Ministerstwo Magii – fikcyjny resort z cyklu powieści autorstwa J. K. Rowling Harry Potter. Podobnie jak mugole (obywatele pozamagiczni), świat czarodziejów również wykształcił administrację. Ministerstwo Magii podzielone jest na na kilka departamentów. W Ministerstwie znajdują się m.in. Urząd Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli, Urząd Transportu Magicznego czy Biuro Aurorów. Chociaż Ministerstwo Magii współpracuje z brytyjskim premierem, jest ono całkowicie niezależnym organem władzy i nie ingeruje w mugolską politykę. Liczba urzędników nieznana, wiadomo jednak, że w ochronie pracuje co najmniej 500 osób.
Wiadomo, że pierwszą minister magii była Artemizja Lufkin (1754–1825). W Fantastycznych zwierzętach wspomniany jest również Grogan Kikut, mianowany na początku XIX wieku, specjalizujący się w magicznych stworzeniach. Z jego polecenia w Urzędzie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami utworzono trzy wydziały: Wydział Zwierząt, Wydział Istot i Wydział Duchów[1].
Znanymi z powieści ministrami są:
Ministerstwo Magii znajdowała się pod ziemią. Wejście dla interesantów znajdowało się w jednej z londyńskich budek telefonicznych (była ona bardzo zniszczona). Po wejściu do budki należało wykręcić numer 62442 na tarczy telefonu (numerologicznym odpowiednikiem kodu jest słowo "magic" - ang. magia). Należało też podać nazwisko i cel przybycia. Otrzymywało się wówczas plakietkę, po czym budka-winda zjeżdżała na poziom B8, gdzie znajdował się hol główny Ministerstwa Magii. Innym sposobem dostania się do Ministerstwa była sieć Fiuu. W Ministerstwie można było się też aportować.
W centrum holu głównego stała Fontanna Magicznego Braterstwa, przedstawiająca parę czarodziejów, centaura, skrzata i goblina. Podłogą holu była wypolerowana, lśniąca posadzką z ciemnego drewna. W ścianach znajdowały się kominki, służące do podróży siecią Fiuu. Na granatowym suficie znajdowały się złote symbole, zmieniające się jak tablica ogłoszeń. Biura i pokoje Ministerstwa posiadały zaczarowane okna, za którymi pogoda była dowolnie modyfikowana przez pracowników. Siedziba Ministerstwa składała się z kilku pięter, między którymi kursowały złote windy. Przesyłki wewnętrzne pracowników wysyłane były przez zaczarowane papierowe samolociki, zaopatrzone odpowiednią pieczątką. Dawniej używano sów, jednak ze względu na bałagan związany z nimi, zrezygnowano z nich.
Pracowali tam Ludo Bagman i Berta Jorkins. Znajdowały się tam Siedziba Główna Brytyjskiej i Irlandzkiej Ligi Quidditcha, Zarząd Klubu Gargulkowego, Urząd Patentów Absurdalnych.
Pracowała tam Edgecombe. Znajdowały się tam Biuro Główne Sieci Fiuu, Zarząd Nadzoru Miotlarskiego, Komisja Kwalifikacyjna Teleportacji, Urząd Świstoklików.
Znajdowały się tam Międzynarodowa Komisja Handlu Magicznego, Międzynarodowy Urząd Prawa Czarodziejów, Biuro Brytyjskiego Przedstawicielstwa Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów. Głównym zadaniem tego wydziału było podtrzymywanie lub zaczynanie dobrego kontaktu i współpracy z innymi czarodziejami z różnych krajów świata.
W IV tomie przygód Harry'ego Pottera dyrektorem owego departamentu był Barty Crouch, a po skończeniu Hogwartu (IV tom) pracę tam podjął Percy Weasley.
Pracowali tam Amos Diggory, Cuthbert Mockridge i Dirk Cresswell. Znajdowały się tam Wydział Zwierząt, Istot i duchów, Urząd Łączności z Goblinami, Biuro Doradztwa w Zwalczaniu Szkodników.
Pracował tam Arnold Peasegood. Znajdowały się tam Czarodziejskie Pogotowie Ratunkowe, Kwatera Główna Amnezjatorów, Komitet Łagodzenia Mugoli.
Zajmował się ściganiem i wymierzaniem kary czarodziejom, którzy wbrew prawu użyli czarów. W większości jego pracownicy łapali Śmierciożerców. Dawniej dyrektorem był Barty Crouch Senior, później Amelia Bones, a po jej śmierci - Pius Thicknesse. Pracowali tam Mafalda Hopkirk, John Dawlish, Nimfadora Tonks, Alastor Moody, Kingsley Shacklebolt, Rufus Scrimgeour, Williamson, Savage, Proudfoot, a także Frank i Alicja Longbottom. Znajdowały się tam Urząd Niewłaściwego Użycia Czarów, Kwatera Główna Aurorów, Służby Administracyjne Wizengamotu, Biuro Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli, 20-osobowa Brygada Uderzeniowa zwalczająca najbardziej niebezpiecznych kryminalistów.
Aurorzy byli wyszkolonymi przez Ministerstwo Magii czarodziejami specjalizującymi się w walce z czarnoksiężnikami. W szczególnych przypadkach mogli używać Zaklęć Niewybaczalnych.
Kandydaci na aurorów musieli zaliczyć owutemy z obrony przed czarną magią, transmutacji, zaklęć, eliksirów i zielarstwa na ocenę przynajmniej P (Powyżej oczekiwań). Następnie uczęszczali na trzyletni Uniwersytet Aurorów, gdzie sprawdzano ich pod kątem charakteru i umiejętności. W Ministerstwie Magii testowano ich odporność na presję z zewnątrz, wytrwałość i poświęcenie. Ministerstwo Magii nie przyjmowało kandydatów z przeszłością kryminalną.
Znanymi z powieści aurorami byli Alastor Moody, Alicja i Frank Longbottomowie, Nimfadora Tonks, Kingsley Shacklebolt, ponadto nieopisani dokładnie: Dawlish, Wiliamson i Savage.
Szefem Biura Aurorów był Rufus Scrimgeour, a następnie Gawain Robards.
Swoją siedzibę miał tam również sąd czarodziejów, Wizengamot. Jego sędziowie na rozprawach ubrani byli we fioletowe szaty z wyhaftowaną literą W na piersiach po lewej stronie. Funkcję Głównego Maga Wizengamotu (z roczną przerwą) sprawował do 1996 roku Albus Dumbledore. Nazwa Wizengamotu powstała jako złożenie słów "Wizard" (czarodziej) i "Witenagemot", staroangielskiego słowa, oznaczającego spotkanie mędrców.
Pracowali tam Broderyk Bode, Croaker, Augustus Rookwood. Ludzie pracujący w Departamencie Tajemnic to tzw. Niewymowni, nikt nie wiedział, czym się zajmowali. Departament składał się z kilku sal, m.in. Sali Przepowiedni i Sali Śmierci. Znajdował się tam również zawsze zamknięty pokój.
Sala Śmierci - prostokątne pomieszczenie, w którym zginął Syriusz Black. Pośrodku znajdowało się duże zagłębienie z podium i kamiennym łukiem, na którym powiewała postrzępiona kurtyna zza której dochodziły stłumione szepty. Wokół podium wznosiły się kamienne ławki na kształt amfiteatru.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
