Widget
Podziel się:

Miodowe lata


Miodowe lata
The Honeymooners
Gatunek serialusitcom
Kraj produkcji Polska
Oryginalny językpolski
TwórcyJackie Gleason
Studio A
Główne roleCezary Żak
Artur Barciś
Agnieszka Pilaszewska
Katarzyna Żak
Dorota Chotecka
Marta Lipińska
Wojciech Pokora
Liczba odcinków126 + 5
Liczba serii6
NagrodyFestiwal Dobrego Humoru – statuetka "Błękitnego Melonika Charliego" w kategorii: ulubiony serial komediowy (nagroda publiczności) (2000)

Festiwal Dobrego Humoru – statuetka "Błękitnego Melonika Charliego" w kategorii: najlepszy serial komediowy (2001)
II miejsce w Telekamerach (2000, 2001, 2002)

Produkcja
ProdukcjaStudio A
ReżyseriaMaciej Wojtyszko
Maciej Strzembosz
ScenariuszGrzegorz Łoszewski
Doman Nowakowski
Maciej Strzembosz
Michał Hawliczek
Rafał Sabara
MuzykaTomasz Hynek
Borys Somerschaf
ScenografiaMarcin Stajewski
Czas trwania odcinka24-59 minut
Emisja
Stacja telewizyjnaPolsat
Lata emisji19982003
Data premiery13 października 1998
Od latdozwolone od 7 lat (wg KRRiT)
Chronologia
KontynuacjaCałkiem nowe lata miodowe

Miodowe lataserial komediowy, a zarazem spektakl teatralny[1][2] wyświetlany przez Polsat od dnia 13 października 1998 roku do wiosny 2003 roku. Jest licencyjną wersją amerykańskiego sitcomu z lat pięćdziesiątych The Honeymooners. Sztuka kręcona była na deskach Teatru Żydowskiego w Warszawie.

Kontynuacja serialu nastąpiła jesienią 2004 roku w nieco zmienionej konwencji, pod tytułem Całkiem nowe lata miodowe – nakręcono wówczas 17 odcinków.

Spis treści

[edytuj] Fabuła

Miodowe lata to współcześnie rozgrywająca się historia dwóch zaprzyjaźnionych małżeństw, mieszkających w kamienicy przy ulicy Wolskiej 33 na warszawskiej Woli.

Motorniczy tramwaju nr 18, Karol Krawczyk (Cezary Żak) i pracujący w miejskiej kanalizacji Tadeusz Norek (Artur Barciś) są zaprzyjaźnionymi żonatymi mężczyznami po 30-stce. Mimo kłopotów są wielkimi optymistami. Nie ustają w poszukiwaniu sposobów na zarobienie fortuny, co prowadzi do różnych perypetii. Obaj są infantylni, lekko nierozgarnięci, niezamożni lecz uczciwi. Pomimo wielu konfliktów obaj nie mogą bez siebie żyć. Ich żony – Alina Krawczyk (Agnieszka Pilaszewska, Katarzyna Żak) i Danuta Norek (Dorota Chotecka) wprawdzie twardo stąpają po ziemi, ale nie są w stanie powstrzymać mężów przed kolejnymi szaleństwami. Karol, mimo przeciwności, stara się realizować swoje różne "genialne pomysły".

[edytuj] Spis odcinków

[edytuj] Główni bohaterowie

Karol Krawczyk – motorniczy linii 18, Tramwajów Warszawskich. Cechuje go ogromny egoizm, brak kultury osobistej i zahamowania. Mąż Aliny Krawczyk. Członek Klubu Sierżantów Elitarnych Jednostek Desantowych, podobnie jak jego przyjaciel, Tadeusz. Często popada w kłopoty przez nieprzemyślane decyzje życiowe i „genialne pomysły”, które zawsze stają się niewypałami. Ma ogromną tremę, co negatywnie odbija się na publicznych wystąpieniach, które zawsze kończą się nieudanie. Jego cechą charakterystyczną jest otyłość, która jest obiektem żartów wszystkich bohaterów serialu. Marzeniem Karola jest prowadzenie niskopodłogowego tramwaju. Nie przepada za swoją teściową, Zofią Rudnik.

Alina Krawczyk zd. Rudnik – żona Karola Krawczyka, typowa kura domowa. Ma poczucie humoru i jest mądrą kobietą. Absolwentka technikum pszczelarskiego. Zawsze słusznie odradza Karolowi wiele jego pomysłów twierdząc, że nic dobrego z tego nie wyjdzie. Ma matkę Zofię, ojca Edwarda oraz siostrę Agatę. Mieszka razem z mężem na drugim piętrze kamienicy.

Tadeusz Stanisław Norek (ur. 15 lipca lub 12 maja[3] 1964 roku[4]) – warszawski kanalarz, mąż Danuty Norek. Razem mieszkają na trzecim piętrze wolskiej kamienicy. Przyjaźni się z Karolem. Jest sympatyczny i pomaga Karolowi w jego planach, co powoduje wiele komplikacji. W przeciwieństwie do Karola – dużo je i ma chudą posturę. Za każdym razem, gdy jest u Krawczyków je obiad i zagląda do ich lodówki, co nie podoba się Karolowi. Jest pantoflarzem, czasem próbuje przeciwstawić się żonie. Boi się swojej żony, na jej widok "skamle jak piesek".

Danuta Norek – żona Tadzia Norka, przyjaźni się z Aliną. Jest bardzo konsekwentna i umie swojego męża przywołać do porządku poprzez głośne wołanie jego imienia („Tadzik!”). Podobnie jak Alina zajmuje się domem, jednak ze względu na brak kulinarnego talentu, jej mąż Tadeusz woli żywić się u Krawczyków. Pochodzi z Malborka.

Zofia Rudnik – matka Aliny, mieszka w Milanówku. Z wzajemnością nie przepada za swoim zięciem, Karolem Krawczykiem. Za każdym razem, kiedy ich odwiedza, wytyka Karolowi jego wady, żartuje też z jego wyglądu. Zawsze ma pretensje do Aliny o to, że poślubiła Karola, bo jej zdaniem Alina zasługuje na kogoś lepszego.

[edytuj] Obsada

[edytuj] Główni bohaterowie

[edytuj] Rodzina

Tramwaje Warszawskie – miejsce pracy kilku bohaterów serialu

[edytuj] Kamienica

[edytuj] Praca i zamiłowania

[edytuj] Pozostali

[edytuj] Kamienica

ulica Wolska 33
parter
wypożyczalnia filmów, Czarnocka, Markowscy
I piętro
Mariola B. Zalewska, Obrochtowa
II piętro
Krawczykowie, Hakeem Jordan
III piętro
Norkowie, Grzelakowie
IV piętro
Kurscy, Mańkowscy

[edytuj] Ciekawostki

  • W odc. 3 jednym z przechodniów zaczepianego przez Tomasza Jeżyckiego (redaktora Ekspresu Codziennego) był Maciej Strembosz – reżyser Miodowych lat.
  • Bolesław, jeden z motorniczych raz był przedstawiony jako Bolesław Jarosz, a w odcinku Medium jako Bolesław Bąk.
  • Aktorzy podśpiewując albo gwiżdżąc w czasie filmu, niemal zawsze wykonują melodię z czołówki serialu. W piątym odcinku Tadzio gwiżdże melodię z Czterech pancernych.
  • W odcinku "List do szefa", szef Karola dowiedział się, że to on wysłał list obrażający go, tuż po tym jak Karol myślał, że go zwolniono, a tak naprawdę dostał awans. Mimo to nie zwolnił Krawczyka, ale prawdopodobnie kazał Karolowi wrócić do prowadzenia tramwaju, bo w reszcie odcinków Krawczyk jest znów motorniczym.
  • Zofia Rudnik, teściowa Karola, w odcinku S2 "Cypryjski łącznik" przedstawiona została jako "Karolina".
  • Karol w znacznej części odcinków kłóci się z Tadkiem, zawsze jednak godzą się na koniec.
  • W odcinku "Telefon do Dozorcy" Karol mówi do Aliny "Kolację proszę mi zrobić", chwilę potem, gdy Kurski zadzwonił na domofon, Karol krzyczy "Baranie, jem obiad teraz!!!".
  • Są dwa odcinki o tym samym tytule: "Awans" (odc. 15, odc. 59).

[edytuj] Oprawa graficzna i dźwiękowa

Czołówka serialu przedstawia kierującego tramwajem (Konstal 13N) linii 18 Karola Krawczyka, który rzuca Tadeuszowi kanapkę do otworu kanalizacyjnego. Następne ujęcia pokazują ich żony oraz kabinę motorniczego. Wszyscy razem się spotykają i wracają do domu. Wszystkiemu towarzyszy muzyka z katarynki, co było charakterystyczną częścią serialu.

[edytuj] Nagrody

RokCeremoniaNagrodaKategoriaWynik
2000Festiwal Dobrego Humorustatuetka "Błękitnego Melonika Charliego"ulubiony serial komediowy (nagroda publiczności)wygrana
2000Telekamery 2000SerialII miejsce
2001Festiwal Dobrego Humorustatuetka "Błękitnego Melonika Charliego"najdowcipniejszy serial telewizyjnywygrana
2001Telekamery 2001Serial KomediowyII miejsce
2002Telekamery 2002Serial KomediowyII miejsce

Przypisy

  1. MIODOWE LATA (pol.). [dostęp 2011-01-05].
  2. CAŁKIEM NOWE LATA MIODOWE (pol.). [dostęp 2011-01-05].
  3. W odcinku "Krawczyk przeciwko Norkowi" Karol mówi o zdarzeniu które zdarzyło się 12 maja , w urodziny Norka.
  4. W odcinku "Ziarnko do ziarnka" Norek pokazuje Krawczykowi swoją legitymację

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Miodowych Lat

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne