Milada Horáková (ur. 25 grudnia 1901 w Pradze jako Králová, zm. 27 czerwca 1950 w Pradze) – czeska polityk, członkini Partii Narodowo-Socjalistycznej, deputowana.
W czasie II wojny światowej uczestniczyła w ruchu oporu, aresztowana przez gestapo była więziona w obozie koncentracyjnym w Terezinie.
Po 1948 r. była w opozycji wobec reżimu komunistycznego. W procesie pokazowym została skazana na karę śmierci pod sfingowanymi zarzutami spisku i szpiegostwa i powieszona pomimo protestów znanych osobistości (o łaskę do prezydenta Klementa Gottwalda apelowali m.in. Albert Einstein, Winston Churchill i Eleanor Roosevelt). Była jedyną kobietą, która padła ofiarą mordu sądowego w okresie stalinizmu w Czechosłowacji. Na moment przed swoją śmiercią wygłosiła słowa "Niech żyje Czechosłowacja Masaryka i Beneša!".
W Pradze jedna z głównych ulic nazwana została jej imieniem. Znajduje się przy niej m.in. stadion piłkarski AC Sparta Praga – Generali Arena.
Leszek Engelking, Listy Milady Horakovej [o książce Dopisy Milady Horakové]. “Tygodnik Literacki” 1991, nr 12
