| Ten artykuł przedstawia sytuację tylko z polskiej perspektywy.
Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić. |
Minister Sprawiedliwości – centralny organ administracji rządowej, odpowiedzialny za dział administracji rządowej - sprawiedliwość. Aparatem pomocniczym Ministra Sprawiedliwości jest Ministerstwo Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości z mocy Konstytucji jest członkiem Krajowej Rady Sądownictwa.
Minister sprawiedliwości był od 31 marca 1990 do 30 marca 2010 roku jednocześnie prokuratorem generalnym, a od 29 grudnia 1989 roku jest jednym z członków Krajowej Rady Sądownictwa. 31 marca 2010 roku powstał urząd[1] Prokuratora Generalnego, który jest odrębny od Ministra Sprawiedliwości i administracji rządowej. Prokurator Generalny powoływany jest przez Prezydenta RP na 6-letnią kadencję spośród dwóch kandydatów przedstawionych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury[2].
[edytuj] Kompetencje Ministra Sprawiedliwości
Rozporządzenie określa szczegółowy zakres działania Ministra Sprawiedliwości,
- Minister kieruje działem administracji rządowej - sprawiedliwość.
- Minister jest dysponentem 15 i 37 części budżetu państwa.
- Obsługę ministra zapewnia Ministerstwo Sprawiedliwości.
Dział sprawiedliwość obejmuje sprawy:
- sądownictwa,
- prokuratury, notariatu, adwokatury i radców prawnych, w zakresie wynikającym z przepisów odrębnych,
- wykonywania kar oraz środków wychowawczych i środka poprawczego orzeczonego przez sądy oraz sprawy pomocy postpenitencjarnej.
Minister właściwy do spraw sprawiedliwości zapewnia przygotowywanie projektów kodyfikacji prawa cywilnego, w tym rodzinnego, oraz prawa karnego.
Minister właściwy do spraw sprawiedliwości jest właściwy w sprawach sądownictwa w zakresie spraw nie zastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów państwowych i z uwzględnieniem zasady niezawisłości sędziowskiej.
Ministrowi właściwemu do spraw sprawiedliwości podlega Służba Więzienna.
[edytuj] Aktualne kierownictwo w Ministerstwie Sprawiedliwości
[edytuj] Lista ministrów sprawiedliwości i prokuratorów generalnych
[edytuj] Ministrowie sprawiedliwości - naczelni prokuratorzy (1919-1939)
[edytuj] Rząd RP na uchodźstwie
- Jan Czechowski, (ur. 1894 - zm. 1972), (SL) od 21 lipca 1944 do 31 grudnia 1944
- Edmund Zalewski, (ur. 1883 - zm. 1962), (SL) od 31 grudnia 1944 do 2 maja 1945
- Henryk Świątkowski, (ur. 1896 - zm. 1970), (PPS/PZPR) od 2 maja 1945 do 21 kwietnia 1956
- Zofia Wasilkowska, (ur. 1910 - zm. 1996), (PZPR) od 27 kwietnia 1956 do 20 lutego 1957
- Marian Rybicki, (ur. 1915 - zm. 1987), (PZPR) od 27 lutego 1957 do 24 czerwca 1965
- Stanisław Walczak, (ur. 1913 - zm. 2002), (PZPR) od 25 czerwca 1965 do 26 października 1971
- Włodzimierz Berutowicz, (ur. 1914 - zm. 2004), (PZPR) od 26 października 1971 do 25 marca 1976
- Jerzy Bafia, (ur. 1926 - zm. 1991), (PZPR) od 27 marca 1976 do 12 czerwca 1981
- Sylwester Zawadzki, (ur. 1921 - zm. 1999), (PZPR) od 12 czerwca 1981 do 22 listopada 1983
- Lech Domeracki (PZPR) od 22 listopada 1983 do 19 września 1988
- Łukasz Balcer (SD) od 14 października 1988 do 1 sierpnia 1989
[edytuj] Ministrowie sprawiedliwości - prokuratorzy generalni[3] - członkowie Krajowej Rady Sądownictwa[4] (od 1989 do 2010)
[edytuj] Ministrowie sprawiedliwości po wydzieleniu prokuratora generalnego[6] (od 2010)
Al. Ujazdowskie 11
00-950 Warszawa
Przypisy
- ↑ na mocy ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw
- ↑ Krajowa Rada Prokuratury powstała 31 marca 2010 r. na mocy ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw
- ↑ od 31 III 1990 do 30 III 2010
- ↑ od 29 XII 1989 do 30 III 2010
- ↑ 5,0 5,1 według ustawy o Radzie Ministrów z 8 VIII 1996
- ↑ od 30 III 2010
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Ministrowie sprawiedliwości III Rzeczypospolitej |
|---|
| |  |
|
