 | Ten artykuł, wyróżniony niegdyś jako Dobry Artykuł/Artykuł na Medal, znajduje się obecnie na liście Warsztatu PANDA. Pomóż go ulepszyć, by spełniał obecne kryteria Dobrego Artykułu/Artykułu na Medal. |  |
| Maria Jurjewna Szarapowa | |
 Maria Szarapowa | |
| Państwo |  Rosja |
| Miejsce zamieszkania | Bradenton |
| Data i miejsce urodzenia | 19 kwietnia 1987 Niagań |
| Wzrost | 188 cm |
| Masa ciała | 59 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 19 kwietnia 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Thomas Hogstedt |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 25 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (22 sierpnia 2006) |
| Australian Open | W (2008) |
| Roland Garros | SF (2007, 2011) |
| Wimbledon | W (2004) |
| US Open | W (2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 3 |
| Najwyżej w rankingu | 41 (14 czerwca 2004) |
| Australian Open | 2R (2003, 2004) |
| US Open | 2R (2003) |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Maria Szarapowa w Wikicytatach | |
| Strona internetowa | |
Maria Jurjewna Szarapowa, ros. Мария Юрьевна Шарапова (posłuchaj) (ur. 19 kwietnia 1987 w Niaganiu) – tenisistka rosyjska, wielokrotna liderka rankingu WTA Tour, zwyciężczyni 25 turniejów singlowych oraz 3 deblowych, Ambasador Dobrej Woli ONZ, modelka. Szarapowa jest zwyciężczynią trzech turniejów wielkoszlemowych: Wimbledonu 2004, US Open 2006 i Australian Open 2008, a także finalistą Australian Open z lat 2007 i 2012 oraz Wimbledonu 2011.
Maria Szarapowa w 2008 roku rozpoczęła zmagania w Pucharu Federacji, mimo że status profesjonalny uzyskała siedem lat wcześniej. Powodem rezygnacji z udziału w zawodach międzynarodowych w tych latach była sprzeczka z Anastasiją Myskiną[1].
Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Profesjonalistką została 19 kwietnia 2001 roku. Pierwszy turniej wygrała w Tokio w 2003 roku. Na korcie zarobiła do tej pory[a] ponad 18 mln. dolarów.
Spis treści |
W 1986 rodzice Marii Szarapowej, Jurij i Jelena przenieśli się z białoruskiego Homla na Syberię, uciekając od katastrofy w Czarnobylu. Maria Szarapowa urodziła się rok później w Niaganiu[2].
Szarapowa zaczęła odbijać piłki tenisowe w wieku czterech lat. Pierwszą rakietę podarował jej wtedy przyjaciel ojca – Jewgienij Kafielnikow[3]. Dwa lata później, na turnieju w Moskwie, jej talent został odkryty przez wielokrotną zwyciężczynię turniejów wielkoszlemowych – Martinę Navrátilovą. W wieku dziewięciu lat wraz z ojcem przeniosła się na Florydę, do Bradenton, gdzie zaczęła uczęszczać do Tenisowej Szkoły Nicka Bollettieriego[4]. Do Miami przybyli o północy z kwotą 700 dolarów[5]. Jej matka do Stanów Zjednoczonych przyleciała dwa lata później, co było spowodowane kłopotami finansowymi oraz problemami z uzyskaniem wizy[2]. Maria Szarapowa tylko co pół roku miała okazję porozmawiać ze swoją matką telefonicznie. Jej ojciec miał problemy ze znalezieniem pracy – pomagał m.in. w zmywaniu naczyń z dala od domu[6]. W 1995 roku podpisała umowę z firmą IMG o wartości 35 000 dolarów. Rozpoczęła wtedy pracę z Robertem Lansdorpem[1].
W 1997 roku podpisała ona kontrakt z firmą Nike[3].
W listopadzie 2000 roku, wieku trzynastu lat, Szarapowa zwyciężyła w międzynarodowych mistrzostwach świata juniorów w tenisie ziemnym do lat szesnastu[7]. Rosyjska tenisistka otrzymała też nagrodę Rising Star Award, która jest przyznawana w chwili odkrycia obiecującego tenisisty[8].
Maria Szarapowa zadebiutowała w zawodowych rozgrywkach w 2001 roku. W pierwszym turnieju WTA wystąpiła w 2002 roku. Była rozstawiona z dziką kartą, a w pierwszej rundzie pokonała Brie Rippner 5:7, 6:1, 6:2. W kolejnym meczu uległa rozstawionej z numerem czwartym Monice Seles 0:6, 2:6. Ze względu na restrykcje dotyczące udziału w profesjonalnych turniejach, Szarapowa postanowiła przeznaczyć czas na udział w juniorskich turniejach wielkoszlemowych. W 2002 roku doszła do finału juniorskiego Australian Open. Była ona najmłodszą zawodniczką, której się to udało[1][3]. W tym samym sezonie grała również w finale juniorskiego Wimbledonu.
W roku 2003 Rosjanka grała przez cały sezon. Awansowała wtedy do czołowej pięćdziesiątki kobiecego tenisa[9]. Występowała na kortach wielkoszlemowych w Australii oraz Francji, ale w obu imprezach odpadała w pierwszej rundzie turnieju głównego. W Wimbledonie doszła do czwartej rundy, w której to przegrała z rodaczką – Swietłaną Kuzniecową – po trzysetowym pojedynku[10]. Przed Wimbledonem doszła do półfinału turnieju w Birmingham, w którym przegrała z Shinobu Asagoe po trzech setach gry[11]. We wrześniu wygrała swój pierwszy zawodowy turniej – Japan Open Tennis Championships. W tym samym roku Rosjanka wygrała jeszcze jeden turniej singlowy (w Québecu) oraz dwa deblowe (ponownie w Tokio i w Luksemburgu). Jej partnerką w zawodach gry podwójnej była Tamarine Tanasugarn[12]. Pod koniec roku otrzymała nagrodę WTA dla najlepszej debiutantki[13].
Rok rozpoczęła rozstawiona z numerem dwudziestym ósmym w Australian Open. Doszła w nim do trzeciej rundy, pokonując Conchitę Martínez Granados i Lindsay Lee-Waters, a przegrywając z szóstą w rankingu WTA Tour Anastazją Myskiną, 4:6, 6:1, 2:6[11][14].
W turnieju w Tokio przegrała w drugim meczu z Danielą Hantuchovą. Następnie wystąpiła w turnieju w Memphis. Doszła tam do półfinału, przegrywając z „turniejową jedynką”, Wierą Zwonariową.
W turnieju w Indian Wells dotarła do czwartej rundy, przegrywając z Anastazją Myskiną 1:6, 2:6. W turnieju w Miami w trzeciej rundzie uległa turniejowemu numerowi jeden Serenie Williams 4:6, 3:6. Później zarówno w turnieju w Berlinie, jak i w Rzymie dochodziła do trzeciej rundy, przegrywając w nich kolejno z Jennifer Capriati i Silvią Fariną Elią. Rozstawiona z numerem osiemnastym doszła do ćwierćfinału French Open. W trzeciej rundzie zwyciężyła z Wierą Zwonariową, która w turnieju występowała z „dziesiątką”. W meczu o półfinał przegrała z Paolą Suárez wynikiem 1:6, 3:6.
W angielskim Birmingham, tuż przed wielkoszlemowym Wimbledonem, po pokonaniu Tatiany Golovin w finale, wygrała trzeci turniej WTA w karierze.
Na Wimbledonie 2004 rozstawiona była z numerem trzynastym. Podczas pierwszych rund turnieju pokonywała w dwóch setach takie zawodniczki jak Juliję Bejhelzimer, Anne Keothavong, Danielę Hantuchovą oraz Amy Frazier. W ćwierćfinale spotkała się z wyżej notowaną Ai Sugiyamą, którą zdołał pokonać po pojedynku trwającym trzy sety. Jej półfinałowa rywalka – Lindsay Davenport, choć prowadziła 6:2 i 3:1, uległa Szarapowej 6:2, 6:7(5), 1:6. W meczu mistrzowskim Rosjanka grała przeciwko liderce rankingu, Serenie Williams. Pojedynek udało się wygrać młodej Szarapowej. Trwał on 73 minuty, a zakończył się stanem 6:1, 6:4. Został on okrzyknięty najbardziej niesamowitym, a przy tym dramatycznym meczem zapadającym w pamięci[15]. Sama mistrzyni nazwana została poważną rywalką dla sióstr Williams oraz konkurentką w drodze po kolejne trofea[16]. Po turnieju po raz pierwszy awansowała do pierwszej dziesiątki rankingu singlowego.
Portale informacyjne oraz inne media zaczęły zwracać większą uwagę na Szarapową po jej wielkoszlemowym zwycięstwie. Nastał wtedy szał na Rosjankę, zwany „Marią Manią”. W sierpniu podpisała trzyletni kontrakt z firmą Motorola[17].
W następnych występach dotarła do ćwierćfinału w San Diego (porażka z Anastazją Myskiną 5:7, 2:6) oraz trzeciej rundy w Montrealu (porażka z Wierą Zwonariową 6:4, 4:6, 4:6).
Podczas US Open pokładano w niej wielkie nadzieje. Bilety, za jej sprawą, rozchodziły się w znacznym nakładzie[17]. Sama tenisistka doszła jednak tylko do trzeciej rundy jednego z najbardziej prestiżowych turniejów świata. Uległa w niej Mary Pierce 6:4, 2:6, 3:6.
Szarapowa w tym sezonie zwyciężyła także w finale turnieju w Seulu, w którym to pokonała Martę Domachowską 6:1, 6:1. Tydzień później wygrała AIG Japan Open Tennis Championships w Tokio.
Pod koniec sezonu przegrała w finale halowego turnieju w Zurychu z Alicią Molik. Odpadła także w półfinale imprezy w Filadelfii. Zapewniła sobie udział w turnieju kończącym sezon, WTA Tour Championships w Los Angeles, gdzie wygrała dwa z trzech meczów i awansowała do fazy pucharowej. W półfinale pokonała Anastazję Myskinę 2:6, 6:2, 6:2, a w finale, Serenę Williams 4:6, 6:2, 6:4. Sezon zakończyła na czwartym miejscu w rankingu WTA. W samym 2004 roku zarobiła 2,5 mln dolarów amerykańskich, najwięcej spośród wszystkich tenisistek.
Pierwszym startem Marii Szarapowej w roku 2005 był udział w Australian Open. Jako tenisistka rozstawiona z numerem czwartym, w drodze do półfinału wyeliminowała między innymi Li Na i Swietłanę Kuzniecową. W meczu o drugi wielkoszlemowy finał w swoje karierze uległa Serenie Williams 6:2, 5:7, 6:8[18].
W lutym Rosjanka wygrała dwa pierwsze turnieje w sezonie 2005. Najpierw triumfowała na dywanowych kortach w Tokio, gdzie w finale pokonała Lindsay Davenport. Dwa tygodnie później zdobyła puchar turnieju Qatar Ladies Open w Ad-Dausze, zwyciężając nad Alicią Molik[19]. Po tych występach Szarapowa raz pierwszy w swoje karierze awansowała na trzecie miejsce rankingu singlowego.
Następnie wystartowała w amerykańskich turniejach kategorii pierwszej: Pacific Life Open i NASDAQ-100 Open. W ćwierćfinale pierwszego z nich pokonała Mary Pierce 6:4, 6:3, rewanżując się za porażkę w trzeciej rundzie US Open 2004. W następnym meczu przeciwko Davenport nie ugrała nawet jednego gema[20]. W drugim turnieju wyeliminowała dwie byłe liderki rankingu WTA: Justine Henin-Hardenne w ćwierćfinale i Venus Williams w półfinale. W finale przegrała z Kim Clijsters 3:6, 5:7.
Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła od osiągnięcia ćwierćfinału w turnieju w Berlinie, gdzie została pokonana przez Justine Henin-Hardenne[21]. Doszła także do półfinału rzymskiego Internazionali BNL d'Italia, przegrywając w meczu o finał z Patty Schnyder. Na French Open, jako „turniejowa dwójka”, w pierwszych czterech meczach straciła jednego seta. Rosjanka odpadła w ćwierćfinale, po kolejnej porażce z Henin-Hardenne[21].
Przed Wimbledonem wystąpiła w Birmingham na DFS Classic. Pokonała tam między innymi Samanthę Stosur i Tatianę Golovin. W ostatnim pojedynku ograła Jelenę Janković 6:2, 4:6, 6:1. Wówczas wygrała swój dziesiąty turniej WTA, a drugi na nawierzchni trawiastej. Na Wimbledonie, jako obrończyni tytułu, została rozstawiona z numerem drugim. W pierwszych pięciu meczach, bez starty seta, wyeliminowała kolejno: Nurię Llagostera Vives, Sesil Karatanczewą, Katarinę Srebotnik, Nathalie Dechy i Nadieżdę Pietrową. W półfinale została pokonana przez turniejowy numer czternaście – Venus Williams, wynikiem 6:7(2), 1:6[22].
W lipcu i sierpniu, z powodu kontuzji doznanych na Wimbledonie, w rozgrywkach nie występowała liderka rankingu singlowego – Lindsay Davenport. Uniemożliwiło jej to obronę punktów zdobytych na US Open Series 2004. Rosjanka, choć także kontuzjowana, wzięła udział w zawodach w Los Angeles. Swój występ zakończyła na ćwierćfinale, który oddała walkowerem. 22 sierpnia 2005 roku Maria Szarapowa awansowała na pierwsze miejsce rankingu WTA[23]. Tydzień później Davenport wygrała imprezę Pilot Pen Tennis w New Haven i odzyskała utraconą pozycję rankingową[23].
Na przełomie sierpnia i września rosyjska tenisistka wystartowała w ostatnim wielkoszlemowym turnieju w kalendarzu – US Open. Na twardych kortach w Nowym Jorku osiągnęła półfinał, przegrywając z Kim Clijsters 2:6, 7:6(5), 3:6. 12 września 2005 roku Szarapowa ponownie objęła prowadzenie w rankingu WTA, lecz po sześciu tygodniach została wyprzedzona przez Lindsay Davenport[23].
Ostatnim rozegranym przez nią turniejem był WTA Tour Championships w Madrycie. W fazie grupowej pokonała Lindsay Davenport i Patty Schnyder, ale uległa Nadii Pietrowej. Rezultaty te pozwoliły jej na awans do fazy pucharowej. Zawody zakończyła na półfinale, odpadając po przegranym meczu z Amélie Mauresmo 6:7(1), 3:6. Sezon, po raz drugi z rzędu, zakończyła na czwartej pozycji w rankingu WTA. W samym roku 2005 zarobiła prawie 2 mln dolarów amerykańskich[24].
W styczniu 2006 roku wystąpiła w Australian Open. Rozstawiona z numerem czwartym Rosjanka pokonała między innymi Danielę Hantuchovą i Nadię Pietrową. W półfinale przegrała w trzech setach z Justine Henin-Hardenne[18]. Tydzień później osiągnęła także półfinał w Tokio, w którym została wyeliminowana przez Martinę Hingis[25].
Następnie wzięła udział w turnieju Dubai Duty Free Tennis Championships w Dubaju. Wygrała tam z Wierą Duszewiną, Martiną Hingis i Lindsay Davenport. W finale została pokonana przez Justine Henin-Hardenne wynikem 5:7, 2:6. W marcu, po raz pierwszy w swojej karierze, zdobyła tytuł zawodów kategorii pierwszej. Miało to miejsce w Indian Wells, gdzie w finale wygrała z Jeleną Diemientjewą 6:1, 6:2[26]. Dwa tygodnie później doszła do finału w Miami, jednak w decydującym meczu uległa Swietłanie Kuzniecowej 3:6, 4:6[27].
Szarapowa nie występowała na turniejach poprzedzających Roland Garros z powodu kontuzji[28]. Na French Open została rozstawiona z „czwórką”. W pierwszym meczu po prawie dwumiesięcznej przerwie pokonała Mashonę Washington 6:2, 5:7, 7:5, broniąc piłek meczowych w decydującym secie. Następnie wyeliminowała Ivetę Benešovą oraz Alicię Molik. W czwartej rundzie została pokonana przez rozstawioną z numerem czternastym Dinarę Safinę wynikiem 5:7, 6:2, 5:7[29].
Sezon na kortach trawiastych rozpoczęła od udziału w turnieju w Birmingham. Rozstawiona z numerem pierwszym Rosjanka osiągnęła półfinał, w którym przegrała z Jameą Jackson. Następnie została rozstawiona z numerem czwartym na Wimbledonie. Pokonała tam między innymi Flavię Pennettę i Jelenę Diemientjewą. W meczu o finał została wyeliminowana przez Amélie Mauresmo 3:6, 6:3, 2:6[30].
Wygrała zawody w San Diego, pokonując Mary Pierce, Patty Schnyder i Kim Clijsters w finale. W półfinale turnieju w Los Angeles przegrała z Jeleną Diemientjewą. Podczas US Open rozstawiono ją z numerem trzecim. W pierwszych czterech rundach wyeliminowała kolejno: Michaellę Krajicek, Émilie Loit, Jelenę Lichowczewą oraz Li Na. W ćwierćfinale zwyciężyła z Tatianą Golovin 7:6(4), 7:6(0), a w półfinale, po raz pierwszy w karierze, pokonała Amélie Mauresmo wynikiem 6:0, 4:6, 6:0[31]. Swój drugi wielkoszlemowy finał wygrała z Justine Henin-Hardenne 6:4, 6:4[32]. Dzięki drugiej pozycji w US Open Series 2006 za zwycięstwo w turnieju zdobyła pół miliona dolarów premii.
Imprezę w Moskwie rozpoczęła od zwycięstwa z Jekatierinę Byczkową. Drugi mecz, przeciwko Annie Czakwetadze, oddała walkowerem z powodu kontuzji[28]. Pod koniec października wygrała dwa turnieje WTA. Najpierw triumfowała w zawodach kategorii pierwszej w Zurychu, pokonując w finale Danielę Hantuchovą 6:1, 4:6, 6:3. Tydzień później, po wygranej z Nadią Pietrową, zdobyła puchar Generali Ladies Linz.
W kończącym sezon turnieju WTA Tour Championships, który odbył się w Madrycie, została przyporządkowana do grupy czerwonej, w której grały również Kim Clijsters, Swietłana Kuzniecowa i Jelena Diemientjewa. Rosyjska tenisistka wygrała wszystkie trzy spotkania, nie tracąc seta. W półfinale została pokonana przez Justine Henin-Hardenne 2:6, 6:7(5)[21].
Maria Szarapowa zakończyła sezon jako wiceliderka rankingu z dorobkiem 3532 punktów. W 2006 roku zarobiła blisko 3,8 mln dolarów amerykańskich[33].
Z powodu nieobecności Justine Henin, Szarapowa była najwyżej rozstawioną zawodniczką Australian Open. Spotkanie pierwszej rundy z Camille Pin grała w pełnym słońcu i temperaturze sięgającej 50 °C. Prowadząc 5:0 w trzecim secie, wygrała go 9:7. Skarżyła się ponadto na skurcze mięśni brzucha. Po meczu Rosjanka powiedziała: „to było nieludzkie pozwolić nam grać w takich warunkach”[34]. Zamknięcie dachu na korcie nastąpiło dopiero po zakończeniu tego pojedynku. Następnie, nie tracąc seta, doszła do finału, eliminując Annę Czakwetadze w ćwierćfinale i Kim Clijsters w półfinale. W decydującym meczu została pokonana 1:6, 2:6 przez Serenę Williams[35]. 29 stycznia 2007 roku, po zakończeniu zawodów na twardych kortach w Melbourne, Maria Szarapowa awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA[23].
Następnie zagrała w Toray Pan Pacific Open w Tokio, gdzie skreczowała w półfinałowym meczu z Aną Ivanović z powodu kontuzji kolana[36]. W marcowych turniejach w Indian Wells i w Miami została rozstawiona z numerem pierwszym. W obu zawodach odpadła w czwartej rundzie: na Pacific Life Open przegrała z Wierą Zwonariową, a na Sony Ericsson Open z Sereną Williams. 19 marca została wyprzedzona przez Justine Henin w rankingu singlowym[23].
Przez większą część sezonu na kortach ziemnych, podobnie jak w roku 2006, Szarapowa nie grała z powodu kontuzji[28]. Wystąpiła w turnieju w Stambule, gdzie została rozstawiona z numerem pierwszym. W pierwszych dwóch meczach wyeliminowała Cwetanę Pironkową i Agnieszkę Radwańską. Zawody zakończyła na półfinale, w którym pokonała ją Aravane Rezaï.
Na French Open, rozgrywanym na przełomie maja i czerwca, grała jako turniejowy numer dwa. W pierwszych trzech meczach pokonała kolejno: Émilie Loit, Jill Craybas i Ałłą Kudriawcewą. Mecz czwartej rundy przeciwko Patty Schnyder wygrała 3:6, 6:4, 9:7, a w ćwierćfinale pokonała w dwóch setach Annę Czakwetadze. W swoim pierwszym półfinale w Paryżu przegrała z rozstawioną z numerem siódmym Aną Ivanović 2:6, 1:6[37].
Tydzień później osiągnęła finał trawiastego turnieju w Birmingham, w którym uległa Jelenie Janković 6:4, 3:6, 5:7[38]. Na Wimbledonie rozstawiona z numerem drugim Rosjanka wygrała z Chan Yung-jan, Séverine Brémond i Ai Sugiyamą. Odpadła w czwartej rundzie, gdzie została pokonana przez turniejowy numer dwadzieścia trzy – Venus Williams, wynikem 1:6, 3:6[39]. Był to najsłabszy występ Szarapowej w Londynie od 2003 roku.
US Open Series 2007 rozpoczęła od zawodów Acura Classic, broniąc tytułu zdobytego w 2006 roku. Rosyjska tenisistka awansowała do finału nie tracąc seta. W decydującym pojedynku wygrała z Patty Schnyder 6:2, 3:6, 6:0 i zdobyła swój jedyny puchar w sezonie 2007[40]. Następnie zagrała w Los Angeles. Po wygranym ćwierćfinale z Jeleną Diemientjewą, mecz półfinałowy, przeciwko Nadii Pietrowej, oddała walkowerem. Podczas US Open, jako triumfatorka tego turnieju z poprzedniego sezonu, w pierwszych dwóch rundach wyeliminowała Robertę Vinci oraz Casey Dellacqua. Udział w zawodach na twardych kortach w Nowym Jorku zakończyła na trzeciej rundzie. Rosjanka niespodziewanie uległa rozstawionej z numerem trzydziestym Agnieszce Radwańskiej 4:6, 6:1, 2:6[41].
W turnieju Kremlin Cup w Moskwie została wyeliminowana przez Wiktorię Azarenkę 6:7(9), 2:6. Po tej porażce wycofała się z imprezy w Zurichu. Dwa tygodnie później Daniela Hantuchová wygrała zawody Generali Ladies Linz i zepchnęła Marię Szarapową na dziewiąte miejsce w rankingu WTA, obejmującym osiągnięcia roczne.
Rosjanka była pierwszą rezerwową do turnieju kończącego sezon 2007. Jednakże przez problemy zdrowotne z WTA Tour Championships wycofała się Venus Williams. Dzięki temu Szarapowa wystąpiła w zawodach i została przyporządkowana do grupy czerwonej. Wygrała wszystkie trzy mecze w swojej grupie, pokonując kolejno: Hantuchovą, Kuzniecową i Ivanović. W półfinale zwyciężyła z drugą zawodniczką grupy żółtej, Anną Czakwetadze, wynikiem 6:2, 6:2[42]. W finale, trwającym ponad trzy godziny i trzydzieści minut, uległa liderce rankingu Justine Henin 7:5, 5:7, 3:6[43].
Sezon 2007 zakończyła jako piąta tenisistka na świecie i zarobiła około 1,8 mln dolarów[44].
Rozstawiona z nr 5, wygrała Australian Open 2008, jej trzeci wielkoszlemowy tytuł. Do karierowego Wielkiego Szlema w singlu brakuje jej mistrzostwa na kortach Rolanda Garrosa. W rozgrywkach Australian Open 2008 pokonała kolejno, poczynając na I rundzie i kończąc na meczu finałowym: Jelenę Kostanić Tošić 6:4, 5:3 (krecz Kostanić Tošić), Lindsay Davenport 6:1, 6:3, Jelenę Wiesninę 6:3, 6:0, jedenastą zawodniczkę rankingu WTA, Jelenę Diemientjewą 6:2 6:0, rozstawioną z nr 1 Justine Henin 6:4, 6:0, rozstawioną z nr 3 Jelenę Janković 6:3, 6:1, a w finale – rozstawioną z nr 4 Anę Ivanović, wynikiem 7:5, 6:3.
Następnie, rozstawiona z nr 4 w Qatar Total Open 2008 w Ad-Dauha, rozpoczęła grę w II rundzie, pokonując Galinę Woskobojewą 6:4, 4:6, 6:1. W III rundzie wygrała z kwalifikantką Tamarine Tanasugarn 6:2, 6:2. W ćwierćfinale zwyciężyła z Caroline Wozniacki 6:0, 6:1. W półfinale wygrała z Agnieszką Radwańską 6:4, 6:3, zaś w samym finale wygrała z Wierą Zwonariewą 6:1, 2:6, 6:0, zdobywając osiemnaste trofeum z cyklu WTA Tour.
Podczas turnieju Pacific Life Open 2008 w Indian Wells zagrała rozstawiona z nr 4, ponownie od II rundy, pokonała kolejno: Stéphanie Cohen-Aloro, Eleni Daniilidou, Alonę Bondarenko, z którą to ostatnią straciła pierwszego seta w turnieju. W ćwierćfinale zwyciężyła Danielę Hantuchovą wynikiem 7:6(2), 6:1. W półfinale odniosła pierwszą porażkę sezonu, z Swietłaną Kuzniecową.
W turnieju w Amelia Island w II rundzie pokonała kwalifikantkę Barborę Zahlavovą-Strycovą. W III rundzie wygrała z Anabel Mediną Garrigues 7:6(3), 5:7, 7:6(1), a w 1/4 finału zwyciężyła z rozstawioną z nr 10 Aloną Bondarenko 6:7(9), 6:3, 6:2. Jej mecz półfinałowy z Lindsay Davenport nie odbył się, bowiem jej rywalka oddała pojedynek walkowerem. W finale pokonała nierozstawioną Dominikę Cibulkową, dla której był to pierwszy finał turnieju rangi II.
W Family Circle Cup 2008 w Charleston została rozstawiona z nr 2, z wolnym losem ponownie w I rundzie. W II rundzie pokonała Bethanie Mattek 6:0, 6:0, a w III rundzie – Tetianę Perebyjnis 7:5, 6:2. W 1/4 finału przegrała drugi mecz sezonu, z Sereną Williams wynikiem 7:5, 4:6, 6:1. Po tym turnieju awansowała na 2. miejsce w rankingu WTA.
Gdy 15 maja liderka rankingu WTA, Justine Henin, niespodziewanie zakończyła karierę, a dwa dni później poprosiła o wycofanie z rankingów, Maria Szarapowa ponownie została liderką, od 19 maja 2008 do 9 czerwca 2008.
Na French Open 2008 została pokonana przez Dinarę Safinę w IV rundzie. Podczas Wimbledonu 2008 przegrała w II rundzie z Ałłą Kudriawcewą wynikiem 2:6, 4:6, która plasowała się wtedy na 159. miejscu w światowym rankingu WTA tenisistek.
Podczas meczu II rundy Rogers Cup z Martą Domachowską odezwała się kontuzja ramienia. Pojedynek z Polką wygrała, jednakże następne spotkanie oddała walkowerem. Przez kontuzję zrezygnowała z występów na kortach do końca sezonu. Sezon 2008 zakończyła na 9 miejscu w rankingu WTA Tour, z dorobkiem 2515 punktów.
Kontuzja uniemożliwiła jej obronę tytułów z Melbourne i z Dubaju. Powróciła podczas turnieju w Indian Wells. Zagrała tylko w grze podwójnej w parze z Jeleną Wiesniną. Odpadły w pierwszej rundzie po przegranej 1:6, 6:4, 7:10 z duetem Jekatierina Makarowa/Tatiana Puczek[45].
Pierwszym startem Szarapowej w grze pojedynczej w tym roku, było Warsaw Open, w którym wystartowała dzięki "dzikiej karcie". W pierwszej rundzie wygrała z Tathianą Garbin, zaś w drugiej z Darią Kustową. W 1/4 finału przegrała z późniejszą finalistką, Aloną Bondarenko.
Podczas French Open, w pierwszej rundzie zwyciężyła z Anastazją Jakimową 3:6, 6:2, 6:1. W drugim meczu wygrała z rozstawioną z "jedenastką" Nadią Pietrową 6:2, 1:6, 8:6, broniąc piłek meczowych przy stanie 5:4 w trzecim secie. Jej kolejną rywalką była kwalifikantka Jarosława Szwedowa, która pokonała wynikiem 1:6, 6:3, 6:4. W 1/8 finału wygrała z Li Na, rozstawioną z numerem 25. W ćwierćfinale została pokonana przez Dominikę Cibulkową[46].
Pomiędzy French Open a Wimbledonem zagrała w jednym turnieju na trawie – AEGON Classic w Birmingham. Grając jako nierozstawiona doszła do 1/2 finału, gdzie przegrała z Li Na, turniejową "czwórką". W Londynie, mimo 58 pozycji w rankingu, została rozstawiona przez organizatorów z numerem 24. W pierwszej rundzie wygrała z Wiktorią Kutuzową 7:5, 6:4. W drugiej rundzie została pokonana przez Giselę Dulko w trzech setach.
W lipcu zagrała jeszcze w turnieju w Stanford, gdzie przegrała w ćwierćfinale z Venus Williams. Tydzień później znalazła się w drabince East West Bank Classic w Los Angeles. W pierwszej rundzie wygrała z Jarmilą Groth, w drugiej zwyciężyła z turniejową "trójką", 20-letnią Wiktorią Azarenką, zaś w trzeciej rundzie (1/8 finału) pokonała Alonę Bondarenko. W ćwierćfinale wygrała z Urszulą Radwańską, a w półfinale została pokonana przez Flavią Pennettą. W meczu z Pennettą, Szarapowa popełniła 61 niewymuszonych błędów[47]. Podczas Rogers Cup w Montrealu doszła do finału wygrywając m.in. z "10" Nadią Pietrową i czternastą w rankingu WTA, Agnieszką Radwańską. W finale przegrała z Jeleną Dementiewą 4:6, 3:6[48].
W US Open 2009 na podstawie pozycji w rankingu, została rozstawiona z numerem 29. W pierwszej rundzie spotkała się z Cwetaną Pironkową, z którą wygrała w dwóch setach. W drugiej rundzie zwyciężyła z grającą z "dziką kartą" Christiną McHale 6:0, 6:2, zaś w trzeciej rundzie przegrała z Melanie Oudin[49].
Pod koniec września zagrała w Toray Pan Pacific Open w Tokio. W pierwszej rundzie pokonała Francescę Schiavone 4:6, 7:5, 6:1, w drugiej wygrała z rozstawioną z "dwunastką", Samanthą Stosur. W 1/8 finału wygrała z Alisą Klejbanową, w ćwierćfinale z Ivetą Benesovą, a w półfinale zwyciężyła z Agnieszką Radwańską. W meczu finałowym, jej rywalka, Jelena Janković, skreczowała przy stanie 5:2 w pierwszym secie[50].
Wielkoszlemowy Australian Open był pierwszym turniejem Szarapowej w nowym sezonie. Grając jako rozstawiona z "czternastką", przegrała w Melbourne w I rundzie z Marią Kirilenko 6:7(4), 6:3, 4:6[51]. W lutym, podczas Regions Morgan Keegan Championships, była najwyżej rozstawioną zawodniczką. W pierwszej rundzie pokonała Shenay Perry, zaś w drugiej Bethanie Mattek-Sands. W 1/4 finału zwyciężyła z rozstawioną z numerem ósmym, Eleną Baltachą 6:2, 7:5, a w półfinale wygrała z turniejową "ósemką", Petrą Kvitovą 6:4, 6:3. W meczu finałowym pokonała Sofię Arvidsson 6:2, 6:1.
Blisko miesiąc później, w Indian Wells, została rozstawiona z "dziesiątką". Odpadła w trzeciej rundzie, z Zheng Jie. Następnym turniejem było Mutua Madrileña Madrid Open, gdzie przegrała w pierwszym meczu, z Lucie Šafářovą. Tydzień później zagrała w Internationaux de Strasbourg w Strasburgu. Grając tam jako najwyżej rozstawiona, odniosła 22. turniejowe zwycięstwo w karierze, pokonując w finale Kristinę Barrois[52]. Podczas drugiej imprezy wielkoszlemowej w sezonie, French Open. Została rozstawiona z numerem 13. W pierwszej rundzie zwyciężyła z kwalifikantką, Ksenią Pierwak, zaś w drugiej z Kirsten Flipkens. W trzecim meczu przegrała z triumfatorką tego turnieju z lat 2003-2007 (oprócz 2004 roku), Justine Henin 2:6, 6:3, 3:6. Mecz był przerwany po drugim secie z powodu zapadających ciemności[53].
Na początku czerwca rozegrała turniej AEGON Classic w Birmingham. Jako, że była turniejową "dwójką", w pierwszej rundzie otrzymała tzw. "wolny los". W drugiej rundzie wygrała z Bethanie Mattek-Sands, w trzeciej z Ałłą Kudriawcewą, zaś w 1/4 finału z Sesil Karatanczewą. W półfinale zwyciężyła z kwalifikantką, Alison Riske. W finale została pokonana przez najwyżej rozstawioną, Li Na 5:7, 1:6[54].
Podczas Wimbledonu została rozstawiona z numerem 16. W pierwszej rundzie pokonała Anastazję Piwowarową, w drugiej Ioanę Ralucę Olaru, a w trzeciej Barborę Záhlavovą Strýcovą. W 1/8 finału przegrała z rozstawioną z "jedynką", Sereną Williams 6:7(9), 4:6[55].
W pierwszym turnieju US Open Series, Bank of the West Classic w Stanford została rozstawiona z "dziesiątką". W pierwszej rundzie wygrała z Zheng Jie, w drugiej pokonała Olgę Goworcową, a w ćwierćfinale Jelenę Dementiewą. W 1/2 finału zwyciężyła z Agnieszką Radwańską, zaś w finale przegrała z Wiktorią Azarenką[56]. Tydzień później, podczas Western & Southern Financial Group Women's Open Cincinnati grając z numerem 10., doszła do finału, gdzie przegrała z turniejową "czwórką", Kim Clijsters. Z powodu kontuzji stopy wycofała się z Rogers Cup w Montrealu[57]. Cykl turniejów zakończyła na 4. miejscu, z dorobkiem 115 punktów[58].
Podczas US Open odpadła w czwartej rundzie, po przegranym meczu z Caroline Wozniacki 3:6, 4:6. W trzeciej wygrała z Beatrice Caprą 6:0, 6:0. Pod koniec września, w Tokio, przegrała w 1. rundzie z Kimiko Date-Krumm. Tydzień później, podczas China Open w Pekinie, doszła do 2. rundy, gdzie została pokonana przez Jelenę Wiesniną.
W grudniu, Szarapowa nawiązała współpracę trenerską ze Szwedem Thomasem Hogstedtem[59].
Sezon 2011 Szarapowa rozpoczęła turniejem ASB Classic w Auckland. Grając jako najwyżej rozstawiona, przegrała w ćwierćfinale, z późniejszą zwyciężczynią, Gretą Arn. Podczas Australian Open odpadła w 4. rundzie z Andreą Petković 2:6, 3:6.
W BNP Paribas Open odpadła w 1/2 finału. Została w nim pokonana przez Wozniacki wynikiem 1:6, 2:6. W Miami, w turnieju Sony Ericsson Open, pokonując m.in. Samanthę Stosur i Petkovic, doszła do finału.
W pierwszej rundzie Internazionali BNL d'Italia w Rzymie miała "wolny los". W drugiej pokonała Jekatierinę Makarową, zaś w trzeciej Shahar Peer. Jej ćwierćfinałowa rywalka, Wiktoria Azarenka, skreczowała przy stanie 4:6, 3:0. W 1/2 finału wygrała z Wozniacki. W finale pokonała Stosur 6:2, 6:4. W paryskim French Open doszła do półfinału, gdzie przegrała z Li Na, późniejszą triumfatorką. Dotarła do finału londyńskiego Wimbledon 2011, przegrywając z Petrą Kvitovą wynikiem 3:6, 4:6.
Sezon 2012 Rosjanka rozpoczęła od udziału w wielkoszlemowym Australian Open, w którym to została finalistką. W pierwszych trzech rundach mecze wygrywała po pojedynkach trwających dwa sety. Jej rywalkami były kolejno: Gisela Dulko, Jamie Hampton, oraz Angelique Kerber. W czwartej rundzie spotkała się z Niemką Sabine Lisicki. Pojedynek ten zakończył się zwycięstwem Szarapowej w trzech setach. W ćwierćfinale grała przeciwko swej rodaczce, Jekatierinie Makarowej. Półfinałową rywalką Rosjanki okazała się rozstawiona z numerem drugim Petra Kvitová. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem Rosjanki 6:2, 3:6, 6:4. W meczu o mistrzostwo grała przeciwko Wiktorii Azarence. Mecz zakończył się łatwą wygraną Białorusinki, która odniosła triumf wygrywając 6:3, 6:0[60].
W turnieju kategorii Premier Mandatory rozgrywanym na kortach Indian Wells Rosjanka doszła do finału. Występ rozpoczęła od zwycięstwa w drugiej rundzie z Giselą Dulko. W kolejnych rundach pokonała także Simonę Halep oraz rozstawioną Robertę Vinci. W ćwierćfinale po trzysetowym pojedynku wygrała z rodaczką Marią Kirilenko. Z meczu półfinałowego zeszła zwycięsko po kreczu Any Ivanović przy stanie 6:4, 0:1. W finale ponownie spotkała się z Azarenką, a tym razem przegrała 2:6, 3:6[61].
W kolejnym turnieju rangi Premier Mandatory rozgrywanym w Miami Rosjanka ponownie osiągnęła finał. Występ rozpoczęła od zwycięstw z Shahar Peer, Sloane Stephens oraz Jekatieriną Makarowa. W ćwierćfinale wygrała z Chinką Li Na. W półfinale zwyciężyła po trzysetowym pojedynku z Caroline Wozniacki. W finale spotkała się z Agnieszką Radwańską, z którą przegrała 5:7, 4:6[62].
W turnieju rangi Premier Series na kortach ziemnych w hali w Stuttgarcie Szarapowa odniosła swoje dwudzieste piąte zwycięstwo w karierze. W finale pokonała liderkę rankingu, Wiktorię Azarenkę, wynikiem 6:1, 6:4[63].
W 2004 Szarapowa założyła fundację Maria Sharapova Foundation. Pomogła finansowo biesłańskim rodzinom po ataku terrorystycznym na tamtejszą szkołę oraz, wspólnie ze swoimi koleżankami, udzieliła pomocy materialnej ludziom poszkodowanym w wyniku huraganu Katrina w Stanach Zjednoczonych.
Znalazła się w rankingu amerykańskiego magazynu People na 50 najpiękniejszych kobiet świata.
19 października 2010 Szarapowa i koszykarz Saša Vujačić ogłosili swoje zaręczyny[64].
Dane na dzień 2012-05-14
| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Melbourne | — | 1R | 3R | SF | SF | F | W | — | 1R | 4R | F | 1 / 9 | 34–8 |
 Paryż | — | 1R | QF | QF | 4R | SF | 4R | QF | 3R | SF | 0 / 9 | 30–9 | |
 Londyn | — | 4R | W | SF | SF | 4R | 2R | 2R | 4R | F | 1 / 9 | 34–8 | |
 Nowy Jork | — | 2R | 3R | SF | W | 3R | — | 3R | 4R | 3R | 1 / 8 | 24–7 | |
| Wygrane turnieje | – | 0 / 4 | 1 / 4 | 0 / 4 | 1 / 4 | 0 / 4 | 1 / 3 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 1 | 3 / 35 | N/A |
| Bilans spotkań | – | 4–4 | 15–4 | 19–4 | 20–4 | 16–4 | 11–3 | 7–3 | 8–4 | 16–4 | 6–1 | N/A | 122–32 |
| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Paryż | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | QF | 0 / 1 | 1–1 |
 Ad-Doha | — | — | — | W | — | — | W | — | — | — | — | 2 / 2 | 9-0 |
 Dubai | — | — | — | — | F | — | — | — | — | — | — | 0 / 1 | 3-1 |
| Indian Wells | 2R | 1R | 4R | SF | W | 4R | SF | — | 3R | SF | F | 1 / 10 | 29-9 |
| Miami | — | 1R | 4R | F | F | 4R | — | — | — | F | F | 0 / 7 | 24-7 |
| Charleston | — | 1R | — | — | — | — | QF | — | — | — | — | 0 / 2 | 4-2 |
 Stuttgart | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | W | 1 / 1 | 4-0 |
 Madryt | — | — | — | — | — | — | — | — | 3R | 1R | QF | 0 / 3 | 5-3 |
 Rzym | — | — | 3R | SF | — | — | SF | — | — | W | 1 / 4 | 13-3 | |
| Standford | — | — | — | — | — | — | — | QF | F | QF | — | 0 / 3 | 7-3 |
| San Diego | — | — | QF | — | W | W | — | — | — | — | — | 2 / 3 | 12-1 |
| Los Angeles | — | 3R | — | QF | SF | SF | — | SF | — | — | — | 0 / 5 | 14-5 |
 Montreal/Toronto | — | 1R | 3R | — | — | — | 3R | F | — | 3R | 0 / 5 | 8-4 | |
| Cincinatti | — | — | — | — | — | — | — | — | F | W | 1 / 2 | 10-1 | |
 Tokio | — | — | 2R | W | SF | SF | — | W | 1R | QF | 1 / 7 | 17-6 | |
 Pekin | — | QF | SF | SF | — | — | — | 3R | 3R | — | 0 / 5 | 8-5 | |
| Moskwa | — | — | — | QF | QF | 2R | — | — | — | — | 0 / 3 | 2-3 | |
 WTA Championships | — | — | W | SF | SF | F | — | — | — | RR | 1 / 5 | 13-7 | |
| Wygrane turnieje | 0 / 1 | 0 / 6 | 1 / 8 | 2 / 9 | 2 / 8 | 1 / 7 | 1 / 5 | 1 / 5 | 0 / 6 | 2 / 9 | 1 / 5 | 10 / 68 | N/A |
Legenda
zielony: W, wygrała turniej seniorski
żółty: F, odpadła w finale w turnieju seniorskim
ciemnobrązowy: SF, odpadła w półfinale w turnieju seniorskim
jasnobrązowy: QF, odpadła w ćwierćfinale w turnieju seniorskim
różowy: 4R, 3R, 2R, 1R, odpadła w IV, III, II, I rundzie w turnieju seniorskim
biały: LQ, odpadła w kwalifikacjach w turnieju seniorskim
biały: —, nie startowała
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Finalistka | Wynik finału |
| 2004 | Wimbledon | Trawiasta | Serena Williams | 6:1, 6:4 |
| 2006 | US Open | Twarda |  Justine Henin-Hardenne | 6:4, 6:4 |
| 2008 | Australian Open | Twarda |  Ana Ivanović | 7:5, 6:3 |
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Mistrzyni | Wynik finału |
| 2007 | Australian Open | Twarda | Serena Williams | 1:6, 2:6 |
| 2011 | Wimbledon | Trawiasta |  Petra Kvitová | 3:6, 4:6 |
| 2012 | Australian Open | Twarda |  Wiktoria Azarenka | 3:6, 0:6 |
| Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Finalistka | Wynik finału |
| 1. | 5 października 2003 | Tokio | Twarda |  Anikó Kapros | 2:6, 6:2, 7:6(5) |
| 2. | 2 listopada 2003 | Québec | Twarda |  Milagros Sequera | 6:2, krecz |
| 3. | 13 czerwca 2004 | Birmingham | Trawiasta | Tatiana Golovin | 4:6, 6:2, 6:1 |
| 4. | 3 lipca 2004 | Londyn | Trawiasta | Serena Williams | 6:1, 6:4 |
| 5. | 3 października 2004 |  Seul | Twarda |  Marta Domachowska | 6:1, 6:1 |
| 6. | 10 października 2004 | Tokio | Twarda | Mashona Washington | 6:0, 6:1 |
| 7. | 15 listopada 2004 | WTA Championships | Twarda | Serena Williams | 4:6, 6:2, 6:4 |
| 8. | 7 lutego 2005 | Tokio | Dywan | Lindsay Davenport | 6:1, 3:6, 7:6(5) |
| 9. | 28 lutego 2005 | Ad-Dauha | Twarda | Alicia Molik | 4:6, 6:1, 6:4 |
| 10. | 12 czerwca 2005 | Birmingham | Trawiasta | Jelena Janković | 6:2, 4:6, 6:1 |
| 11. | 18 marca 2006 | Indian Wells | Twarda | Jelena Diemientjewa | 6:1, 6:2 |
| 12. | 6 sierpnia 2006 | San Diego | Twarda | Kim Clijsters | 7:5, 7:5 |
| 13. | 9 września 2006 | Nowy Jork | Twarda | Justine Henin-Hardenne | 6:4, 6:4 |
| 14. | 22 października 2006 |  Zurych | Twarda |  Daniela Hantuchová | 6:1, 4:6, 6:3 |
| 15. | 29 października 2006 |  Linz | Twarda | Nadieżda Pietrowa | 7:5, 6:2 |
| 16. | 5 sierpnia 2007 | San Diego | Twarda | Patty Schnyder | 6:2, 3:6, 6:0 |
| 17. | 26 stycznia 2008 | Melbourne | Twarda | Ana Ivanović | 7:5, 6:3 |
| 18. | 24 lutego 2008 | Ad-Dauha | Twarda | Wiera Zwonariowa | 6:1, 2:6, 6:0 |
| 19. | 14 kwietnia 2008 | Amelia Island | Ceglana | Dominika Cibulková | 7:6(7), 6:3 |
| 20. | 2 października 2009 | Tokio | Twarda | Jelena Janković | 5:2, krecz |
| 21. | 20 lutego 2010 | Memphis | Twarda |  Sofia Arvidsson | 6:2, 6:1 |
| 22. | 22 maja 2010 | Strasburg | Ceglana | Kristina Barrois | 7:5, 6:1 |
| 23. | 9 maja 2011 | Rzym | Ceglana | Samantha Stosur | 6:2, 6:4 |
| 24. | 21 sierpnia 2011 | Cincinnati | Twarda | Jelena Janković | 4:6, 7:6(3), 6:3 |
| 25. | 29 kwietnia 2012 | Stuttgart | Ceglana | Wiktoria Azarenka | 6:1, 6:4 |
| Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Mistrzyni | Wynik finału |
| 1. | 23 października 2004 | Zurych | Twarda | Alicia Molik | 6:4, 2:6, 3:6 |
| 2. | 3 kwietnia 2005 | Miami | Twarda | Kim Clijsters | 3:6, 5:7 |
| 3. | 26 lutego 2006 | Dubaj | Twarda | Justine Henin-Hardenne | 5:7, 2:6 |
| 4. | 2 kwietnia 2006 | Miami | Twarda | Swietłana Kuzniecowa | 3:6, 4:6 |
| 5. | 26 stycznia 2007 | Melbourne | Twarda | Serena Williams | 1:6, 2:6 |
| 6. | 17 czerwca 2007 | Birmingham | Trawiasta | Jelena Janković | 6:4, 3:6, 5:7 |
| 7. | 11 listopada 2007 | WTA Championships | Twarda | Justine Henin | 7:5, 5:7, 3:6 |
| 8. | 23 sierpnia 2009 | Montreal | Twarda | Jelena Diemientjewa | 4:6, 3:6 |
| 9. | 13 czerwca 2010 | Birmingham | Trawiasta | Li Na | 5:7, 1:6 |
| 10. | 1 sierpnia 2010 | Stanford | Twarda | Wiktoria Azarenka | 4:6, 1:6 |
| 11. | 15 sierpnia 2010 | Cincinnati | Twarda | Kim Clijsters | 6:2, 6:7(4), 2:6 |
| 12. | 3 kwietnia 2011 | Miami | Twarda | Wiktoria Azarenka | 1:6, 4:6 |
| 13. | 2 lipca 2011 | Londyn | Trawiasta | Petra Kvitová | 3:6, 4:6 |
| 14. | 26 stycznia 2012 | Melbourne | Twarda | Wiktoria Azarenka | 3:6, 0:6 |
| 15. | 18 marca 2012 | Indian Wells | Twarda | Wiktoria Azarenka | 2:6, 3:6 |
| 16. | 31 marca 2012 | Miami | Twarda | Agnieszka Radwańska | 5:7, 4:6 |
| Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Finalistki | Wynik finału |
| 1. | 5 października 2003 | Tokio | Twarda |  Tamarine Tanasugarn | Ansley Cargill Ashley Harkleroad | 7:6(1), 6:0 |
| 2. | 26 października 2003 |  Luksemburg | Twarda | Tamarine Tanasugarn | Marlene Weingärtner Ołena Tatarkowa | 6:1, 6:4 |
| 3. | 13 czerwca 2004 | Birmingham | Trawiasta | Maria Kirilenko | Lisa McShea Milagros Sequera | 6:2, 6:1 |
| Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Mistrzynie | Wynik finału |
| 1. | 22 lutego 2004 | Memphis | Twarda (hala) | Wiera Zwonariowa | Åsa Svensson Meilen Tu | 6:4, 7:6(0) |
Dane na dzień 2012-05-14
| Rywalka | Liczba meczów | Bilans | W% | Twarda | Ceglana | Trawiasta | Dywan |
| Jelena Diemientjewa | 12 | 9-3 | 75% | 6-3 | 2-0 | 1-0 | 0-0 |
| Samantha Stosur | 11 | 10-1 | 91% | 5-1 | 2-0 | 2-0 | 1-0 |
| Justine Henin | 10 | 3-7 | 30% | 3-4 | 0-3 | 0-0 | 0-0 |
| Swietłana Kuzniecowa | 10 | 6-4 | 60% | 6-3 | 0-0 | 0-1 | 0-0 |
| Li Na | 10 | 6-4 | 60% | 4-1 | 1-1 | 1-2 | 0-0 |
| Serena Williams | 10 | 2-8 | 20% | 1-5 | 0-2 | 1-1 | 0-0 |
| Wiera Zwonariowa | 10 | 7-3 | 70% | 6-3 | 1-0 | 0-0 | 0-0 |
| Wiktoria Azarenka | 9 | 4-5 | 44% | 2-4 | 2-0 | 0-0 | 0-1 |
| Daniela Hantuchová | 9 | 8-1 | 89% | 7-0 | 0-0 | 1-0 | 0-1 |
| Nadieżda Pietrowa | 9 | 8-1 | 89% | 6-1 | 1-0 | 1-0 | 0-0 |
| Agnieszka Radwańska | 9 | 7-2 | 78% | 5-2 | 2-0 | 0-0 | 0-0 |
| Kim Clijsters | 8 | 3-5 | 38% | 3-5 | 0-0 | 0-0 | 0-0 |
| Anna Czakwetadze | 7 | 7-0 | 100% | 4-0 | 2-0 | 1-0 | 0-0 |
| Jelena Janković | 7 | 6-1 | 86% | 5-0 | 0-0 | 1-1 | 0-0 |
| Dinara Safina | 7 | 4-3 | 57% | 5-0 | 0-0 | 1-1 | 0-0 |
| Lindsay Davenport | 6 | 5-1 | 83% | 3-1 | 0-0 | 1-0 | 1-0 |
| Ana Ivanović | 6 | 4-2 | 67% | 4-0 | 0-1 | 0-0 | 0-1 |
| Venus Williams | 6 | 3-2 | 50% | 3-1 | 0-0 | 0-2 | 0-0 |
 Caroline Wozniacki | 6 | 4-2 | 67% | 2-2 | 2-0 | 0-0 | 0-0 |
| Petra Kvitová | 5 | 3-2 | 60% | 2-1 | 1-0 | 0-1 | 0-0 |
| Anastazja Myskina | 5 | 2-3 | 40% | 2-3 | 0-0 | 0-0 | 0-0 |
| Amélie Mauresmo | 4 | 1-3 | 25% | 1-2 | 0-0 | 0-1 | 0-0 |
| Mary Pierce | 4 | 3-1 | 75% | 2-1 | 1-0 | 0-0 | 0-0 |
| Martina Hingis | 3 | 2-1 | 67% | 2-0 | 0-0 | 0-0 | 0-1 |
| Francesca Schiavone | 3 | 3-0 | 100% | 1-0 | 0-0 | 1-0 | 1-0 |
| Jennifer Capriati | 1 | 0-1 | 0% | 0-1 | 0-0 | 0-0 | 0-0 |
| Kimiko Date-Krumm | 1 | 0-1 | 0% | 0-1 | 0-0 | 0-0 | 0-0 |
| Jelena Dokić | 1 | 1-0 | 100% | 0-0 | 0-0 | 1-0 | 0-0 |
| Monica Seles | 1 | 0-1 | 0% | 0-1 | 0-0 | 0-0 | 0-0 |
| Razem | 179 | 112–67 | 63% | 84-44 (66%) | 15-9 (63%) | 13-9 (59%) | 3-5 (36%) |
| |||||||||||||||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||
