Sieć metra w Rzymie składa się obecnie z dwóch przecinających się linii A i B. Obie linie spotykają się przy dworcu kolejowym Roma Termini.
Pierwszy odcinek linii B (Termini-Laurentina) zbudowano w 1955 roku. Północne przedłużenie do stacji Rebibbia otwarto w 1990 roku. Linię A pomiędzy Anagnina a Ottaviano otwarto w 1980 roku. Przedłużenie na zachód do Battistini uruchomiono w 2000 roku.
W trakcie budowy jest pięciokilomterowa (4 stacje)linia B1 będąca odnogą linii B od stacji Bologna w kierunku północnym; oraz linia C. Trwają prace pomiędzy stacjami Pantano, Graniti, Finocchio, Bolognetta, Borghesiana, Fontana Candida, Grotte Celoni, Torre Gaia, Torre Angela, Giardinetti, Giglioli, Torre Spaccata, Alessandrino, Parco di Centocelle, Mirti, Gardenie, Teano, Malatesta, Pigneto (FR1), Lodi, San Giovanni (linia A), Amba Aradan, Colosseo (linia B), Venezia. Odcinek między stacjami Pantano i San Giovanni ma być oddany do użytku w styczniu 2012. Odcinek miedzy San Giovanni i Venezia, i dalej, San Pietro, Risorgimento, Ottaviano (Linea A) i Clodio-Mazzini ma być oddawany do użytku etapami do 2018 roku. Latem 2010 zrezygnowano z budowy pomiędzy stacjami Venezia i San Pietro stacji Argentina i Chiesa Nuova. Źródła włoskie podają też, że są już gotowe plany budowy Linii D, oraz przedłużenia linii A i B o kolejne kilka stacji na każdym z obecnych końców, a także przedłużenia linii C w kierunku północnym poza stację Clodio-Mazzini.
Warto zauważyć, że metro rzymskie jest słabo przystosowane do obsługi pasażerów niepełnosprawnych. Ponad połowa stacji metra linii A nie jest w żaden sposób przystosowana do transportu takich osób, a na większości pozostałych stacji dostęp ten jest mocno ograniczony.[potrzebne źródło]
| Linia | Kolor na mapie | Otwarcie | Liczba stacji | Długość linii | Stacje końcowe |
|---|---|---|---|---|---|
| A | pomarańczowy | 1980 | 27 | Battistini – Anagnina | |
| B | niebieski | 1955 | 22 | Rebibbia – Laurentina |
| |||||||||||||||||||||||||
