| Maria Kirilenko | |
 Maria Kirilenko | |
| Państwo |  Rosja |
| Miejsce zamieszkania | Moskwa |
| Data i miejsce urodzenia | 25 stycznia 1987 Moskwa |
| Wzrost | 173 cm |
| Masa ciała | 57 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 7 października 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Eric van Harpen |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 5 WTA, 3 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 16 (14 maja 2012) |
| Australian Open | QF (2010) |
| Roland Garros | 4R (2010, 2011) |
| Wimbledon | 3R (2010, 2011) |
| US Open | 3R (2003, 2006, 2008, 2009, 2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 10 WTA, 0 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 5 (24 października 2011) |
| Australian Open | F (2011) |
| Roland Garros | QF (2010, 2011) |
| Wimbledon | 3R (2007) |
| US Open | SF (2011) |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Marija Jurjewna Kirilenko, ros. Мария Юрьевна Кириленко (ur. 25 stycznia 1987 w Moskwie) – rosyjska tenisistka, najwyżej sklasyfikowana na 18. miejscu w rankingu w grze pojedynczej, zaś w grze podwójnej na 5. Jej trenerem jest Eric van Harpen.
Profesjonalistką jest od 7 października 2001. Pierwszy raz w pierwszej setce pojawiła się w 2005. Zwyciężczyni pięciu turniejów WTA w grze pojedynczej oraz dziesięciu w grze podwójnej. Ćwierćfinalistka wielkoszlemowego turnieju Australian Open 2010 w singlu, a także finalistka Australian Open 2011 w deblu (w parze z Wiktorią Azarenką). Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.
Spis treści |
Maria rozpoczęła przygodę z tenisem jako siedmiolatka, kiedy to jej ojciec Jurij zaprowadził ją na korty tenisowe moskiewskiego klubu Dynamo. Klub ten miał wtedy jedną z najlepszych sekcji tenisowych. W mniej niż rok od rozpoczęcia treningów tenisistka wygrała swój pierwszy turniej. Niedługo została najlepszą zawodniczką w Rosji w swojej grupie wiekowej. Po kilku latach treningu na kortach moskiewskich klubów Dynamo i CSKA, w wieku dwunastu lat na Kirilenko zwróciła swoją uwagę ukraińska trenerka Jelena Briuchowiec. Po roku obserwacji młodej zawodniczki zaproponowała jej swoją pomoc. Trzyletni program treningowy zaplanowany specjalnie dla Marii przyniósł doskonały efekt. Została ona najlepszą tenisistką na świecie w swojej grupie wiekowej i drugą w grupie do 18 lat. Znani gracze tenisowi Jewgienij Kafielnikow, Andriej Olchowski i Maks Mirny, którzy stworzyli organizację pomagającą młodym tenisistom, pomogli jej w ułożeniu i dopasowaniu programu treningowego oraz wyjazdach na turnieje tenisowe.
Za początek jej w pełni profesjonalnej kariery można uznać 7 października 2001, kiedy to uzyskała status profesjonalny. W 2002 roku jako juniorka wygrała turniej kanadyjski, a potem US Open. Jest jedną z najmłodszych zawodniczek, jakie wygrały te turnieje. Swój pierwszy turniej z cyklu WTA Tour wygrała w 2005 roku, pokonując Annę-Lenę Grönefeld 6:3, 6:4 w finale China Open.
W roku 2006 dostała się do czołowej dwudziestki rankingu tenisistek. Już na początku sezonu osiągnęła trzy ćwierćfinały: w Auckland (przegrana z Wierą Zwonariową), Tokio (pokonała Anę Ivanović, przegrała z Martiną Hingis) oraz Dubaju, gdzie ograła Nadię Pietrową. Osiągnęła trzecie rundy w wielkoszlemowych Australian Open i French Open. Pod koniec sezonu doszła do ćwierćfinału turnieju pierwszej kategorii w Zurychu. Finalistka deblowego turnieju w 's-Hertogenbosch.
Trzy mecze wygrała i trzy przegrała podczas turniejów australijskich na początku roku 2007. Najlepszy wynik z tych imprez to trzecia runda Australian Open przegrana ze Swietłaną Kuzniecową. W marcu wygrała z Martiną Hingis turniej deblowy w Ad-Dausze.
Pod koniec września wygrała turniej czwartej kategorii w Kalkucie. W finale pokonała Ukrainkę Marię Korytcewą 6:0, 6:2.
Na początku 2008 roku dotarła do czwartej rundy wielkoszlemowego Australian Open. Przegrała tam ze Słowaczką Danielą Hantuchovą 6:1, 4:6, 4:6.
Po porażkach w drugiej rundzie w Ad-Dausze i w pierwszych rundach w Dubaju, Bangalore, Indian Wells i Miami, zwyciężyła w turnieju Estoril Open rozgrywanym na kortach ziemnych w Estoril. W drodze po zwycięstwo pokonała Stefanie Vögele, Petrę Cetkovską, Tathianę Garbin, Klárę Zakopalovą i Ivetę Benešovą. W tym samym turnieju wraz z Flavią Pennettą sięgnęła po tytuł w grze podwójnej.
Na początku roku 2010 miała ranking nr 57 na świecie wg WTA. W pierwszej rundzie Australian Open 2010 pokonała jako nierozstawiona po przeszło trzygodzinnej walce rozstawioną z nr 14 Marię Szarapową wynikiem 7:6(4), 3:6, 6:4. Drugą rundę przeszła bez problemu pokonując Yvonne Meusburger z Austrii 6:3, 6:1, natomiast w trzeciej rundzie uporała się z Robertą Vinci 7:5, 7:6(4). Następnie wygrała z rozstawioną z "dwójką", Dinarą Safiną, przez krecz rywalki przy stanie 5:4 dla Kirilenko. Po raz pierwszy doszła do ćwierćfinału wielkoszlemowego turnieju, gdzie przegrała z nierozstawioną Chinką Zheng Jie 1:6, 3:6.
W 2012 roku wygrała w grze podwójnej turniej Premier Mandatory w Miami. W parze z Nadią Pietrową pokonały włoski duet Sara Errani–Roberta Vinci 7:6(0), 4:6, 10-4[1].
W 2008 roku Maria Kirilenko została wybrana najbardziej atrakcyjną tenisistką przez czytelników The Sun[2].
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 19/09/2005 |  Pekin, China Open | Kategoria II | 585 000 | twarda |  Anna-Lena Grönefeld | 6:3, 6:4 |
| 2. | 17/09/2007 |  Kalkuta, Sunfeast Open | Kategoria III | 175 000 | twarda |  Maria Korytcewa | 6:0, 6:2 |
| 3. | 14/04/2008 |  Estoril, Estoril Open | Kategoria IV | 145 000 | ziemna |  Iveta Benešová | 6:4, 6:2 |
| 4. | 09/06/2008 |  Barcelona, Barcelona KIA | Kategoria IV | 145 000 | ziemna | María José Martínez Sánchez | 6:0, 6:2 |
| 5. | 22/08/2008 |  Seul, Hansol Korea Open Tennis Championships | Kategoria IV | 145 000 | twarda |  Samantha Stosur | 2:6, 6:1, 6:4 |
