| Maurycy Zamoyski | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 30 lipca 1871 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 5 maja 1939 Klemensów |
| Minister spraw zagranicznych | |
| Przynależność polityczna | Związek Ludowo-Narodowy |
| Okres urzędowania | od 19 stycznia 1924 do 27 lipca 1924 |
| Poprzednik | Karol Bertoni (p.o) |
| Następca | Aleksander Skrzyński |
Maurycy Klemens Zamoyski (ur. 30 lipca 1871 w Warszawie, zm. 5 maja 1939 w Klemensowie) – polityk, dyplomata, działacz społeczny, wiceprezes Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu, hrabia, XV ordynat na Zamościu.
Pochodził z hrabiowskiej rodziny herbu Jelita[1]. W 1906 został wybrany do I rosyjskiej Dumy Państwowej. Posiadał jeden z największych majątków ziemskich w całej RP. W reakcji na rosyjską odezwę do Polaków z sierpnia 1914 roku, w specjalnej depeszy do wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa wyraził głębokie wzruszenie orędziem.[2]
Był ambasadorem RP w Paryżu w latach 1919–1924; przez 7 miesięcy od 19 stycznia 1924 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych.
Był kandydatem prawicy i kontrkandydatem Gabriela Narutowicza na urząd Prezydenta RP w 1922. Zgodnie z Konstytucją marcową wyboru Prezydenta dokonywało Zgromadzenie Narodowe. Mimo, że Maurycy Zamoyski prowadził w pierwszej i następnych turach głosowań, w ostatecznym glosowaniu otrzymał 227, a Gabriel Narutowicz 289 głosów.
Członek, wiceprezes (1902–1907), prezes (1907–1919) komitetu budowy pomnika Fryderyka Chopina w Warszawie.
Ojciec hr. Jana Tomasza Zamoyskiego, XVI ordynata na Zamościu, senatora i Marszałka Seniora Senatu II kadencji III RP. Dziadek Marcina Zamoyskiego, obecnego prezydenta Zamościa, byłego wojewody zamojskiego i przewodniczącego Rady Miejskiej Zamościa.
| ||||||||||
| |||||||
