| Michniów | |
 Grób zbiorowy ofiar pacyfikacji wsi Michniów - wzniesiony przez mieszkańców Michniowa w 1945 r. | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | świętokrzyskie |
| Powiat | skarżyski |
| Gmina | Suchedniów |
| Liczba ludności (2006) | 440 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 41 |
| Kod pocztowy | 26-030 |
| Tablice rejestracyjne | TSK |
Położenie na mapie Polski   Michniów | |
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Michniów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Suchedniów.
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
Przez wieś przechodzi 
niebieski szlak turystyczny z Berezowa do Suchedniowa.
W pobliżu znajduje się rezerwat przyrody Kamień Michniowski.
W czasie II wojny światowej Michniów był siedzibą sztabu partyzanckiego zgrupowań "Ponurego" (zanim zgrupowanie przeniosło się na Wykus). Wielu mieszkańców wsi bądź było członkami AK i BCh, bądź aktywnie współpracowało z partyzantką (np. sklep rodziny Materków był punktem kontaktowym dla oficerów i żołnierzy, którzy dołączali do oddziałów "Ponurego", a większość dostarczanego partyzantom prowiantu pochodziła właśnie z Michniowa).
W wyniku zdrady ppor. Jerzego Wojnowskiego "Motora" w dniu 12 lipca 1943 hitlerowskie komando otoczyło wieś kordonem żandarmów i rozpoczęło akcję pacyfikacyjną. Stu mieszkańców (głównie mężczyzn) spalono żywcem w domach i stodołach lub zastrzelono, ponad pięćdziesiąt osób wywieziono do obozów.
Wieść o akcji pacyfikacyjnej dotarła do "Ponurego" zbyt późno by interweniować. Dowództwo oddziału zdecydowało się na akcję odwetową i w nocy 12-13 lipca pod wsią Łączna zatrzymano pociąg pośpieszny Warszawa→Kraków i zastrzelono (wedle źródeł partyzanckich) około 180 Niemców. Na burtach wagonów partyzanci wyryli napisy Za Michniów. Mimo postanowienia "Ponurego" o ewakuacji reszty mieszkańców Michniowa pozostali oni w ocalałych domach. 13 lipca rano ten sam niemiecki oddział antypartyzancki dokończył dzieła zniszczenia wsi: wymordowano wszystkich mieszkańców, których zastano w wiosce, spalono wszystkie ocalałe po akcji z 12 lipca zabudowania. Władze okupacyjne zakazały odbudowy wsi i uprawy michniowskich pól.
Na płycie grobu zbiorowego umieszczono 203 nazwiska ofiar pacyfikacji, co może być liczbą niepełną – inne źródła wspominają nawet o 230 osobach zabitych. Wśród ofiar było trzydzieścioro liczących mniej niż 10 lat. Najmłodsza ofiara – Stefan Dąbrowa miał 9 dni.
W miejscowości znajduje się Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskich.
| ||||||||||||||
