Marcin Krajewski herbu Jasieńczyk (ur. 1737 w Sędziwujach Prątniku, zm. 27 maja 1809 w Zambrowie) – polski działacz społeczny i ksiądz katolicki.
Był synem Mateusza Krajewskiego i Bogumiły z Pruszkowskich. Pochodził ze wsi Sędziwuje, która była własnością jego rodziny. Po ukończeniu nauk w szkołach elementarnych rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Pułtusku. Już jako kapłan pełnił funkcję rektora tegoż seminarium. W 1767 został proboszczem zambrowskim, piastując jednocześnie funkcję proboszcza nowogrodzkiego. Był także kanonikiem katedry płockiej.
Jako proboszcz w Zambrowie prowadził szeroko zakrojone działania inwestycyjne. Za fundusze uzyskane ze sprzedaży rodowego majątku Sędziwuje odbudował i rozbudował kościół parafialny. W 1795, wybudował nowy cmentarz parafialny, a w jego centrum kaplicę grobową Krajewskich, ze znakomitymi i unikalnymi malowidłami przedstawiającymi "taniec śmierci".
Ks. Marcin Krajewski był zagorzałym zwolennikiem reform państwa. Gorliwie popularyzował Konstytucję 3 Maja, za co otrzymał Order Świętego Stanisława. Był również członkiem Komisji cywilno-wojskowej oraz władz regionalnych w czasie powstania kościuszkowskiego.