| Metro Kairskie مترو أنفاق القاهرة | |
 Logo Metra Kairskiego | |
| Lokalizacja | Kair, Egipt |
| Rodzaj transportu | Metro |
| Data uruchomienia | 1987 |
| Całkowita długość linii | 65.5km (40,7 mi) |
| Liczba linii | 2 + 1 w budowie |
| Liczba stacji | 53 |
| Dzienna liczba pasażerów | ok. 2,0 mln |
| Prześwit toru | 1435 mm |
| Właściciel | Egyptian Railway Authority |
Metro Kairskie (arab. مترو أنفاق القاهرة) w Egipcie jest jednym, z dwóch w pełni wykształconych systemów metra w Afryce. System składa się z dwóch działających linii, a w roku 2006 rozpoczęto budowę trzeciej.
Tory powstały w systemie kolei normalnotorowej (1435 mm). Koszt biletu wynosi 1 LE za pojedynczy przejazd (0,12 GBP, 0,14 EUR bądź 0,18 USD dla kursu z maja 2010), który jednak wzrasta wraz z dystansem. We wszystkich pociągach metra kairskiego dwa wagony (czwarty i piąty) są przeznaczone wyłącznie dla kobiet (do wagonu nr 5 po godz. 21:00 wpuszczani są również mężczyźni). Z tych wagonów korzystają kobiety, które nie życzą sobie podróży z mężczyzną w jednym wagonie; jednak kobieta może podróżować także innymi wagonami.
Z dwóch linii korzysta ok. 700 mln pasażerów każdego roku, a liczba pasażerów korzystających każdego dnia waha się w okolicach 2 mln.
Jako drugie największe (po Lagos) i najgęściej zaludnione miasto Afryki i ogólnie świata arabskiego, zapotrzebowanie na kolejkę podziemną było ogromne. W 1987 populacja miasta osiągnęła 10 mln mieszkańców, nie licząc ok. 2 mln osób dojeżdżających codziennie do pracy. Liczba ludzi korzystających z komunikacji kairskiej przed budową metra wynosiła ok. 20 tys. na godz., a po budowie wzrosła do 60 tys. pasażerów na godz. W roku 1990 przeprowadzono badania dotyczące przyszłych potrzeb miasta, które pokazały, że będzie potrzeba ok. 8.4 mln miejsc w komunikacji miejskiej i 2.7 mln miejsc w innych środkach transportu jak taksówki czy samochody. Aktualna przepustowość wynosi ok. 4.9 mln miejsc na dobę, więc o 3.5 mln mniej niż rzeczywiste zapotrzebowanie. Doprowadziło to do wzrostu liczby taksówek o 50% i kilkukrotnie większego zatłoczenia ulic w mieście.
Idea metra pierwszy raz powstała w latach 30. XX w. z udziałem egipskiego inżyniera Saiyeda Adela, pracującego wówczas dla Egyptian Railway Authority. Pomysł nie spotkał się jednak z zainteresowaniem. W 1954 francuscy eksperci sporządzili raport dotyczący przyszłości transportu w Egipcie. Zaproponowali oni budowę dwóch linii; jedna, o długości 12 km łącząca Bab al-Louq z Ismailią oraz drugą łączącą Bulak z Ablu al.-Ela Castle. Zaproponowali również, że całym systemem komunikacji powinna zarządzać jedna spółka. W tym czasie do Egiptu zaczęło zjeżdżać wielu ekspertów z całego świata, by pracować nad tym projektem: radzieccy w 1956, japońscy 1960 oraz Francuzi w 1962, którzy doszli do wniosku: stworzyć system kolejki podziemnej z wieloma liniami. Pierwszą ma być linia o długości 5km łącząca Heluanu z El-Marg biegnąca pod ulicami Kasr el eini oraz Ramzesa. Druga linia prowadziłaby z Sayeda Zainab do Shobra, a biegłaby pod Downtown Cairo i miałaby 9.5km długości. Trzecia z Gizy do Abbasiyah o długości 11.5 km oraz linia nr 4 o długości 6.7km prowadząca z Al Awqaf do Castle. W 1964 brytyjscy eksperci radzili, by poprowadzić nitkę metra z Bab El Louk do Shubra. W 1966 Japończycy zaproponowali, by wytyczyć linię pomiędzy Heluanem, a El Marg, która biegłaby pod Mohadessin, Heliopolis i ulicą 26 lipca i objęłaby swym zasięgiem 26km. Ostatecznie w 1969 rząd egipski podjął decyzję o przeprowadzeniu badań dotyczących potrzebnej przepustowości transportu miejskiego w Kairze. Egipskie Ministerstwo Transportu przedstawiło międzynarodowy przetarg na te właśnie badania, do którego zgłosiło się 8 przedsiębiorstw. 20 października 1970 wyłoniono zwycięzcę, a była nim francuska spółka Sufreto. Projekt został ukończony i przekazany w 1973 i obejmował przede wszystkim przyszłe potrzeby transportowe na lata 1980, 1985 i 1990. Stwierdzono tym samym potrzebę budowy trzech linii w Wielkim Kairze jako sposób na pozbycie się komunikacyjnego paraliżu. Pierwsza linia korzystałaby z dostępnych już torów kolejowych (Heluan - wynosiłaby 43km. Druga powinna liczyć 13.5km i łączyć Shubra El-Kheima z Bulak el Dakrur oraz biec przez ulicę Ramzesa i plac Midan Tahrir. Trzecia i ostatnia linia powinna biec od El Darasa do Imaby i miałaby 10km długości. Priorytetem projektu była pierwsza nad szczegółowymi projektami budowy trwały 6 lat od 1975 do 1981. Przetarg na budowę metra wygrało egipsko-francuskie konsorcjum Entra Nevra Arabco.
