Mienie – termin oznaczający, w zależności od kontekstu:
Mienie obejmuje wszystkie prawa podmiotowe majątkowe. Pasywa nie wchodzą w skład mienia, ale ciążą na majątku. Każdy podmiot ma w zasadzie jeden majątek.
Spis treści |
Od czasów starożytnych po dzisiejsze zakres owej instytucji znacznie się zmienił. Dla przykładu: w starożytnym Rzymie w skład pojęcia mienie wchodził również niewolnik jako, że był rzeczą rozporządzaną przez jego właściciela.
W ujęciu cywilnoprawnym słowo to ma bardzo uszczegółowiony zakres. Definicję mienia zawiera przepis w kodeksie cywilnym (Księga Pierwsza – Tytuł III. Mienie).
Art. 44 brzmi „Mieniem jest własność i inne prawa majątkowe”.
Oznacza to, iż chodzi wyłącznie o aktywa. Pasywa nie wchodzą w zakres owego pojęcia. Ogół aktywów to majątek danego podmiotu. Dodatkowo o mieniu - w przeciwieństwie do majątku - można mówić bez odnoszenia go do określonej osoby. Można więc wyróżniać różne rodzaje mienia.
Polskie prawo karne wypracowało system ochrony własności jak i samego mienia ustanawiając je w części szczególnej – rozdziału XXXV – Przestępstwa przeciwko mieniu – Kodeksu Karnego.
W tym zakresie znajdują się takie spenalizowane czyny zabronione jak:
Kodeks karny operuje znaczeniem mienia znacznej i wielkiej wartości. W przypadku popełnienia jednego z deliktów z zakresu „art. 278 § 1 lub 2, art. 284 § 1 lub 2, art. 285 § 1, art. 286 § 1, art. 287 § 1, art. 288 § 1 lub 3, lub w art. 291 § 1” na mieniu znacznej wielkości kara zostaje obostrzona – od roku do lat 10 [art. 294.]