Mahmud Abbas

Mahmud Abbas محمود عباس
Data urodzenia	26 marca 1935
Prezydent Autonomii Palestyńskiej
Okres urzędowania	od 9 stycznia 2005
Poprzednik	Rauhi Fattuh
Następca	sprawuje urząd
Premier Autonomii Palestyńskiej
Okres urzędowania	od 29 kwietnia 2003 do 6 września 2003
Poprzednik	brak
Następca	Ahmed Korei
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Mahmud Abbas, arab. محمود عباس, znany też jako Abu Mazen (ur. 26 marca 1935 w Safed, Izrael) – palestyński przywódca i działacz niepodległościowy, prezydent Autonomii Palestyńskiej od 2005 roku, pierwszy premier palestyński (29 kwietnia – 6 września 2003). Jeden z czołowych przywódców Al-Fatah, przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny (wybrany 11 listopada 2004 po śmierci Jasera Arafata).

Urodził się w mieście "Safad" (wtedy Palestyna była mandatem brytyjskim), w roku 1948 po proklamowaniu państwa Izraelu został wypędzony z rodziną a także ze wszystkimi mieszkańcami miasta do Syrii gdzie skończył studia w Damaszku, później przeprowadził się do Egiptu gdzie skończył studia prawnicze. Wyjechał do Moskwy gdzie otrzymał stopień doktora historii – jego praca doktorancka "Relacje między przywódcami faszyzmu i przywódcami syjonizmu" została później wydana jako książka.

Uchodzi za polityka bardzo dobrze widzianego na Zachodzie, między innymi dlatego, że wypowiadał się przeciwko antyizraelskiemu powstaniu Palestyńczyków – intifadzie. W 1965 wstąpił do Fatahu – ugrupowania, którym kierował Jaser Arafat. Od 1980 Abbas był członkiem Komitetu Wykonawczego Organizacji Wyzwolenia Palestyny, a w 1996 został wybrany na jego przewodniczącego, co nieformalnie potwierdziło jego pozycję zastępcy Arafata. To właśnie Abbas podpisał w 1993 porozumienie pokojowe z Izraelem. Był jego architektem, a długie kontakty z izraelską lewicą zyskały mu opinię "gołębia" w OWP.

Abbas podczas spotkania z prezydentem USA, 2003

Od marca do października 2003 był pierwszym premierem Autonomii Palestyńskiej. Zwolennik amerykańskiego planu pokojowego "Mapa drogowa".

10 stycznia 2005 przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej Hana Nasser potwierdził oficjalnie, że Mahmud Abbas – przywódca Organizacji Wyzwolenia Palestyny otrzymał 62,3 procent głosów i wygrał palestyńskie wybory prezydenckie. Abbas uzyskał 62,32 procent głosów, a jego główny rywal Mustafa Barghuti – 19,8 procent głosów. Na Abbasa głosowało 483.039 wyborców, a na Barghutiego 153 516 osób. Tajsir Chalid z Demokratycznego Frontu Wyzwolenia Palestyny otrzymał 3,5 procent głosów, Bassam al-Salhi z Ludowej Partii Palestyny – 2,69 procent, Abd al Halim al-Aszkar (niezależny) – 2,68 procent, Sajied Husejn Barakeh (niezależny) – 1,27 procent i Abd al Karim Szbair – 0,67 procent.

15 stycznia 2005 Mahmud Abbas został zaprzysiężony na stanowisko prezydenta Autonomii Palestyńskiej.

e Premierzy Autonomii Palestyńskiej Mahmud Abbas • Ahmed Korei • Nabil Szaath • Ahmed Korei • Ismail Hanija • Salam Fajjad

e Prezydenci Autonomii Palestyńskiej Jaser Arafat • p.o. Rauhi Fattuh • Mahmud Abbas

e Szefowie państw i rządów państw nieuznawanych Szefowie państw Abchazja • Cypr Północny • Galmudug[1] • Górski Karabach • Kosowo • Naddniestrze • Osetia Południowa • Palestyna • Puntland[1] • Republika Chińska (Tajwan) • Sahara Zachodnia • Somaliland[1] Szefowie rządów Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Kosowo • Naddniestrze • Osetia Południowa • Palestyna • Republika Chińska (Tajwan) • Sahara Zachodnia ↑ 1,0 1,1 1,2 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu

e Szefowie państw i rządów Azji Szefowie państw Afganistan[1] • Arabia Saudyjska[1] • Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma[1] • Brunei[1] • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Cypr[1] • Filipiny[1] • Gruzja • Indie • Indonezja[1] • Irak • Iran[1] • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malediwy[1] • Malezja • Mongolia • Nepal • Oman[1] • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Turkmenistan[1] • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Osetia Południowa • Palestyna Szefowie rządów Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Gruzja • Indie • Irak • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malezja • Mongolia • Nepal • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie rządów państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Osetia Południowa • Palestyna ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ 2,0 2,1 Republika Chińska (Tajwan) jest uznawana przez 23 państwa członkowskie ONZ