| Marillion | |
 Marillion w Warszawie w 2007 roku | |
| Rok założenia | 1979 |
| Pochodzenie |  Wielka Brytania, Aylesbury |
| Gatunek | rock neoprogresywny[1] |
| Aktywność | od 1979 |
| Obecni członkowie | |
| Steve Hogarth, Steve Rothery, Mark Kelly, Pete Trewavas, Ian Mosley | |
| Byli członkowie | |
| Fish, Mick Pointer, Doug Irvine, Brian Jelliman, Andy Ward, Jonathan Mover, Diz Minnitt, John Marter | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Marillion – brytyjska grupa rockowa.
Powstała w 1979 i była jedną z pierwszych nowych grup progresywnych po kryzysie, jaki ten gatunek przechodził w końcu lat 70. Do dziś pozostaje jedną z najważniejszych grup neo-progresywnych.
Spis treści |
Nazwa grupy pochodzi od tytułu powieści J.R.R. Tolkiena Silmarillion. Brian Jelliman spowodował, że nazwa została skrócona o "Sil" (które mogło się kojarzyć ze słowem "silly" = "głupi").
Grupa wypracowała bogate instrumentalne brzmienie, zaś parateatralna forma koncertów, stosowane przez pierwszego wokalistę zespołu, Fisha kostiumy oraz makijaż, a także trudne w odbiorze, wieloznaczne teksty przyczyniły się do oskarżania zespołu przez niektórych krytyków o wzorowanie się na twórczości grupy Genesis.
W twórczości Marillion da się zauważyć wpływy wielu zespołów, między innymi Pink Floyd, jednak zespół potrafił stworzyć własne, oryginalne brzmienie, stając się zarazem inspiracją dla innych muzyków. Sygnaturą grupy był w pierwszych latach charakterystyczny, bardzo teatralny i często histeryczny śpiew Fisha, niewątpliwego lidera grupy w pierwszym okresie jej działalności.
Grupa nagrywała m.in. albumy tematyczne, poświęcone różnym aspektom życia. Na przykład Misplaced Childhood to refleksje na temat dzieciństwa i jego wpływu na dorosłego człowieka, zaś Clutching at Straws traktuje o alkoholizmie i samotności płynącej ze sławy.
W 1988 Fish opuścił grupę, by poświęcić się solowej karierze. Sama zaś grupa kontynuowała nagrywanie albumów i uwolniła się od piętna grupy zakorzenionej w rocku progresywnym lat 70. z innym wokalistą - Steve'em Hogarthem. Po nagraniu czterech płyt w zreformowanym składzie zespół rozstał się z wytwórnią EMI i obecnie wydaje płyty we własnej wytwórni Racket Records. Wśród fanów "nowego Marillion" znaleźć można zarówno miłośników rocka progresywnego, jak i Radiohead czy Massive Attack, które - same zainspirowane rockiem progresywnym - stały się inspiracją dla grupy. Członkowie zespołu działają w zespołach Kino, Transatlantic, h band, The Wishing Tree i innych.
We wrześniu 2008 zespół postanowił udostępnić swój nowy dwupłytowy album Happiness Is the Road w całości do bezpłatnego pobrania z Internetu zob. Pobranie plików wiąże się jednak z koniecznością nawiązania swoistego kontaktu z zespołem: podania adresu e-mail, wysłuchania zachęty do zakupu płyty, otrzymywania informacji o trasie koncertowej i dostępnych ofertach zespołu dla fanów.
