| Mikołaj Prażmowski | ||
| prymas Polski i Litwy | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania |  Rzeczpospolita Obojga Narodów | |
| Data urodzenia | 1617 | |
| Data i miejsce śmierci | 15 kwietnia 1673 Ujazdów | |
| arcybiskup gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1666–1673 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Nominacja biskupia | 1659 | |
| Sakra biskupia | brak danych | |
Mikołaj Jan Prażmowski herbu Belina (ur. 1617 – zm. 15 kwietnia 1673 w Ujazdowie) – interreks 1668-1669, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1666, biskup łucki od 1659, biskup warmiński od 1664, w latach 1658-1666 kanclerz wielki koronny, podkanclerzy koronny od 1658, sekretarz wielki koronny, [1]referendarz wielki koronny od 1652 roku. [2]
Był jednym z najbliższych współpracowników króla Jana II Kazimierza, przywódcą stronnictwa profrancuskiego na dworze. Dzięki swoim nieprzeciętnym zdolnościom dyplomatycznym doprowadził do podpisania pokoju oliwskiego w 1660. Blisko związany z Ludwiką Marią Gonzagą, chciał przeprowadzić jej plany elekcji vivente rege, jednak spotkało się to z powszechną niechęcią szlachty. Był przeciwnikiem Michała Korybuta Wiśniowieckiego, posądzany był nawet o snucie spisków detronizacyjnych. W 1673 konfederacja gołąbska ogłosiła go zdrajcą ojczyzny i obłożyła jego dobra sekwestrem.
Pochowany w kolegiacie łowickiej.
| Poprzednik Jan Stefan Wydżga |  | Biskup łucki 1659-1666 | | Następca Zygmunt Czyżowski |
| Poprzednik Wacław Leszczyński |  | Prymas Polski i Litwy 1666–1673 | | Następca Kazimierz Florian Czartoryski |
| |||||
| |||||||
