Ludowy Komisariat do spraw Narodowości (ros. Народный комиссариат по делам национальностей); skróty: NKNac (ros. НКНац) lub Narkomnac (ros. Наркомнац) – jeden z urzędów centralnych w Związku Radzieckim, odpowiednik ministerstwa, który w latach 1917 - 1923 nadzorował sprawy narodowościowe.
Ludowy Komisariat ds. Narodowości był jednym z pierwszych Ludowych Komisariatów, które zostały utworzone natychmiast po Rewolucji październikowej, na podstawie dekretu z 8 listopada Rady Komisarzy Ludowych z II Wszechradzieckiego Zjazdu Rad, rozpoczętego 26 października 1917.
Ludowym Komisarzem do spraw Narodowości został mianowany Iosif Stalin, który w tym czasie jeszcze używał prawdziwego nazwiska Iosif Wissarionowicz Dżugaszwili.
Za główne zadania Narkomnac uznano:
3 listopada 1918 Komisariat przyjął "Deklarację praw narodów Rosji" (zatwierdzoną dekretem RKL). Deklaracja została wydana i podpisana przez Lenina (Uljanowa) i Stalina (Dżugaszwiliego) W rozwoju tego dokumentu uczestniczył również Nikołaj Bucharin. Deklaracja określała następujące zasady polityki władzy sowieckiej:
Nadzwyczajne Komisariaty stworzone przez Narkomnac