Grób Marka Walczewskiego na cmentarzu w Pyrach
Marek Walczewski (ur. 9 kwietnia 1937 w Krakowie, zm. 26 maja 2009 w Warszawie[1]) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Absolwent II Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie.
Po ukończeniu krakowskiej PWST debiutował w 1960 na deskach Teatru Słowackiego w Krakowie w "Sławnej historii o Troilusie"[2]. W latach 1964-1972 grał w Teatrze Starym w Krakowie. Rok później przeprowadził się do Warszawy. Pracował w Teatrze Studio. Przez prawie 30 lat występował w Teatrze Dramatycznym. Wycofał się z zawodu z powodów zdrowotnych – cierpiał na chorobę Alzheimera[3].
Był mężem Anny Polony i Małgorzaty Niemirskiej.
Został pochowany 1 czerwca 2009 w Warszawie na cmentarzu w Pyrach.
[edytuj] Filmografia
- 1963: Pasażerka – Tadeusz, narzeczony Marty
- 1968: Ruchome piaski – mężczyzna
- 1971: Trzecia część nocy – Rozenkranc
- 1972: Przeprowadzka – ksiądz
- 1973: Nocleg
- 1973: Wesele – Gospodarz
- 1974: S.O.S. (serial telewizyjny) – Hubert Stańczyk
- 1974: Ziemia obiecana – Bum-Bum
- 1974: Święty Mikołaj pilnie poszukiwany – Kufel
- 1975: Dom moich synów
- 1975: Dzieje grzechu – bandyta Płaza-Spławski
- 1975: Noce i dnie – Daleniecki
- 1975: Trzecia granica – major Smyga
- 1975: W środku lata – przewoźnik
- 1976: Polskie drogi – Henryk Gorączko, agent Abwehry
- 1976: Przepłyniesz rzekę
- 1976: Wergili
- 1977: Śmierć prezydenta – Eligiusz Niewiadomski
- 1978: Do krwi ostatniej... – Władysław Anders
- 1979-1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy – Ignacy Jan Paderewski
- 1979: Blaszany bębenek (Blechtrommel, Die) – Schugger-Leo
- 1979: Chciałbym się zgubić – dyrektor domu dziecka
- 1979: Do krwi ostatniej (serial) – Władysław Anders
- 1979: Golem – Pernat
- 1980: Spotkanie na Atlantyku – Walter
- 1981: Cień
- 1981: Wojna światów - Następne stulecie
- 1982: Dolina Issy – czarownik Masiulis
- 1983: Synteza – rektor Diaz
- 1984: Hania
- 1984: O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji – Szef Softa
- 1984: Umarłem, aby żyć – doktor Roman
- 1984: Vabank II czyli riposta – naczelnik Twardyjewicz
- 1985: Ga, ga. Chwała bohaterom – Śledczy
- 1985: Gra w ślepca – Stary
- 1985: Pan W.
- 1986: Cudzoziemka – January
- 1986: Druga strona słońca – Włodzimierz Oksza, pisarz
- 1986: Lucyna – Wacek
- 1986: Nikt nie jest winien – Ryszard
- 1987: Kingsajz – jako tata Ali
- 1987: Zabij mnie glino – paser
- 1988: Chichot Pana Boga – Weber
- 1988: Crimen – kapitan Stefan Ligęza
- 1988: Koniec
- 1988: Zmowa – VIP
- 1989: Co lubią tygrysy – seksuolog
- 1989: Janka – właściciel kinematografu
- 1990: Havet Stiger – Węgier
- 1990: Seszele – Skowroński, dyrektor opery
- 1991: Dzieci wojny (Enfants du vent, Les) – wariat
- 1991: Głos – rycerz
- 1992: Enak – urzędnik Departamentu Stanu
- 1992: Kawalerskie życie na obczyźnie – karuzelnik Schumann
- 1993: Dwa księżyce – mecenas
- 1993: Pajęczarki – artysta malarz
- 1993: Rozmowa z człowiekiem z szafy – nauczyciel
- 1993: Taranthriller – sprzedawca
- 1994: Kim Pan jest, Panie Szulkin? – on sam
- 1995: Milles, Les – profesor Pick
- 1996: Dzień wielkiej ryby – mecenas
- 1997-1998: 13 posterunek – Stępień
- 1998: Ekstradycja 3 – X
- 1998: Złoto dezerterów – pułkownik SS
- 1999: Ja, Malinowski – Patrycja Oziębło
- 1999: Patrzę na ciebie, Marysiu – Ojciec Michała
- 2000: 13 posterunek 2 – Stępień
- 2001-2002: Wiedźmin – Eyck z Denesle
- 2003: Ubu Król
- 2004: Ono – ojciec Ewy
[edytuj] Występy gościnne
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
Polska
Marek Walczewski w Wikicytatach
