Widget
Podziel się:

Metoda Silvy


Metoda Silvy – wymyślona w 1944 roku przez José Silvę metoda pracy z umysłem, bazująca na wizualizacjach po sprowadzeniu fal mózgowych do poziomu alfa lub theta. Dla wielu pozostaje kontrowersyjna, niektórzy wręcz ostrzegają przed jej wymiarem newage'owym czy satanistycznym (patrz w kontrowersjach niżej). Zbliżona w założeniach do NLP[potrzebne źródło].

Kurs Silvy obejmuje nauczenie się samoczynnego wprowadzania mózgu w stan alfa, oraz przedstawienie metod wizualizacji na tym poziomie. Stan alfa to specyficzny stan organizmu zbliżony fizycznie do momentu zasypiania znana tez pod nazwą REM [stan śnienia - szybkie ruchy gałek ocznych] czy też medytowania; metoda Silvy zakłada, że organizm w takim momencie jest naturalnie otwarty na komunikację świadomości z podświadomością i nadświadomością (ego, id i superego) i że będąc w takim stanie można przekonać samego siebie do zmiany zachowań, nastawienia do świata czy też postrzegania innych osób. Stan theta z kolei to stan głębszy od stanu alfa [wypadkowa fal mózgowych Theta], równoznaczny z głębszym snem – na tym poziomie komunikacja z własnymi poziomami świadomości jest jeszcze łatwiejsza i efekty uzyskiwane mogą byc bardziej spektakularne [kontrola fizycznych reakcji np bólu, krwawienia itp], ale też trudniej ją kontrolować. Programowanie własnego umysłu oraz kontrolowanie go w stanie alfa i theta możliwe jest w zasadzie dla każdego adepta kursu Metody Silvy.

Metody Silvy nie można uznać za ściśle naukową, jako że nie bazuje na jednolitej teorii wpływu na umysł, a raczej podaje techniki, dzięki którym można uzyskać większy lub mniejszy wpływ na własne życie. Prowadzący kursy podkreślają, że ważne jest wypracowanie własnych technik, jako że każdy w inny sposób podatny jest na konkretny sposób i inne są efekty dla różnych jednostek.

[edytuj] Kontrowersje

Zastrzeżenia przeciwników metody sprowadzają się do kilku zagadnień:

  • Twierdzenie zwolenników Silvy (a może i jego samego?), iż tą metodą każdy może nauczyć się w ciągu dwóch-trzech dni postrzegania pozazmysłowego. Choćby z tego powodu metoda ta nie jest na ogół uznawana przez środowisko psychologów za sensowne narzędzie terapeutyczne. Zwolennicy metody odpowiadają z kolei, że metoda polega na regularnym stosowaniu technik i że osoba, która raz tylko wzięła udział w kursie i potem nie pracuje nad sobą, zatraca uwarunkowanie na stan alfa i ponownie zamyka otwarte w umyśle kanały komunikacji z pod- i nadświadomością. Metoda Silvy nie oferuje zatem sprawdzonego panaceum na nasze problemy, jest tylko jedną ze ścieżek prowadzących do celu.
  • Techniki oddziaływania na siebie samego nie są sprawdzoną teorią naukową.
  • Pogląd wielu osób wierzących oraz wręcz ostrzeżenia biskupów katolickich, chrześcijańskich kapłanów i naukowców, egzorcystów (z polskich: ks. bp Zygmunt Pawłowicz czy o. Aleksander Posacki SI). Najogólniej, osoby te, w oparciu o doświadczenia własnej pracy, ostrzegają przed Metodą Silvy ze względu na wywoływane przez nią negatywne efekty z jakimi się spotkali.

[edytuj] Linki zewnętrzne

książki :
Jose Silva - Samokontrola umysłu metodą Silvy
Jose Silva - Samouzdrawianie Metodą Silvy
ks. Aleksander Posacki SJ - Dlaczego nie metoda Silvy


Zobacz więcej w serwisach WP

Książki

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne