| Marek Biernacki | |
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 kwietnia 1959 Sopot |
| Poseł VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Minister spraw wewnętrznych i administracji | |
| Przynależność polityczna | Ruch Społeczny AWS |
| Okres urzędowania | od 7 października 1999 do 19 października 2001 |
| Poprzednik | Janusz Pałubicki (p.o.) |
| Następca | Krzysztof Janik |
Marek Biernacki (ur. 28 kwietnia 1959 w Sopocie) – polski polityk, prawnik, poseł na Sejm III, V, VI i VII kadencji, były minister spraw wewnętrznych i administracji.
Spis treści |
Jest absolwentem liceum ogólnokształcącego w Pruszczu Gdańskim oraz Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego (1985). Od 1980 działał w Ruchu Młodej Polski. W latach 80. był działaczem podziemnych struktur NSZZ "Solidarność". Po ukończeniu studiów, w latach 1985–1989 pracował w Muzeum Historii Miasta w Gdańsku, w oddziale Wieża Więzienna-Katownia. W latach 1989–1997 był pracownikiem naukowym w Katedrze Historii Państwa i Prawa Polskiego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Należy do Gdańskiego Klubu Myśli Politycznej im. Lecha Bądkowskiego.
Od 1991 pełnił funkcję likwidatora majątku Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gdańsku. Wygrał kilka procesów o rewindykację majątku PZPR przejętego przez SdRP. W 1996 wojewoda gdański Henryk Wojciechowski (SLD) cofnął mu pełnomocnictwa do egzekwowania majątku od SdRP.
W 1997 zaangażował się w działalność w Akcji Wyborczej Solidarność. Został jej posłem z rekomendacji Prawicy Narodowej, a następnie należał do Komitetu Założycielskiego Ruchu Społecznego AWS. Był posłem na Sejm III kadencji z listy AWS (1997–2001). Przewodniczył Komisji ds. Służb Specjalnych, był współautorem ustawy powołującej Instytut Pamięci Narodowej. Od 7 października 1999 do 19 października 2001 sprawował funkcję ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Jerzego Buzka. W tym czasie stał się jednym z autorów wniosku o wznowienie śledztwa w sprawie tzw. moskiewskiej pożyczki. W okresie jego urzędowania utworzono Centralne Biuro Śledcze. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001.
Od 2002 związany z Platformą Obywatelską. Od lutego 2002 do października 2004 był wicemarszałkiem województwa pomorskiego, pełnił też do 2005 mandat radnego sejmiku.
W wyborach parlamentarnych w 2005 został posłem na Sejm V kadencji z okręgu gdyńskiego. 13 stycznia 2006 objął funkcję rzecznika w tzw. gabinecie cieni PO odpowiedzialnego za sprawy wewnętrzne i służby specjalne. 3 listopada 2005 został członkiem Sejmowej Komisji ds. Służb Specjalnych, w ramach rotacji był jej przewodniczącym. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując 84 157 głosów. 20 lutego 2009 został przewodniczącym komisji śledczej do zbadania okoliczności porwania i zabójstwa Krzysztofa Olewnika. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 66 019 głosów[1].
| ||||||||||
| |||||||