| Mk II Matilda II (A12) | |
 Czołg Matilda Mk II należący do 7. Królewskiego Pułku Pancernego podczas operacji Compass, 19 grudnia 1940 roku | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Typ pojazdu | czołg piechoty |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 |
| Historia | |
| Prototypy | 1937 |
| Produkcja | 1937 – 1943 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 2 silniki wysokoprężne AEC lub 2 silniki gaźnikowe Leyland o mocy 2x87 KM(AEC) 2x95 KM (Leyland) |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | 13 – 78 mm |
| Długość | 5,60 m |
| Szerokość | 2,60 m |
| Wysokość | 2,50 m |
| Masa | bojowa: 27 000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 24 km/h w terenie: 13 km/h |
| Zasięg | 250 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armat OQF kal. 40 mm 1 karabin maszynowy Besa kal. 7,92 mm | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Australia, ZSRR | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Mk II Matilda II (A12) - brytyjski czołg piechoty z okresu II wojny światowej, nazwa Matilda pochodzi od kaczki o tym samym imieniu z popularnego wtedy komiksu.
Taką samą nazwę nosił poprzednik tego czołgu Mk I Matilda I (A11).
Spis treści |
Czołg Matilda Mk II został zaprojektowany w zakładach Woolwich Arsenal. Podobnie jak inne czołgi piechoty Matilda była bardzo grubo opancerzona, szczególnie z przodu gdzie grubość pancerza wynosiła około 75 mm – znacznie więcej niż grubość pancerza u innych współczesnych mu czołgów. Ponieważ głównym zadaniem tego typu czołgów było wsparcie piechoty w ataku, nie było to czołgi specjalnie szybkie, na pustyniach Afryki Północnej poruszały się z przeciętną prędkością około 10 km/h. Duża masa w porównaniu z małą mocą silników powodowały że Matildy mogły poruszać się tylko w płaskim terenie, natomiast w celu forsowania wzgórz czołgom towarzyszyły ciągniki artyleryjskie. (Istniało wiele dowcipów dotyczących niemożności samodzielnego pokonywania większych wzniesień np. Jak nazwać samotną Matildę na szczycie wzgórza? - odpowiedź: to cud.) Pierwsza Matilda zeszła z linii produkcyjnej w 1937, ale w momencie wybuchu wojny w służbie znajdowały się tylko dwa czołgi tego typu. Produkcję tego modelu ostatecznie zakończono w 1943 i do tego czasu wyprodukowano 2 987 egzemplarzy tego pojazdu.
Pierwsze Matildy zostały użyte we Francji w 1940, stanowiły wyposażenie 4 i 7 Królewskiego Regimentu Pancernego. Ich gruby pancerz czynił je praktycznie niezniszczalne dla wszystkich przeciwpancernych dział niemieckich z wyjątkiem słynnej armaty Flak 36 88mm.
We wczesnej fazie kampanii w Afryce Matilda była zdecydowanie najlepszym czołgiem w tamtym teatrze działań. Jej dwufuntowe działo 40 mm bez problemu dawało sobie radę ze wszystkimi ówczesnymi czołgami niemieckimi i włoskimi. Poważny problem stanowił jednak fakt, że do tej armaty nie było dostępnych pocisków odłamkowych i burzących (taka amunicja istniała, ale nie była wydana do jednostek) i Matilda nie była w stanie nawiązać walki z dużej odległości z armatami przeciwpancernymi o większych kalibrach i dużej donośności.
W miarę upływu czasu, kiedy wojska niemieckie były przezbrajane w nowe czołgi, Matildy stawały się coraz mniej użyteczne. Z powodu ograniczeń konstrukcyjnych niemożliwe było uzbrojenie tego modelu w armatę o większym kalibrze i kiedy wojska brytyjskie otrzymały pierwsze dostawy czołgów M3 Lee i M4 Sherman, Matilda Mk II została wycofana ze służby.
Czołgi tego typu pozostały jednak na uzbrojeniu armii australijskiej walczącej z Japończykami, aż do końca wojny. Siły japońskie nie posiadały armat przeciwpancernych ani czołgów, które mogłyby stanowić poważne zagrożenie dla tego pojazdu. W Australii czołgi tego typu używano do szkolenia jeszcze w 1955 roku. Był to jeden z niewielu typów czołgów, które brały udział w walkach od początku do końca II wojny światowej.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
