Maria Lubomirska

Maria z Branickich Lubomirska
Korczak
Data urodzenia	10 października 1873
Miejsce urodzenia	Stawiszcze
Data śmierci	12 lipca 1934
Miejsce śmierci	Warszawa
Rodzina	Braniccy herbu Korczak
Rodzice	Władysław Branicki Julia z Potockich
Małżeństwo	Zdzisław Lubomirski
Dzieci	Julia Maria Morawska Jerzy Aleksander Lubomirski Dorota Lubomirska

Maria Lubomirska z domu Branicka (ur. 10 października 1873 w Stawiszcze, zm. 12 lipca 1934^[1] w Warszawie) − polska księżna, małżonka Zdzisława Lubomirskiego, pierwsza dama.

[edytuj] Życiorys

Była córką Władysława Branickiego herbu Korczak i Julii z Potockich ^[2]. 6 września 1893 poślubiła polityka ks. Zdzisława Lubomirskiego, który w latach 1917-1918 był członkiem Rady Regencyjnej, która w dniu 7 października 1918 proklamowała niepodległość Polski. Maria Lubomirska w prezencie ślubnym od swoich rodziców otrzymała Biały Pałacyk na Frascati, który stał się ich warszawską siedzibą. Tutaj organizowali przyjęcia dla warszawskiej arystokracji i burżuazji. Lubomirscy mieli troje dzieci^[3]:

• Julię Marię (1894-1982), która poślubiła Tadeusza Leona Morawskiego, z którym miała pięcioro dzieci, m.in. Kazimierza i Zdzisława;
• Jerzego Aleksandra (1896-1943), który ożenił się z Marią Juliettą Rembielińską;
• Dorotę (1904-1930)^[4].

Maria Lubomirska była autorką pamiętnika z okresu I wojny światowej Pamiętnik księżnej Marii Zdzisławowej Lubomirskiej 1914-1918.

Przypisy