Maks Mirny

Maks Mirny
Państwo	Białoruś
Miejsce zamieszkania	Bradenton
Data i miejsce urodzenia	6 lipca 1977 Mińsk
Wzrost	196 cm
Masa ciała	93 kg
Gra	praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny	1996
Zakończenie kariery	aktywny
Trener	Mikałaj Mirny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	1
Najwyżej w rankingu	18 (18 sierpnia 2003)
Australian Open	3R (2000, 2006)
Roland Garros	2R (1999, 2006)
Wimbledon	4R (2003, 2005, 2006)
US Open	QF (2002)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	43
Najwyżej w rankingu	1 (9 czerwca 2003)
Australian Open	F (2007)
Roland Garros	W (2005, 2006, 2011)
Wimbledon	F (2003)
US Open	W (2000, 2002)
Multimedia w Wikimedia Commons

Maks Mirny (błr. Максім Мірны, Maksim Mirny; ur. 6 lipca 1977 w Mińsku) – białoruski tenisista, lider rankingu światowego gry podwójnej, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę zawodową Mirny rozpoczął w roku 1996. Cechuje go potężny serwis i forhend, a większość akcji stara się kończyć wolejami. Jest tenisistą praworęcznym, z jednoręcznym backhandem.

W grze pojedynczej wygrał jeden turniej z cyklu ATP Tour, w roku 2003 podczas rozgrywek w Rotterdamie. Pojedynek finałowy rozegrał z Raemonem Sluiterem, którego pokonał 7:6(3), 6:4. Trzykrotnie grał również w finałach imprez ATP Tour, najpierw w roku 2001 w Stuttgarcie, a w roku 2005 w Memphis oraz w Nottingham. W wielkim szlemie najlepszym singlowym wynikiem Białorusina jest ćwierćfinał US Open z 2002 roku. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w sierpniu 2003 na 18. miejscu.

W grze podwójnej Mirny wygrał w przeciągu swojej kariery (stan na kwiecień 2012) 43 turnieje rangi ATP Tour. Do jego największych osiągnięć deblowych zalicza się trzykrotne zwycięstwo w latach 2005, 2006 i 2011 w Roland Garrosie oraz triumfy w latach 2000 i 2002 w US Open. W 2006 i 2011 roku Mirny odniósł wygraną w turnieju World Tour Finals, w którym gra osiem najlepszych par z całego sezonu. Ponadto Białorusin 38 razy dochodził do finałów rozgrywek ATP Tour, w tym cztery razy do finałów wielkoszlemowych i dwukrotnie do finału World Tour Finals. Dnia 9 czerwca 2003 został liderem rankingu deblistów.

W grze mieszanej Mirny wygrał trzy tytuły wielkoszlemowe, w tym dwa z Sereną Williams- w 1998 wspólnie wygrali Wimbledon i US Open. Trzecie zwycięstwo Białorusin odniósł w roku 2007 wygrywając wspólnie z Wiktorią Azarenką US Open. Ponadto Mirny trzykrotnie był finalistą zawodów wielkoszlemowych w mikście, najpierw z Sereną Williams podczas Australian Open z 1999 roku, potem z Anną Kurnikową podczas US Open z 200 oraz z Wiktorią Azarenką w Australian Open z 2007 roku.

Mirny rozegrał najwięcej spotkań w historii reprezentacji Białorusi w Pucharze Davisa. Szczególną popularność przyniósł mu rok 2004, kiedy (wraz z Władimirem Wołczkowem) przyczynił się do awansu Białorusi do półfinału tych rozgrywek, po zwycięstwach z Rosją i Argentyną; lepsi od Białorusinów okazali się w półfinale Amerykanie. Rok wcześniej Mirny dzięki zwycięstwom singlowym (m.in. nad Rainerem Schüttlerem) w meczu z Niemcami zapewnił Białorusi awans do "Grupy Światowej" – najwyższej klasy rozgrywek w Pucharze Davisa. Te osiągnięcia (a także występy w cyklu zawodowym) przyniosły Mirnemu najwyższe odznaczenia państwowe, był również poważnym kandydatem do pełnienia funkcji chorążego na igrzyskach olimpijskich w Atenach. W listopadzie 2002 otrzymał tytuł ambasadora ds. AIDS na Białorusi z ramienia ONZ.

Dnia 10 lipca 2004 poślubił w Mińsku Ksenię. Mają troje dzieci: córki Melanię (ur. 16 grudnia 2004), Petrę (ur. 8 marca 2007) i syna Demida (ur. 10 listopada 2009).

[edytuj] Statystyki turniejowe

[edytuj] Zwycięstwa wielkoszlemowe w grze mieszanej (3)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partnerka	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	1998	Wimbledon	Trawiasta	Serena Williams	Mirjana Lučić Mahesh Bhupathi	6:4, 6:4
2.	1998	US Open	Twarda	Serena Williams	Lisa Raymond Patrick Galbraith	6:2, 6:2
3.	2007	US Open	Twarda	Wiktoryja Azaranka	Meghann Shaughnessy Leander Paes	6:4, 7:6(6)

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrz (1)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2003	Rotterdam	Twarda	Raemon Sluiter	7:6(3), 6:4

[edytuj] Finalista (3)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2001	Stuttgart	Twarda	Tommy Haas	2:6, 2:6, 2:6
2.	2005	Memphis	Twarda	Kenneth Carlsen	5:7, 5:7
3.	2005	Nottingham	Trawiasta	Richard Gasquet	2:6, 3:6

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrz (43)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	1997	Szanghaj	Twarda	Kevin Ullyett	Tomas Nydahl Stefano Pescosolido	7:6, 6:7, 7:5
2.	1999	Marsylia	Twarda	Andriej Olchowski	David Adams Pavel Vízner	7:5, 7:6(7)
3.	1999	Kopenhaga	Dywanowa	Andriej Olchowski	Marc-Kevin Goellner David Prinosil	6:7(5), 7:6(4), 6:1
4.	1999	Delray Beach (1)	Ceglana	Nenad Zimonjić	Doug Flach Brian MacPhie	7:6(3), 3:6, 6:3
5.	1999	Singapur	Twarda	Eric Taino	Todd Woodbridge Mark Woodforde	6:3, 6:4
6.	2000	Ad-Dauha (1)	Twarda	Mark Knowles	Alex O'Brien Jared Palmer	6:3, 6:4
7.	2000	US Open (1)	Twarda	Lleyton Hewitt	Ellis Ferreira Rick Leach	6:4, 5:7, 7:6(5)
8.	2000	Paryż	Dywanowa	Nicklas Kulti	Paul Haarhuis Daniel Nestor	6:4, 7:5
9.	2001	Moskwa (1)	Dywanowa	Sandon Stolle	Mahesh Bhupathi Jeff Tarango	6:3, 6:0
10.	2001	Stuttgart (1)	Twarda	Sandon Stolle	Ellis Ferreira Jeff Tarango	7:6, 7:6
11.	2002	Rotterdam	Twarda	Roger Federer	Mark Knowles Daniel Nestor	4:6, 6:3, 10-4
12.	2002	US Open (2)	Twarda	Mahesh Bhupathi	Jiří Novák Radek Štěpánek	6:3, 3:6, 6:4
13.	2002	Moskwa (2)	Dywanowa	Roger Federer	Joshua Eagle Sandon Stolle	6:4, 7:6
14.	2003	Miami (1)	Twarda	Roger Federer	Leander Paes David Rikl	7:5, 6:3
15.	2003	Estoril	Ceglana	Mahesh Bhupathi	Lucas Arnold Ker Mariano Hood	6:1, 6:2
16.	2003	Monte Carlo (1)	Ceglana	Mahesh Bhupathi	Michaël Llodra Fabrice Santoro	6:4, 3:6, 7:6(6)
17.	2003	Montreal	Twarda	Mahesh Bhupathi	Jonas Björkman Todd Woodbridge	6:3, 7:6(4)
18.	2003	Moskwa (3)	Dywanowa	Mahesh Bhupathi	Wayne Black Kevin Ullyett	6:3, 7:5
19.	2003	Madryt (2)	Twarda	Mahesh Bhupathi	Wayne Black Kevin Ullyett	6:2, 2:6, 6:3
20.	2004	Rzym	Ceglana	Mahesh Bhupathi	Wayne Arthurs Paul Hanley	2:6, 6:3, 6:4
21.	2005	Miami (2)	Twarda	Jonas Björkman	Wayne Black Kevin Ullyett	6:1, 6:2
22.	2005	Hamburg	Ceglana	Jonas Björkman	Michaël Llodra Fabrice Santoro	4:6, 7:6(2), 7:6(3)
23.	2005	Roland Garros (1)	Ceglana	Jonas Björkman	Bob Bryan Mike Bryan	2:6, 6:1, 6:4
24.	2005	Cincinnati (1)	Twarda	Jonas Björkman	Wayne Black Kevin Ullyett	7:6(3), 6:2
25.	2005	Moskwa (4)	Dywanowa	Michaił Jużny	Igor Andriejew Nikołaj Dawydienko	6:1, 6:1
26.	2006	Ad-Dauha (2)	Twarda	Jonas Björkman	Christophe Rochus Olivier Rochus	2:6, 6:3, 10-8
27.	2006	Miami (3)	Twarda	Jonas Björkman	Bob Bryan Mike Bryan	6:4, 6:4
28.	2006	Monte Carlo (2)	Ceglana	Jonas Björkman	Fabrice Santoro Nenad Zimonjić	6:2, 7:6(2)
29.	2006	Roland Garros (2)	Ceglana	Jonas Björkman	Bob Bryan Mike Bryan	6:7(5), 6:4, 7:5
30.	2006	Stuttgart	Ceglana	Gastón Gaudio	Yves Allegro Robert Lindstedt	7:5, 6:7(4), 12-10
31.	2006	Cincinnati (2)	Twarda	Jonas Björkman	Bob Bryan Mike Bryan	3:6, 6:3, 10-7
32.	2006	Szanghaj (1)	Twarda	Jonas Björkman	Mark Knowles Daniel Nestor	6:2, 6:4
33.	2007	Sztokholm	Twarda	Jonas Björkman	Arnaud Clément Michaël Llodra	6:4, 6:4
34.	2008	Delray Beach (2)	Twarda	Jamie Murray	Bob Bryan Mike Bryan	6:4, 3:6, 10-6
35.	2008	Wiedeń	Twarda	Andy Ram	Philipp Petzschner Alexander Peya	6:1, 7:5
36.	2009	Miami (4)	Twarda	Andy Ram	Ashley Fisher Stephen Huss	6:7(4), 6:2, 10-7
37.	2010	Paryż (2)	Twarda	Mahesh Bhupathi	Mark Knowles Andy Ram	7:5, 7:5
38.	2011	Memphis (1)	Twarda	Daniel Nestor	Eric Butorac Jean-Julien Rojer	6:2, 6:7(6), 10-3
39.	2011	Roland Garros (3)	Ceglana	Daniel Nestor	Juan Sebastián Cabal Eduardo Schwank	7:6(3), 3:6, 6:4
40.	2011	Szanghaj	Twarda	Daniel Nestor	Michaël Llodra Nenad Zimonjić	3:6, 6:1, 12-10
41.	2011	Londyn (2)	Twarda	Daniel Nestor	Mariusz Fyrstenberg Marcin Matkowski	7:5, 6:3
42.	2012	Brisbane	Twarda	Daniel Nestor	Jürgen Melzer Philipp Petzschner	6:1, 6:2
43.	2012	Memphis (2)	Twarda	Daniel Nestor	Ivan Dodig Marcelo Melo	4:6, 7:5, 10-7

[edytuj] Finalista (38)

• 1997 Tuluza (z Jeanem-Philippem Fleurianem)
• 1998 Madras (z Olivierem Delaîtrem)
• 2000 Monachium (z Nenadem Zimonjiciem), Indianapolis (z Jonasem Björkmanem)
• 2001 Halle (z Patrickiem Rafterem)
• 2002 Mediolan, Marsylia (oba z Julienem Boutterem), Indian Wells (z Rogerem Federerem), Londyn (Queen's), Cincinnati, Indianapolis, Madryt (wszystkie z Maheshem Bhupathim)
• 2003 Adelajda (z Jeffem Morrisonem), Rotterdam (z Rogerem Federerem), Hamburg, Londyn (Queen's), Wimbledon, Wiedeń (wszystkie z Maheshem Bhupathim)
• 2004 Toronto (z Jonasem Björkmanem)
• 2005 Londyn (Queen's), US Open, Sankt Petersburg (wszystkie z Jonasem Björkmanem)
• 2006 Londyn (Queen's), US Open (oba z Jonasem Björkmanem)
• 2007 Australian Open (z Jonasem Björkmanem)
• 2008 Sankt Petersburg (z Rohanem Bopanną)
• 2009 Indian Wells, Montreal, World Tour Finals (wszystkie z Andym Ramem)
• 2010 Miami, Monte Carlo, Cincinnati, Walencja, World Tour Finals (wszystkie z Maheshem Bhupathim)
• 2011 Miami, Wiedeń, Bazylea (wszystkie z Danielem Nestorem)
• 2012 Miami, Monte Carlo (oba z Danielem Nestorem)

[edytuj] Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 8 stycznia 2012].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 8 stycznia 2012].
• Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 8 stycznia 2012].