| Mary Astor | |||||||||
 Mary Astor w sierpniu 1931 roku. | |||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Lucile Vasconcellos Langhanke | ||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 3 maja 1906 Quincy | ||||||||
| Data i miejsce śmierci | 25 września 1987 Los Angeles | ||||||||
| Zawód | Aktorka | ||||||||
| Współmałżonek | Kenneth Hawks (1928-1930) Franklin Thorpe (1931-1936) Manuel del Campo (1936-1941) Thomas Gordon Wheelock (1945-1955) | ||||||||
| Lata aktywności | 1920 – 1964 | ||||||||
| |||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons | |||||||||
Lucile Vasconcellos Langhanke (ur. 3 maja 1906 w Quincy, zm. 25 września 1987 w Los Angeles) − aktorka amerykańska, laureatka Oscara za drugoplanową rolę w filmie Wielkie kłamstwo.
Spis treści |
Jako 14-latka wygrała konkurs piękności i wkrótce podpisała kontrakt w Hollywood. Debiutowała niewielką rolą w filmie Scarecrow[1][2] (1920), w kilku kolejnych latach także grała mało znaczące role. Sławę zyskała filmem Beau Brummel (1924), na planie którego nawiązała romans ze swoim ekranowym partnerem Johnem Barrymorem. Jej kariera rozwijała się nadal po nadejściu ery filmu dźwiękowego. Występowała m.in. w Kaprysie platynowej blondynki, Man of Iron, Więźniu królewskim czy Sokole maltańskim. W 1944 odebrała Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie Wielkie kłamstwo.
Od połowy lat 40. jej popularność malała, przeżywała także problemy osobiste - alkoholizm, rozwody, śmierć pierwszego męża, choroba serca; podjęła także próbę samobójczą. Jej ostatnim filmem - z łącznej liczby 123 - był Nie płacz, Charlotto (1964), gdzie zagrała u boku swojej przyjaciółki Bette Davis. Po tym filmie przeszła na emeryturę. Opublikowała dwie książki autobiograficzne.
Astor zmarła 25 września 1987 w wieku 81 lat, z powodu niewydolności oddechowej płuc spowodowanej przez rozedmę płuc, w szpitalu Motion Picture House.
Została pochowana na cmentarzu Holy Cross Cemetery, w Culver City.
Mary Astor ma swoją gwiazdę w Hollywood Walk of Fame przy 6701 Hollywood Boulevard.
| Poprzednik Jane Darwell za Grona gniewu | Oscar dla Najlepszej aktorki drugoplanowej 1942 za Wielkie kłamstwo | Następca Teresa Wright za Pani Miniver |
