Artykuł uwzględnia produkty medialne, takie jak czasopisma, gazety lub stacje radiowe, które zostały opisane w powieściach lub przedstawione w filmach, należących do uniwersum w powieści Harry Potter.
Spis treści |
Prorok Codzienny – gazeta wydawana w świecie czarodziejów, opisująca najważniejsze z niego wydarzenia. Istnieje wydanie poranne i wieczorne. Prorok przysyłany jest do klienta przy pomocy sowy. Kosztuje 5 knutów. Jest zależny od Ministerstwa Magii, przez co zamieszczane są w nim artykuły subiektywne i mało wiarygodne obok sprawdzonych, rzetelnych informacji. Swego czasu pracowała w nim Rita Skeeter. Istnieje także wydanie wieczorne gazety – Prorok Wieczorny, oraz wydanie niedzielne – Prorok Niedzielny.
Prorok Codzienny pierwszy raz w serii pojawił się w tomie Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Czytał go wówczas Rubeus Hagrid. Prorok pojawiał się również w tomach Harry Potter i Komnata Tajemnic i Harry Potter i więzień Azkabanu. Większą rolę w serii odegrał w części czwartej. Pojawiało się w nim wówczas dużo kłamliwych artykułów autorstwa Rity Skeeter. Jednym z takich artykułów był artykuł Proroka napisany przez Ritę po finałach mistrzostw świata w Quidditchu, kiedy na niebie pojawił się Mroczny Znak - symbol śmierciożerców. Kolejnymi z głośniejszych artykułów Proroka Codziennego były artykuły o rzekomych romansach Hermiony z Harrym i Wiktorem Krumem. Rita Skeeter jako, że była niezarejestrowanym animagiem (Ministerstwo Magii nie wiedziało o tym, że Rita jest animagiem, a każdy animag ma obowiązek rejestracji), mogła podsłuchiwać najrozmaitsze szczegóły rozmów Hermiony z Harrym i Krumem – na przykład, że Krum zaprosił Hermionę do Bułgarii, a Harry zasłabł na wróżbiarstwie. Kiedy Hermiona odkryła, że Rita zamienia się w żuka zmusiła ją do skończenia pisania przez rok.
W tomie Harry Potter i Zakon Feniksa pomimo braku Rity Skeeter, Prorok Codzienny dalej zamieszczał kłamliwe artykuły, na temat Harry'ego. W tym tomie Prorok również został ocenzurowany - walczył z prawdą na temat powrotu Lorda Voldemorta. Kiedy Korneliusz Knot zobaczył Voldemorta na własne oczy w ministerstwie uwierzył w jego powrót i zdjął cenzurę z Proroka. Prorok Codzienny nie odegrał istotnej roli w tomie Harry Potter i Książę Półkrwi, za to w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci został na nowo ocenzurowany przez Rufusa Scrimgeoura, który nie chciał, aby świat czarodziejów dowiedział się o Masowej ucieczce z Azkabanu.
Żongler – czasopismo specjalizujące się w publikacji teorii spiskowych i kryptozoologii. Redaktorem naczelnym jest Ksenofilius Lovegood, ojciec Luny Lovegood. W Żonglerze został wydany wywiad z Harrym Potterem na temat powrotu Voldemorta. Magazyn jest obiektem krytyki, m. in. przez Hermionę i Ritę Skeeter.
Żongler starał się przekonać czytelników do wiary w słowa Harry'ego Pottera, odnośnie powrotu Voldemorta i tego, co zdarzyło się na cmentarzu. Hermiona wykorzystała Żonglera do umożliwienia przeprowadzenia wywiadu z Harrym przez Ritę Skeeter w Trzech Miotłach. Wydanie, w którym ukazał się wywiad było najlepiej sprzedającym się wydaniem w historii magazynu . Dolores Umbridge za pomocą Dekretu Edukacyjnego numer 27, wykluczyła gazetę z Hogwartu, lecz uczniowie znaleźli magiczny sposób, aby ukryć gazetę przed Umbridge.
W 7. tomie Żongler przeciwstawia się Harry'emu, pod naciskiem Śmierciożerców, którzy porwali Lunę.
Tygodnik dla kobiet, prenumerowany m.in. przez panią Weasley. Starsze numery można znaleźć w poczekalniach szpitala świętego Munga.
W 4. tomie Rita Skeeter napisała dla Czarownicy artykuł na temat Hermiony, zarzucając jej, że porzuciła Harry'ego dla Wiktora Kruma. Skutkiem tego artykułu były listy czytelniczek do Hermiony z pogróżkami i ropą czyrakobulwy.[35]
Nagroda przyznawana co roku przez tygodnik Czarownica. Pięć razy rzędu jej laureatem był Gilderoy Lockhart.
Poradnik drukujący testy i porównania mioteł będących aktualnie na rynku. Korzystali z niego m.in. Harry Potter, gdy w 3. tomie jego Nimbus 2000 został rozstrzaskany przez wierzbę bijącą oraz Ron Weasley, któremu w 5. tomie matka kupiła najnowszy model Zmiatacza w nagrodę za to, że został prefektem.
Podziemny periodyk antymugolski. w XVII wieku jego redaktorem naczelnym był Brutus Malfoy[37].
Jedno z czasopism naukowych dla czarodziejów, do którego pisał Albus Dumbledore.
Kolejne czasopismo naukowe dla czarodziejów, do którego pisał Albus Dumbledore.
Jeszcze jedno z czasopism naukowych dla czarodziejów, do którego pisał Albus Dumbledore.
W świecie Harry'ego Pottera istnieją też stacje radiowe. Pierwsza wzmianka o tym pojawia się w II tomie, gdy Harry przybywając do Nory usłyszał w radiu stojącym w kuchni pani Weasley spikera zapowiadającego utwór wykonywany przez śpiewającą czarownicę Celestynę Warbeck.
Potterwarta – podziemna stacja radiowa, która powstała w ostatniej części powieści. Była to jedyna stacja, która nie podlegała cenzurze i podawała prawdziwe informacje. Nadawała ona nieregularnie i często musiała zmieniać miejsce nadawania, aby nie została wykryta. Osoby występujące w Potterwarcie używały pseudonimów. Żeby ją nastroić należało stuknąć różdżką w radioodbiornik i podać hasło, które spiker podawał pod koniec poprzedniego programu. Pod koniec audycji radio automatycznie się wyłączało.
| Prawdziwe imię i nazwisko | Pseudonim |
|---|---|
| Lee Jordan | Potok |
| Kingsley Shacklebolt | Król |
| Remus Lupin | Romulus |
| Fred Weasley | Gladius |
| George Weasley | Gryzoń |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
