| Marian Minor | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 listopada 1902 Łódź |
| Data i miejsce śmierci | 29 kwietnia 1973 Warszawa |
| Prezydent Łodzi | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 1949 do 1950[1] |
| Poprzednik | Eugeniusz Stawiński |
| Następca | [1] (od 1952 Ryszard Olasek jako jako przewodniczący Prezydium Rady Narodowej) |
| Poseł I kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 20 listopada 1952 do 20 listopada 1956 |
Marian Minor (ur. 25 listopada 1902 w Łodzi, zm. 29 kwietnia 1973 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, minister, prezydent Łodzi, poseł.
Urodził się w rodzinie robotniczej. Miał wykształcenie podstawowe. W okresie międzywojennym był działaczem komunistycznym, członkiem KPP. Podczas wojny przebywał w ZSRR, był oficerem Polskich Sił Zbrojnych (następnie ludowego Wojska Polskiego) w latach 1943–1945.
Od 1945 był członkiem PPR. W latach 1946–1948 był I sekretarzem KW PPR w Łodzi, następnie I sekretarzem KW PPR i KW PZPR w Poznaniu (1948–1949) i I sekretarzem KW PZPR w Bydgoszczy (1949).
Był posłem na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) i Sejm PRL I kadencji (1952–1956).
Od czerwca 1949 do maja 1950 był prezydentem Łodzi, a potem przewodniczącym Prezydium Rady Narodowej Łodzi (do kwietnia 1952).
Był ministrem przemysłu mięsnego i mleczarskiego (od kwietnia do listopada 1952) oraz handlu wewnętrznego (od listopada 1952 do sierpnia 1957). Następnie był wiceministrem przemysłu lekkiego do końca 1967.
| ||||||||
| ||||||||||
| |||||||||||||||||||
