Ludowy Komisariat Obrony ZSRR (Народный Комиссариат Обороны CCCP - НКО) - w okresie 1934-1946 jeden z urzędów centralnych w Związku Radzieckim, odpowiednik ministerstwa, który nadzorował siły zbrojne.
W latach 20. i 30. najwyższy organ wojskowy w RFSRR/ZSRR nosił nazwę Ludowego Komisariatu do Spraw Wojskowych i Marynarki Wojennej - Narkomvoenmor (Народного комиссариата по военным и морским делам - Наркомвоенмор).
20 czerwca 1934 Narkomvoenmor ZSRR została przekształcony we wszechzwiązkowy Ludowy Komisariat Obrony - NKO (Народный Комиссариат Обороны - НКО). Pod taką nazwą istniał do połowy lat 40. .
1 lutego 1944 w związku z przyjęciem ustawy ZSRR o stworzeniu formacji wojskowych wspólnie z republikami ZSRR, NKO przekształca się w związkowo-republikański.
25 lutego 1946 dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR NKO połączył się z Ludowym Komisariatem Marynarki Radzieckiej w jeden związkowo-republikański Ludowy Komisariat Sił Zbrojnych ZSRR - NC Sił Zbrojnych ZSRR (Народный Комиссариат Вооруженных Сил СССР - НК ВС СССР). Pod taką nazwą funkcjonował mniej niż miesiąc, gdyż zgodnie z ustawą z dnia 15 marca 1946 o przekształceniu Rady Komisarzy Ludowych ZSRR i republik radzieckich w Radę Ministrów, komisariat został przemianowany na Ministerstwo Sił Zbrojnych ZSRR (Министерство Вооруженных Сил СССР - МВС СССР).
Spis treści |
Siedziba komisariatu mieściła się przy ul. Frunze 19 (ул. Фрунзе), obecnie ul. Znamenka (Знаменка), w jednym budynku, znanym jako "Dom na Znamence", z Ludowym Komisariatem Morskiej Marynarki Wojennej (Комиссариат Военно-Морского Флота - НКВМФ). Budynek był zbudowany (arch. Francesco Camporesi) w 1792 dla gen. S.S. Apraksina. Przez lata pełnił różne funkcje m.in. siedziby domu dziecka dla sierot po oficerach (Александрийский сиротский институт), Szkoły Wojskowej (Александровское военное училище), Rewolucyjnej Rady Wojskowej (Реввоенсовет), Ludowego Komisariatu Obrony, Ministerstwa Obrony.
