| Michaił Timofiejewicz Kałasznikow Михаил Тимофеевич Калашников | |
 gen. Michaił Kałasznikow na Kremlu 10 listopada 2009 | |
 generał-porucznik | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 listopada 1919 Kuria,  ZSRR |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1938 |
| Siły zbrojne |  Armia Czerwona |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa, Wielka Wojna Ojczyźniana |
| Odznaczenia | |
  .png){kind=small}                                 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
 Michaił Kałasznikow w Wikicytatach | |
Michaił Timofiejewicz Kałasznikow, ros. Михаил Тимофеевич Калашников (ur. 10 listopada 1919 we wsi Kuria) – radziecki i rosyjski wojskowy, generał-porucznik (ros. генерал-лейтенант), doktor nauk technicznych, konstruktor broni strzeleckiej, członek Komitetu Centralnego KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 3. kadencji (1950–1954), dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1958, 1976) i Bohater Federacji Rosyjskiej (2009).
Spis treści |
Urodził się 10 listopada 1919 we wsi Kuria w Kraju Ałtajskim na Syberii. Po ukończeniu w 1936 szkoły 10-klasowej, rozpoczął pracę na kolei. Jesienią 1938 został powołany do Armii Czerwonej i skierowany do wojsk pancernych, gdzie został mechanikiem-kierowcą czołgu.
Brał udział w II wojnie światowej jako dowódca czołgu. Za bohaterstwo na polu walki został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy. Podczas pobytu w szpitalu, po ranach odniesionych we wrześniu 1941 pod Briańskiem, zainteresował się bronią strzelecką i jej projektowaniem.
Pierwszą jego udaną konstrukcją, a zarazem największym sukcesem, był karabin automatyczny AK (AK-47), strzelający nowym nabojem pośrednim 7,62 mm, wprowadzony do uzbrojenia w 1949. Nazwa była skrótem od "Automat Kałasznikowa", co ciekawe Kałasznikow napisał w książce, że on tylko go zrobił, a żona narysowała konstrukcję. Broń ta stała się następnie standardową indywidualną bronią strzelecką w Armii Czerwonej i państwach Układu Warszawskiego oraz armiach dziesiątek innych państw, głównie afrykańskich i azjatyckich, stając się najszerzej rozpowszechnionym karabinkiem automatycznym na świecie.
Kałasznikow skonstruował następnie całą rodzinę broni wywodzącej się z AK: karabinki AKM i AKMS i ręczny karabin maszynowy RPK i jego odmiana RPKS.
Kolejną konstrukcją był uniwersalny karabin maszynowy PK/PKS kal. 7,62 mm, przyjęty do uzbrojenia w 1961. Jego rozwinięciem była zmodernizowana wersja PKM/PKMS, oraz karabin maszynowy czołgowy PKT.
W połowie lat 70. XX w. do uzbrojenia Armii Radzieckiej wprowadzono nową wersję karabinka automatycznego Kałasznikowa kal. 5,45 mm oznaczoną AK-74. Na jego bazie powstał również karabinek maszynowy RPK-74.
Od 1952 był członkiem KPZR. W latach 1950–1954 zasiadał w Radzie Najwyższej ZSRR. W 1999 otrzymał najwyższe odznaczenie Federacji Rosyjskiej – Order św. Andrzeja Powołańca. Mieszka w Iżewsku.
