990
Strefa czasowa	UTC +3

Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu (Jemen Południowy, Jemen Demokratyczny) była państwem w południowej i wschodniej części obecnego Jemenu.

Od 1963 na terenie znajdującego się pod brytyjską kontrolą Jemenu Południowego działał Narodowy Front Wyzwolenia, prowadzący zbrojną walkę z władzą kolonialną. Wskutek tej działalności, jak również kryzysu sueskiego, 28 listopada 1967 Brytyjczycy opuścili Jemen Południowy. Dwa dni później ogłoszono utworzenie Ludowej Republiki Południowego Jemenu z terytorium Federacji Arabii Południowej i Protektoratu Arabii Południowej.

W czerwcu 1969 władzę w państwie przejęło radykalne marksistowskie skrzydło Frontu Narodowego. Wprowadzono cenzurę i system jednopartyjny, przeprowadzono nacjonalizację, zaś 1 grudnia 1970 zmieniono nazwę państwa na Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu.

W 1972 doszło do zbrojnego konfliktu z Jemeńską Republiką Arabską, po którym ogłoszono wspólną deklarację o dążeniu do zjednoczenia obu państw. Pomimo to Jemen Południowy próbował ingerować w sprawy wewnętrzne swojego sąsiada i wspierał lewicowych rebeliantów na jego terytorium, co prawie wywołało wojnę w 1979.

W Ludowo-Demokratycznej Republice Jemenu funkcjonował system komunistyczny polityczno-gospodarczy, przypominający systemy państw komunistycznych wschodniej Europy. Gospodarka Jemenu Południowego funkcjonowała przede wszystkim dzięki dotacjom ze Związku Radzieckiego.

W 1980 prezydentem został Ali Nasir Muhammad, który złagodził nieco system i rozpoczął zbliżenie z pozostałymi krajami arabskimi. Polityka ta doprowadziła do konfliktu w partii i przewrotu 13 stycznia 1986, w wyniku którego władzę objął Hajdar Abu Bakr al-Attas.

Hajdar Abu Bakr al-Attas początkowo prowadził antyreformistyczną politykę, jednak w obliczu rozpadu bloku komunistycznego w Europie, od 1988 nastąpiło stopniowe łagodzenie systemu. Pozbawiony dotacji z ZSRR Jemen Południowy zaczął pogrążać się w kryzysie gospodarczym, co wpłynęło na gwałtowny proces zjednoczenia z Jemenem Północnym. W listopadzie 1989 podpisano deklarację zjednoczeniową, zgodnie z którą 22 maja 1990 oba państwa jemeńskie utworzyły Republikę Jemenu.

Władzę w kraju sprawowała Jemeńska Partia Socjalistyczna.

[edytuj] Podział administracyjny

Południowy Jemen był podzielony na 6 prowincji (ar. muhafazat).

[edytuj] Zobacz też

• Reprezentacja Jemenu Południowego w piłce nożnej