| Meghann Shaughnessy | |
 | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce urodzenia | 13 kwietnia 1979 Richmond |
| Wzrost | 180 |
| Masa ciała | 67 |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1996 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 6 |
| Najwyżej w rankingu | 11 (10 września 2001) |
| Australian Open | QF (2003) |
| Roland Garros | 4R (2001) |
| Wimbledon | 4R (2001) |
| US Open | 3R (2000, 2001, 2002) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 17 |
| Najwyżej w rankingu | 4 (21 marca 2005) |
| Australian Open | SF (2006) |
| Roland Garros | SF (2005) |
| Wimbledon | QF (2004, 2005, 2006) |
| US Open | QF (2007), (2010) |
Meghann Shaughnessy (ur. 13 kwietnia 1979 w Richmond, Wirginia) – tenisistka amerykańska, reprezentantka w Pucharze Federacji, zwyciężczyni turnieju Masters w grze podwójnej.
Jest zawodniczką praworęczną, z oburęcznym bekhendem oraz mocnym serwisem. Ma za sobą udaną karierę juniorską, uwieńczoną finałem w French Open w 1996. W kwietniu t.r. rozpoczęła karierę zawodową; już w swoim pierwszym podejściu do eliminacji turnieju WTA Tour w Budapeszcie awansowała do turnieju głównego, a w nim osiągnęła ćwierćfinał. W 1998 po raz pierwszy znalazła się w najlepszej setce rankingu, rok później osiągnęła pierwszy półfinał turniejowy (Bogocie); w 2000 wygrała turniej w Szanghaju, pokonując w finale reprezentantkę Uzbekistanu Irodę Tuliaganową.
Najlepszy w jej dotychczasowej karierze był rok 2001. Wygrała turniej w Quebecu, była w finałach w Scottsdale i Hamburgu oraz półfinałach w Gold Coast i Stanford. W turniejach wielkoszlemowych po raz pierwszy była w IV rundzie (1/8 finału), na Wimbledonie i French Open. Pokonała m.in. klasyfikowane w najlepszej piątce na świecie Conchitę Martínez, Monicę Seles i Venus Williams. Wystąpiła w turnieju Masters (WTA Tour Championships). We wrześniu 2001 osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu w karierze – nr 11. Sezon zakończyła na miejscu nr 12.
W styczniu 2002 po awansie do finału w Sydney wyrównała swoją najlepszą lokatę w rankingu (11 WTA). Dalsza część sezonu była dla niej nieco mniej udana – pokonała wprawdzie wysoko notowane Jelenę Dokić i Serenę Williams oraz grała w czterech ćwierćfinałach turniejowych, ale w rankingu obsunęła się na koniec roku na pozycję nr 30. Do czołowej dwudziestki powróciła w 2003, m.in. dzięki wygranemu turniejowi (Canberra) i pierwszemu w karierze ćwierćfinałowi wielkoszlemowemu (Australian Open). Rok 2004 zakończyła na miejscu nr 40 na świecie, a 2005 – nr 66. W 2005 była w finale turnieju w Memphis; w półfinale pokonała Czeszkę Nicole Vaidišovą 7:6, 7:6, zdobywając w tym meczu 22 punkty asami serwisowymi, w finale przegrała z Rosjanką Wierą Zwonariewą.
Meghann Shaughnessy odnosi także znaczące sukcesy w grze podwójnej. Do końca 2005 wygrała dwanaście turniejów zawodowych, w dalszych dziewięciu osiągając finały. Pierwszy turniej wygrała w 2000 w Québecu w parze z Australijką Nicole Pratt. Najlepszy sezon w karierze deblowej zaliczyła w 2004, kiedy razem z Rosjanką Nadieżdą Pietrową wygrała siedem turniejów, w tym podsumowujący sezon Masters. W marcu 2005 została sklasyfikowana na pozycji nr 4 w rankingu światowym deblistek. W grze mieszanej była półfinalistką Australian Open 2001, w parze z Robbie Koenigiem.
W latach 2002-2003 występowała w zespole narodowym w Pucharze Federacji. Przyczyniła się do awansu do finału tych rozgrywek w 2003, ale w meczu finałowym uległa obu reprezentantkom Francji – Mary Pierce i Amélie Mauresmo.
Stosunkowo często Shaughnessy jest zmuszona do rezygnacji z występów turniejowych z powodu kontuzji. Kontuzje ograniczały jej starty m.in. w trzech kolejnych latach – 2003, 2004 i 2005.
Spis treści |
| Lp | Data | Turniej | Finalistka | Wynik |
| 1. | 2000 |  Szanghaj |  Iroda Tuliaganowa | 7:6(2), 7:5 |
| 2. | 2001 |  Québec |  Iva Majoli | 6:1, 6:3 |
| 3. | 2003 |  Canberra |  Francesca Schiavone | 6:1, 6:1 |
| 4. | 2006 |  Rabat |  Martina Suchá | 6:2, 3:6, 6:3 |
| 5. | 2006 | Forest Hills |  Anna Smashnova | 1:6, 6:0, 6:4 |
| 6. | 2007 |  Barcelona |  Edina Gallovits | 6:3, 6:2 |
