Maurice Allais (ur. 31 maja 1911 w Paryżu, zm. 9 października 2010) – francuski ekonomista i inżynier, prof. École nationale supérieure des mines de Paris, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1988 roku.
Spis treści |
Twórca Złotej Zasady, głoszącej, że jeżeli liczba ludności jest stała, to w celu osiągnięcia maksimum konsumpcji per capita realna stopa procentowa winna wynosić zero. Liczne prace dotyczące rynków i efektywnego wykorzystania nakładów. W 1953 roku zaproponował eksperyment, znany obecnie jako paradoks Allais, w którym podważył przewidywania teorii oczekiwanej użyteczności[1]. W 1988 roku otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii.
W swoich publikacjach wielokrotnie zwracał uwagę na przyczyny cyklicznie występujących kryzysów gospodarczych. Źródła załamań rynkowych upatrywał w fundamentalnej konstrukcji systemu kredytowego, który umożliwia kreację przez system bankowy ex nihilo środków płatniczych oraz o powszechną praktykę długoterminowego finansowania funduszami pożyczanymi krótkoterminowo[2]. Wskazywał na potrzebę reformy systemu finansowego, wskazując, iż powinna się ona opierać na dwóch najważniejszych zasadach:
W dziedzinie fizyki od 1959 prowadził eksperymenty związane z prędkością światła i grawitacją. Dokonał odkrycia niespodziewanego zjawiska, modyfikującego ogólną teorię względności, nazwanego przez naukowców z NASA "efektem Allais".
Maurice Allais uczestniczył od 1951 w projekcie budowania wspólnej Europy. Odniósł się krytycznie do niektórych aspektów polityki gospodarczej zawartych w Traktacie Rzymskim i kolejnych, kluczowych dokumentach. Wyraził również zastrzeżenia w sprawie wprowadzenia wspólnej europejskiej waluty. W 2005 wyraził podobne zastrzeżenia odnośnie Europejskiej Konstytucji. Był zagorzałym przeciwnikiem polityki globalizacji[4].
| |||||||