Mechanika ośrodków ciągłych – dział mechaniki opisujący odkształcenia, ruch i powstawanie sił wewnętrznych w ośrodkach ciągłych pod wpływem działania sił zewnętrznych.
W mechanice ośrodków ciągłych stosuje się makroskopowy opis zjawisk fizycznych, czyli pomija się mikroskopową budowę materii. Do opisu ciał stosuje się pojęcie ośrodka ciągłego. Definiuje się pola parametrów fizycznych w każdym punkcie badanego obszaru przestrzeni wypełnionego materią. Pola parametrów mogą być skalarne (np. ciśnienie), wektorowe (np. prędkość) lub tensorowe (np. tensor naprężeń). Do opisu zjawisk używane są pojęcia i twierdzenia z teorii pola. Podstawowe prawa fizyczne takie jak np. prawo zachowania masy, energii, pędu i momentu pędu definiuje się za pomocą równań różniczkowych lub całkowych.
Mechanika ośrodków ciągłych Badania nad fizyką ośrodków ciągłych | Mechanika ciał stałych odkształcalnych Badania nad fizyką ciał stałych podlegających deformacji | Odkształcenia sprężyste Badania nad fizyką materiałów, które powracają do swojego kształtu spoczynkowego po ustąpieniu sił zewnętrznych | |
| Odkształcenia plastyczne Badania nad fizyką materiałów, które po ustąpieniu sił zewnętrznych nie powracają do kształtu początkowego | Reologia Badania nad fizyką ciał plastycznych i płynących | ||
| Mechanika płynów Badania nad fizyką płynów (gazów i cieczy) | Mechanika płynów nienewtonowskich | ||
| Mechanika płynów newtonowskich | |||
