| MASH M.A.S.H. | |
 | |
| Gatunek | Komediodramat, wojenny |
| Data premiery | 1970 |
| Kraj produkcji |  USA |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 116 min. |
| Reżyseria | Robert Altman |
| Scenariusz | Ring Lardner Jr. |
| Główne role | Donald Sutherland, Elliott Gould, Tom Skerritt, Sally Kellerman i inni |
| Muzyka | Johnny Mandel |
| Zdjęcia | Harold E. Stine |
| Scenografia | Jack Martin Smith, Walter M. Scott, Stuart A. Reiss |
| Montaż | Danford B. Greene |
| Wytwórnia | Aspen Productions Ingo Preminger Productions Twentieth Century Fox Film Corporation |
| Dystrybucja | 20th Century Fox |
| Nagrody | Złota Palma na Festiwalu w Cannes (1970) |
MASH, (skrót od angielskiego Mobile Army Surgical Hospital - Mobilny Wojskowy Szpital Chirurgiczny), amerykański film fabularny, w reżyserii Roberta Altmana (Złota Palma na Festiwalu w Cannes w 1970 r., nominacja do Oscara w 8 kategoriach, w tym za reżyserię w 1971 r.), wyprodukowany w roku 1970.
Film, utrzymany w konwencji groteski powstał na kanwie powieści M*A*S*H: A Novel About Three Army Doctors amerykańskiego pisarza Richarda Hookera. Film opowiada o przygodach trójki chirurgów szpitala polowego, podczas wojny koreańskiej. Kapitanowie Benjamin Hawkeye Pierce (Donald Sutherland), John Traper McIntyre (Elliott Gould) oraz Duke Forrest za wszelką cenę nie chcą przyjąć do wiadomości, że wokół nich toczy się wojna, którą trzeba się śmiertelnie przejmować, a najważniejszą cechą amerykańskiego oficera powinien być niezachwiany patriotyzm. Pod pozorną lekkością fabuły i swobodnym zachowaniem bohaterów, film kryje jednak zdecydowaną postawę antywojenną, a bohaterowie znakomicie wpisują się w poczet wojennych kontestatorów, obok Szwejka i Yossariana.
Większość aktorów, jakich zaangażował Altman to debiutanci. Sam reżyser o ile film kręcił bez przeszkód i ingerencji, to podczas montażu popadł w konflikt z producentami, którym nie podobała się swoboda obyczajowa lansowana w MASH-u, jego antypatriotycznośc i antywojskowość oraz przede wszystkim tryskająca krew podczas scen dziejących się na sali operacyjnych. W końcu Altmanowi udało się przeforsować swoją wersję, a po entuzjastycznym przyjęciu przez widownię podczas próbnego seansu producenci wycofali zastrzeżenia.
Z filmu pochodzi popularna piosenka "Suicide Is Painless", kompozycja Johnny'ego Mandela.
Film stał się podstawą serialu telewizyjnego o tym samym tytule, z Alanem Aldą w roli głównej. Jedynymi aktorami, którzy zagrali zarówno w filmie jak i w serialu był Gary Burghoff, odtwórca roli Radara, Fred Williamson grający kpt. 'Speerchuckera' Jonesa oraz G Wood, odtwórca roli generała Hammonda. Dwaj ostatni wystąpili jednak tylko w kilku epizodach pierwszego sezonu.
| ||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
