Marcin z Opawy, Marcin Polak (łac. Martinus Oppaviensis, Martinus Polonus, niem. Martin von Troppau) herbu Strzemię (? – krótko po 22 czerwca 1278 w Bolonii), arcybiskup gnieźnieński w 1278, kronikarz, dominikanin.
Pochodził ze śląskiej Opawy. W 1261 został penitencjarzem i kapelanem papieża Aleksandra IV i jego następców. Na prośbę Klemensa IV napisał historię powszechną —Chronicon pontificum et imperatorum (kronika papieży i cesarzy — w późnym średniowieczu najpopularniejszy zarys dziejów od czasów Chrystusa do 1277 (mimo licznych fałszów historycznych). Był też autorem kompendium wiedzy kanoniczej Margarita Decreti, napisał także Sermones de tempore et de sanctis i zbiór kazań.
Wyświęcony przez Mikołaja III na arcybiskupa gnieźnieńskiego w 1278 r. Jego nominacja przerwała wakat, trwający od czasu śmierci arcybiskupa Janusza w 1271 r. Zmarł krótko po tej konsekracji, będąc w drodze do Polski.
Arcybiskupi gnieźnieńscy i prymasi Polski
| Poprzednik Janusz |  | arcybiskup gnieźnieński 1278 | | Następca Jakub Świnka |
