| Sytuacja prawna osób homo- i biseksualnych na świecie | |
Brak informacji Kontakty homoseksualne legalne Małżeństwo osób tej samej płci Rejestrowane związki partnerskie lub konkubinaty Uznawanie małżeństw osób tej samej płci zawartych za granicą Związki jednopłciowe nieuznawane prawnie Kontakty homoseksualne nielegalne Minimalna kara Wysoka kara Dożywotnie pozbawienie wolności Kara śmierci Brak informacji dotyczących wysokości kary | |
Małżeństwa osób tej samej płci w Norwegii zostały zalegalizowane (poprzez zmianę definicji małżeństwa na neutralną płciowo) 11 czerwca 2008 roku. Prawo weszło w życie 1 stycznia 2009. Norwegia jest szóstym krajem na świecie, który wprowadził w swoim systemie prawnym małżeństwa homoseksualne.
Pomysł wprowadzenia małżeństw homoseksualnych w Norwegii w miejsce rejestrowanych związków partnerskich (dostępnych w kraju od 1993 roku) pojawił się w 2004 roku, ale został wówczas odrzucony przez krajowy parlament[1][2].
Ostatecznie przyjęta ustawa została zaproponowana przez norweski rząd 14 marca 2008 roku. Projekt zapowiadał zrównanie praw par homo- i heteroseksualnych poprzez zmianę definicji małżeństwa na neutralną płciowo, co miało umożliwić parom jednopłciowym zawieranie ślubów kościelnych, adopcję dzieci i dostęp do zapłodnienia in vitro. Prawa te były dla par jednopłciowych wcześniej niedostępne, nawet w ramach rejestrowanego związku partnerskiego. Anniken Huitfeldt, minister ds. dzieci i równości, podkreśliła, że przepisy są gwarancją poszanowania praw par wszystkich orientacji, a także ich dzieci:
W ramach nowej regulacji prawnej pary homoseksualne będą miały możliwość zawarcia ślubu w kościele. Ślub taki nie musi zostać poprowadzony przez pastora (Norwegia jest krajem tradycyjnie luterańskim), para może dowolnie wybrać osobę, która go udzieli[3].
Ustawę zmieniającą definicję małżeństwa norweski jednoizbowy parlament Storting przyjął w pierwszym czytaniu 11 czerwca 2008 roku stosunkiem głosów 81 za i 41 przeciw. Przeciwne ich wprowadzeniu były Chrześcijańska Partia Ludowa i skrajnie prawicowa Partia Postępu[2].
| ||||||||||||||