| Maria Milczarek | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1929 Poznań |
| Data śmierci | 24 stycznia 2011 |
| Minister administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 2 grudnia 1976 do 8 lutego 1979 |
| Poprzednik | Emil Wojtaszek |
| Następca | Józef Kępa |
| Minister pracy, płac i spraw socjalnych | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 8 lutego 1979 do 21 listopada 1980 |
| Poprzednik | Tadeusz Rudolf |
| Następca | Janusz Obodowski |
| Odznaczenia | |
Maria Milczarek z domu Kaczmarek (ur. 18 listopada 1929 w Poznaniu, zm. 24 stycznia 2011[1]) – polska polityk, minister gospodarki terenowej i ochrony środowiska (1976–1979), a także pracy, płac i spraw socjalnych (1979–1980), przewodnicząca Zarządu Głównego Ligi Kobiet (1968–1975).
Spis treści |
Córka Leonarda i Wiktorii. W latach 1946–1953 zatrudniona w Związku Nauczycielstwa Polskiego, następnie przeszła do pracy w aparacie partyjnym (do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej wstąpiła 28 listopada 1949). Od 1968 do 1981 w zasiadała w KC PZPR, była także I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Skierniewicach (1975–1976). W 1974 wybrana w skład Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1970–1981 wchodziła również w skład Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
Od 2 grudnia 1976 do 8 lutego 1979 pełniła funkcję minister administracji gospodarki terenowej i ochrony środowiska w rządzie Piotra Jaroszewicza. Następnie – do 21 listopada 1980 – minister pracy płac i spraw socjalnych w rządach: Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego.
Od czerwca 1968 do lipca 1975 przewodnicząca Zarządu Głównego Ligi Kobiet. Od 1969 do 1980 posłanka na Sejm PRL V, VI i VII kadencji.
Zmarła 24 stycznia 2011 i 28 stycznia została pochowana na warszawskich Powązkach.
Maria Milczarek była – po Zofii Wasilkowskiej – drugą kobietą-ministrem w historii Polski.
Odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a także Orderem Sztandaru Pracy II klasy.
| ||||||||||