Mark Webber

Mark Webber
Mark Webber podczas Grand Prix Japonii 2010
Imię, nazwisko	Mark Webber
Kraj	Australia
Data urodzenia	27 sierpnia 1976
Sezon 2012
Seria	Formuła 1
Zespół	Red Bull Racing
Samochód	Red Bull RB8
Nr startowy	2
Partnerzy	Sebastian Vettel
Sukcesy
1998: FIA GT (wicemistrz) 2010: Formuła 1 (II wicemistrz)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów na Wikiquote
Serwis WWW

Mark Webber (ur. 27 sierpnia 1976 w Queanbeyan) – australijski kierowca Formuły 1.

Urodził się w Queanbeyan w Nowej Południowej Walii i aktualnie mieszka ze swoją dziewczyną w Aylesbury w Buckinghamshire w Anglii.

[edytuj] Kariera

[edytuj] Wczesna

Webber bardzo wcześnie rozpoczął swoją przygodę ze sportem. Swoje dzieciństwo spędził jako chłopiec od piłek w pierwszoligowym zespole rugby, Canberra Raiders. Jak dla większości przyszłych kierowców F1, jego przygoda ze sportami samochodowymi rozpoczęła się od kartingu. Sukcesy w swoim kraju pomogły mu awansować do Formuły Ford, gdzie także odniósł kilka zwycięstw, wliczając wygraną w Adelajdzie w 1995 i trzecie miejsce na festiwalu Duckhams Formula Ford Festival w Brands Hatch, podczas jego międzynarodowego debiutu.

Jego potencjał został zauważony przez lidera Formuły Ford, Van Diemen i został on zatrudniony na sezon 1996. Ale stało się to dopiero po jego wygranej w inauguracyjnym Grand Prix Melbourne w Formule Holden.

Jego pierwszy sezon w europejskich wyścigach był udany. Sezon ukończył na drugim miejscu w Brytyjskiej Formule Ford, wygrywając czterokrotnie. Zwyciężył także w prestiżowym Duckhams Formula Ford Festival, dołączając do grona jego zwycięzców: Johnny'ego Herberta, Eddiego Ivine'a, Jana Magnussena i Jensona Buttona

Dzień po sukcesie na festiwalu Mark przeszedł pomyślnie testy dla zespołu Alan Docking, startującego w Formule 3. W zespole tym spędził cały sezon 1997. Wygrał swój czwarty w karierze wyścig w F3 na torze Brands Hatch i w klasyfikacji zajął czwartą pozycję. Zajął także trzecią pozycję w Marlboro Masters i czwartą w Grand Prix Makau.

Jego sukcesy w Formule 3 doprowadziły do podpisaniu kontraktu z AMG i występach w FIA GT Championship w 1998 roku. Webber był partnerem obrońcy tytułu Bernda Schneidera, pomagając mu w odniesieniu pięciu wygranych, nie zdobyli jednak tytułu przegrywając o osiem sekund na torze Laguna Seca w Kalifornii.

Kontynuując współpracę z AMG, Webber rozpoczął sezon 1999 jako główny kierowca swojego zespołu i z własnym samochodem. Program wyścigów zespołu w tym sezonie został zredukowany i obejmował wyścig 24 Godziny Le Mans i wybrane eliminacje serii American Le Mans Series. Program został przerwany po spektakularnym locie i obrotach w powietrzu samochodu Webbera podczas czwartkowych treningów do wyścigu w Le Mans. Bolid został odbudowany do wyścigu, lecz Webber podczas sesji rozgrzewkowej rozbił się w taki sam sposób. Z obydwu wypadków udało mu się ujść bez większych obrażeń. Pięć godzin po tym zdarzeniu, podczas wyścigu, jego partner z zespołu, Peter Dumbreck doświadczył identycznego zdarzenia. Cały program Mercedesa został zawieszony, a samochody już nigdy nie wystartowały.

Webber postanowił powrócić do wyścigów bolidów o otwartym nadwoziu. Został przedstawiony swojemu rodakowi, Paulowi Stoddartowi przez Eddiego Jordana i rozpoczął pracę dla zespołu European Formula Racing w Mistrzostwach Formuły 3000. Pomimo braku doświadczenia szybko objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej, a ostatecznie zajął trzecią pozycję. Został tym samym najwyżej sklasyfikowanym debiutantem sezonu 2000.

[edytuj] Formuła 1

Mark Webber w bolidzie Minardi PS02 podczas Grand Prix Francji w 2002 roku

Mark Webber w bolidzie Jaguar R5 podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych w 2004 roku

Mark Webber w bolidzie Red Bull RB6 podczas Grand Prix Malezji w 2010 roku

Po odrzuceniu kontraktu z zespołem Arrows w lipcu 2000, Webber wziął udział w trzydniowych testach stajni Benetton na torze Estoril. Okazał się lepszy od Giancarlo Fisichelli i Ralfa Schumachera. Jego imponujące osiągi zapewniły mu posadę oficjalnego kierowcy testowego w zespole w sezonie 2001. W tym samym roku został wicemistrzem w Międzynarodowej Formule 3000 w stajni Supernova.

W sezonie 2002 rozpoczął pracę dla zespołu Paula Stoddarta, Minardi. Pomimo bardzo słabego bolidu został najlepszym debiutantem sezonu. W jego debiutanckim Grand Prix, w rodzinnej Australii, zajął piątą pozycję, zdobywając dla Minardi pierwsze punkty od sezonu 1999. Stał się tym samym jednym z czterech australijskich kierowców, którzy zdobyli punkty w Formule 1. W każdym wyścigu podczas kwalifikacji okazywał się lepszy od swoich partnerów z zespołu, Alexa Yoonga i Anthony'ego Davidsona.

W sezonie 2003 został głównym kierowcą zespołu Jaguar Racing. Zdobył dla stajni 17 z 18 zgromadzonych przez nią punktów i zajął dziewiątą pozycję w klasyfikacji generalnej kierowców. Do pierwszych wyścigów sezonu 2004 zakwalifikował się na szóstej i drugiej pozycji, nie zdołał ich jednak ukończyć. Ostatecznie uplasował się na trzynastej pozycji w klasyfikacji z siedmioma punktami na koncie.

W sezonie 2005 został kierowcą zespołu Williams F1, jego partnerem został Nick Heidfeld. Jego debiut w stajni, który przypadł na Grand Prix Australii był udany, zajął 5 pozycję. Jednak największym sukcesem Webbera było trzecie miejsce w Grand Prix Monako, co było jego pierwszym podium w karierze. Ostatecznie zajął jednak dziesiąte miejsce w klasyfikacji końcowej będąc przed swoim zespołowym partnerem Nickiem Heidfeldem, który doznał kontuzji. W kolejnym roku ponownie reprezentował barwy zespołu Williams. Tym razem jego partnerem był debiutant Nico Rosberg. Mimo dość mocnego bolidu Australijczykowi udało się zdobyć zaledwie siedem punktów. Głównym tego powodem były zawodne silniki Coswortha. Sezon ukończył na czternastej pozycji w klasyfikacji generalnej.

Od sezonu 2007 reprezentuje barwy zespołu Red Bull Racing, co w pewnym sensie można nazwać powrotem do byłego zespołu (Red Bull Racing jest przekształconym Jaguarem). Debiutancki rok w austriackim zespole mógł zaliczyć do udanych. Trzecie miejsce podczas Grand Prix Europy oraz dodatkowe cztery punkty dały mu dwunaste miejsce na koniec sezonu, został jednak pokonany przez zespołowego partnera, Davida Coultharda. W drugim roku startów w Red Bull Racing był już wyraźnie lepszy od Szkota, który wdawał się w różne kolizje. Niestety mimo bardzo dobrej pierwszej połowy sezonu, w której Webber seryjnie zdobywał kolejne punkty, jego zespół szybko tracił na formie, będąc wyprzedzonym nawet nie tylko w osiągach, ale również w klasyfikacji generalnej przez siostrzaną ekipę Scuderia Toro Rosso. Jednym z głównych tego powodów były słabsze jednostki napędowe Renault, które według obliczeń miały moc mniejszą nawet o kilkadziesiąt koni mechanicznych niż silniki Ferrari, z których korzystał zespół Toro Rosso. Ostatecznie 21 punktów dało mu jedenastą pozycję w klasyfikacji generalnej. 3 lipca 2008 ogłoszono, iż Mark Webber będzie kierowcą tego zespołu również w sezonie 2009 mając za partnera Sebastiana Vettela, który zastąpił odchodzącego na sportową emeryturę Davida Coultharda^[1]. Podczas GP Niemiec 2009 zdobył swoje pierwsze Pole Position w Formule 1 i odniósł pierwsze zwycięstwo. Wygrał także przedostatni wyścig sezonu, GP Brazylii.

W sezonie 2010 kontynuował starty w Red Bull Racing z Sebastianem Vettelem. Na torze Sepang startował z pole position, ale wyścig ukończył na drugiej pozycji po tym, jak został wyprzedzony przez Vettela na starcie. W Hiszpanii zdobył pole position i wygrał wyścig. Odniósł także zwycięstwo w prestiżowym GP Monako. Na torze Istanbul Park w Turcji znowu wywalczył pole position, i prowadził w wyścigu, ale Vettel zaczął go doganiać. Spróbował ataku za zakrętem 11. Wcisnął się po wewnętrznej, po czym próbował zejść na zewnętrzną stronę toru. Bolidy zderzyły się, Vettel nie ukończył wyścigu, a Webber po wymianie skrzydła dojechał na trzeciej pozycji obejmując prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Na wyścig na Silverstone Red Bull Racing przygotował dwa nowe skrzydła do swoich bolidów. Podczas treningu mocowanie przedniego skrzydła w bolidzie Vettela uległo uszkodzeniu, i skrzydło zostało zniszczone. Zespół zdecydował zamontować w bolidzie młodego Niemca skrzydło z bolidu Webbera, który dostał starą wersję skrzydła. W kwalifikacjach był drugi, za Vettelem, na starcie wyprzedził Niemca i odniósł zwycięstwo po kontrowersjach związanych z przednim skrzydłem. Na Hungaroringu startował z drugiej pozycji, którą utrzymał na starcie. Z bolidu Force India urwał się jednak kawałek przedniego skrzydła, który leżał na torze. Na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa. Vettel dostał karę za oddalenie się w szyku za safety carem dalej od Webbera, niż dziesięć długości bolidu, który nie zjechał na zmianę opon i jechał jako pierwszy za safety carem. Webber pozostał długo na miękkich oponach, dzięki temu utrzymał się przed Fernando Alonso i wygrał wyścig.

Pod koniec 2010 roku dzięki dyskwalifikacji Andy'ego Priaulxa, Mark Webber otrzymał prestiżową nagrodę "BRDC Gold Star 2010"^[2].

[edytuj] Starty w Formule 1

[edytuj] Tablica wyników

Sezon	Zespół	Samochód	Pozycje startowe / w wyścigach
		Silnik	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
2012			AUS	MYS	CHN	BHR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	USA	BRA
	Red Bull Racing	Red Bull RB8	05	04	06	03	11	01	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-
		Renault RS27-2012	04	04	04	04	11	01	'	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-
2011			AUS	MYS	CHN	TUR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	BRA
	Red Bull Racing	Red Bull RB7	03	03	18	02	01	03	04	02	01	01	06	03	05	02	06	04	03	04	02
		Renault RS27-2011	05	04	03	02	04	04	03	03	03	03	05	02	990NS	03	04	03	04	04	01
2010			BHR	AUS	MYS	CHN	ESP	MCO	TUR	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	BRA	ARE
	Red Bull Racing	Red Bull RB6	06	02	01	02	01	01	01	02	02	02	04	02	01	04	05	02	02	03	05
		Renault RS27-2010	08	09	02	08	01	01	03	05	990NS	01	06	01	02	06	03	02	990NS	02	08
2009			AUS	MYS	CHN	BHR	ESP	MCO	TUR	GBR	DEU	HUN	EUR	BEL	ITA	SGP	JPN	BRA	ARE
	Red Bull Racing	Red Bull RB5	08	05	03	18	05	08	04	03	01	03	09	09	10	04	19	02	03
		Renault RS27-2009	12	06	02	11	03	05	02	02	01	03	09	09	990NS	990NS	17	01	02
2008			AUS	MYS	BHR	ESP	TUR	MCO	CAN	FRA	GBR	DEU	HUN	EUR	BEL	ITA	SGP	JPN	CHN	BRA
	Red Bull Racing	Red Bull RB4	15	08	11	07	06	09	10	08	02	08	08	14	07	03	13	13	06	12
		Renault RS27-2008	990NS	07	07	05	07	04	12	06	10	990NS	09	12	08	08	990NS	08	14	09
2007			AUS	MYS	BHR	ESP	MCO	CAN	USA	FRA	GBR	EUR	HUN	TUR	ITA	BEL	JPN	CHN	BRA
	Red Bull Racing	Red Bull RB3	07	10	08	19	06	06	09	14	11	06	09	12	11	08	08	07	05
		Renault RS27-2007	13	10	990NS	990NS	990NS	09	07	12	990NS	03	09	989NU	09	07	990NS	10	990NS
2006			BHR	MYS	AUS	SMR	EUR	ESP	MCO	GBR	CAN	USA	FRA	DEU	HUN	TUR	ITA	CHN	JPN	BRA
	WilliamsF1	Williams FW28	07	05	07	10	10	11	02	17	17	12	11	11	06	09	19	15	14	11
		Cosworth CA2006	06	990NS	990NS	06	990NS	09	990NS	990NS	12	990NS	990NS	990NS	990NS	10	10	08	990NS	990NS
2005			AUS	MYS	BHR	SMR	ESP	MCO	EUR	CAN	USA	FRA	GBR	DEU	HUN	TUR	ITA	BEL	BRA	JPN	CHN
	WilliamsF1	Williams FW27	03	04	05	04	02	03	03	14	09	13	06	16	07	14	10	14	07	10	07
		BMW P84/5 3.0 V10	05	990NS	06	07	06	03	990NS	05	DNS	12	11	990NS	07	990NS	14	04	990NS	04	07
2004			AUS	MYS	BHR	SMR	ESP	MCO	EUR	CAN	USA	FRA	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	CHN	JPN	BRA
	Jaguar Racing	Jaguar R5	06	02	14	08	09	12	14	14	10	12	10	12	11	07	12	12	03	12
		Cosworth CR-6 3.0 V10	990NS	990NS	08	13	12	990NS	07	990NS	990NS	09	08	06	10	990NS	09	10	990NS	990NS
2003			AUS	MYS	BRA	SMR	ESP	AUT	MCO	CAN	EUR	FRA	GBR	DEU	HUN	ITA	USA	JPN
	Jaguar Racing	Jaguar R4	14	16	03	05	12	17	09	06	11	09	11	11	03	11	14	06
		Cosworth CR-5 3.0 V10	990NS	990NS	09	990NS	07	07	990NS	07	06	06	14	11	06	07	990NS	11
2002			AUS	MYS	BRA	SMR	ESP	AUT	MCO	CAN	EUR	GBR	FRA	DEU	HUN	BEL	ITA	USA	JPN
	Minardi	Minardi PS02	18	21	20	19	20	21	19	21	20	20	18	21	19	19	19	18	19
		Asiatech AT02 3.0 V10	05	990NS	11	11	DNS	12	11	11	15	990NS	08	990NS	16	990NS	990NS	990NS	10

[edytuj] Statystyki

Sezon	Zgł.	Starty	PKT	P.	P1	P2	P3	Punkt.	PP	NO	NS	DK	Zespoły
2012	0055	0055	4848	0055	000--	000--	000--	0044	000--	000--	000--	000--	Red Bull
2011	1919	1919	258258	0033	0011	0022	0077	1818	0033	0077	0011	000--	Red Bull
2010	1919	1919	242242	0033	0044	0044	0022	1717	0055	0033	0022	000--	Red Bull
2009	1717	1717	Błąd w wyrażeniu – nierozpoznany znak interpunkcyjny „,”69,569,5	0044	0022	0044	0022	1010	0011	0033	0022	000--	Red Bull
2008	1818	1818	2121	1111	000--	000--	000--	0099	000--	000--	0033	000--	Red Bull
2007	1717	1717	1010	1212	000--	000--	0011	0033	000--	000--	0077	000--	Red Bull
2006	1818	1818	0077	1414	000--	000--	000--	0033	000--	000--	1111	000--	Williams
2005	1919	1818	3636	1010	000--	000--	0011	1010	000--	000--	0066	000--	Williams
2004	1818	1818	0077	1313	000--	000--	000--	0044	000--	000--	0088	000--	Jaguar
2003	1616	1616	1717	0099	000--	000--	000--	0077	000--	000--	0055	000--	Jaguar
2002	1616	1616	0022	1515	000--	000--	000--	0011	000--	000--	0066	000--	Minardi

[edytuj] Podsumowanie startów

Ważne wyścigi
Debiut	Grand Prix Australii 2002 (#1)
Pierwsze pole position	Grand Prix Niemiec 2009 (#132)
Pierwsze punkty	Grand Prix Australii 2002 (#1)
Pierwsze podium	Grand Prix Monako 2005 (#57)
Pierwsze najszybsze okrążenie	Grand Prix Węgier 2009 (#133)
Pierwsze zwycięstwo	Grand Prix Niemiec 2009 (#132)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje	1 Grand Prix Niemiec 2009 (#132)
Wyścig	1 Grand Prix Niemiec 2009 (#132)
Inne
Kierowca testowy	2001 - Benetton

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Marka Webbera (ang.). markwebber.com. [dostęp 2010-07-30].

e Lista startowa sezonu 2012 Mistrzostw Świata Formuły 1 Red Bull (MŚ) 1 S. Vettel (MŚ) 2 M. Webber (P1) Sauber 14 K. Kobayashi 15 S. Pérez McLaren (MŚ) 3 J. Button (MŚ) 4 L. Hamilton (MŚ) Toro Rosso (P1) 16 D. Ricciardo 17 J. Vergne (D) Ferrari (MŚ) 5 F. Alonso (MŚ) 6 F. Massa (P1) Williams (MŚ) 18 P. Maldonado 19 B. Senna Mercedes (P1) 7 M. Schumacher (MŚ) 8 N. Rosberg Caterham (D) 20 H. Kovalainen (P1) 21 W. Pietrow Lotus (MŚ) 9 K. Räikkönen (MŚ) 10 R. Grosjean HRT 22 P. de la Rosa 23 N. Karthikeyan Force India 11 P. di Resta 12 N. Hülkenberg Marussia (D) 24 T. Glock 25 C. Pic (D) (MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant UWAGA: Lista startowa na sezon 2012 ogłoszona przez FIA ułożona w oparciu o ostateczne klasyfikacje kierowców i konstruktorów za sezon 2011.

e Red Bull Racing w sezonie 2012 Podwozie Red Bull RB8 Silnik Renault RS27-2012 2,4l V8 Kierowcy Sebastian Vettel (#1) • Mark Webber (#2) Kierowcy testowi Sébastien Buemi Właściciel zespołu Dietrich Mateschitz Szef zespołu Christian Horner Dyrektor techniczny Adrian Newey Dyrektor inżynierów Andrew Green Główny projektant Rob Marshall Szef do spraw aerodynamiki Peter Prodromou Inżynierowie kierowców Guillaume Rocquelin (Vettel) • Ciaron Pilbeam (Webber) Doradca zespołu Helmut Marko