Miś – polski film fabularny z 1981 w reżyserii Stanisława Barei, pierwsza część trylogii filmowej mieszczącej również Rozmowy kontrolowane i Rysia.
Ryszard Ochódzki (zwany Misiem) jest prezesem klubu sportowego "Tęcza". Ma wyjechać za granicę, zostaje jednak zatrzymany, ponieważ z jego paszportu wyrwano kilka kartek. Ochódzki podejrzewa żonę, Irenę, która chciała uniemożliwić, a przynajmniej opóźnić jego wyjazd i dotrzeć do Londynu przed nim. Małżonkowie założyli bowiem przed laty konto w jednym z londyńskich banków. Odejście Ireny zmusiło ich do podzielenia posiadanych dóbr. Pieniędzmi zdeponowanymi za granicą żadne z nich nie chce się jednak dzielić z drugą stroną. Film pełen intryg i związanych z tym zdarzeniem komplikacji, pokazany w przejaskrawionym obrazie Polski końca lat 70. i początku lat 80. XX wieku.
Kreacja tytułowej postaci przez Stanisława Tyma jest uznawana za jedną z najlepszych w jego karierze. W plebiscycie tygodnika "Polityka" (1999) na "najciekawsze filmy polskie XX wieku" Miś zajął 8. miejsce. Wiele ze zdań padających w filmie weszło na stałe do potocznego języka.

Cytat z "Misia" reklamujący XXXIV Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2009
[edytuj] Aktorzy niewymienieni w czołówce
- Jan Bareja – harcerz liczący ludzi stojących w kolejce w aptece
- Katarzyna Bareja – sekretarka w komendzie MO
- Stanisław Bareja – pan Jan – właściciel sklepu w Londynie
- Jerzy Borek – celnik sprawdzający wagę odprawianych
- Milena Celińska – kostiumolog na planie filmowym
- Ryszard Czubak – mężczyzna w stołówce w wytwórni filmowej
- Jerzy Derfel – dyrygent orkiestry
- Małgorzata Dobrzyńska – sekretarka na planie filmowym
- Krzysztof Fus – łysa kobieta w kiosku z mięsem
- Tadeusz Grabowski – kolega Palucha pijący z nim piwo w barze z wybitą szybą
- Ryszard Janikowski – sobowtór Palucha, w scenie gdzie Ochódzki kładzie go na schodach na dworcu kolejowym
- Marek Kraszewski - pracownik na lotnisku Okęcie obsługujący dzwonek spikerki
- Wiesław Nowosielski – tragarz u Ochódzkiego, który napiłby się czegoś z przyjemnością
- Stanisław Pąk – członek brygady młodzieżowej na masówce w sprawie parówek
- Andrzej Płonczyński – lekarz-pediatra w kolejce na Okęciu
- Maciej Rayzacher – widz w teatrze pokazujący synowi baleron
- Jerzy Słonka – członek brygady młodzieżowej na masówce w sprawie parówek
- Józef Leszek Sobczyk – ubek śledzący Irenę Ochódzką w Londynie
- Maciej Szaszewski – chłopiec na wsi "robiący" za Heroda
- Konstanty Szyrko – węglarz z wąsami
- Wojciech Śmigasiewicz – junak nad Wisłą oglądający trasę W-Z
- Jerzy Tadeusiak – kierownik Wydziału Paszportowego.
- Roman Talarczyk – celnik z wąsami sprawdzający wagę odprawianych
- Antoni Tym – mężczyzna z psem nad jeziorem
- Kazimierz Tym – Pan Paweł – fryzjer strzyżący Ochódzkiego na łyso
- Kent Washington – Ryszard Ochódzki w młodości kiedy "był murzynem i grał w kosza"
[edytuj] Obsada dubbingu
- Agnieszka Arnold - pracowniczka kawiarni prosząca o zmycie śladów szminki ze szklanki
- Jerzy Bystrowski - dwie role: urzędnik na lotnisku Heathrow i kasjer w banku w Londynie.
- Krzysztof Cwynar - śpiewa piosenkę o Trasie Łazienkowskiej
- Tomasz Orlikowski - robotnik wygłaszający zdanie: "Oczko mu się odkleiło, temu misiu"
- Jan Pieńkowski - kasjer w Mellon Bank w Londynie wygłaszający zdanie: "Dlaczego nie verstehen? My wszystko verstehen..."
- Ewa Śnieżanka - śpiewa piosenkę o paszporcie
[edytuj] Informacje dodatkowe
- Banjo, na którym gra "Wesoły Romek", zostało wykorzystane również podczas sceny w teatrze jako rekwizyt jednego z aktorów.
- Bohater filmu miał nosić nazwisko 'Nowohucki', ale z przyczyn politycznych skrócono je do 'Ohucki', co następnie dało 'Ochódzki'.
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Łuczak, Miś czyli rzecz o Stanisławie Barei, ISBN 83-7255-888-4, Warszawa 2001, s. 91-118.
- Maciej Replewicz, Stanisław Bareja. Król krzywego zwierciadła, ISBN 978-83-7506-387-5, Poznań 2009, s. 215-248, 416-418.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Filmy w reżyserii Stanisława Barei |
|---|
| | Lata 60. XX w. | | | | Lata 70. XX w. | | | | Lata 80. XX w. | | | | seriale TV | |
|