Współrzędne:
17h40m41,30s; -53°40'23,00"
| NGC 6397 | |
Gromada kulista NGC 6397 (ESO) | |
| Odkrywca | Nicolas Louis de Lacaille |
| Data odkrycia | 1751 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Ołtarz |
| Typ | kulista, IX |
| Rektascensja | 17h 40m 41,3s |
| Deklinacja | -53° 40' 23" |
| Odległość | 8500 ly |
| Jasność obserwowana | 5,3m |
| Rozmiary kątowe | 31,0' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary | ∅ 100 ly |
| Szacowany wiek | 11,5 miliarda lat |
| Liczba gwiazd | setki tysięcy |
| Alternatywne oznaczenia | |
| GCL 74, ESO 181-SC4 | |
NGC 6397 (również GCL 74 lub ESO 181-SC4) – gromada kulista, znajdująca się w gwiazdozbiorze Ołtarza w odległości 8500 lat świetlnych. Została odkryta w 1751 roku przez Nicolasa de Lacaille. Wiek gromady ocenia się na 11,5 miliarda lat.
NGC 6397 obok gromady Messier 4 należy do najbliższych gromad. Zawiera ona setki tysięcy gwiazd w tym co najmniej 84 białe karły. Gwiazdy te powinny składać się z węgla i tlenu a w tym przypadku składają się z helu. To pierwszy przypadek zbioru białych krałów o helowych jądrach zaobserwowany w gromadzie kulistej. Znajdują się one jedynie w centralnym rejonie gromady. Prwdopodobną przyczyną obu tych faktów jest istnienie gwiazd towarzyszących białym karłom, odpowiedzialnych zarówno za zakotwiczenie ich w centrum gromady oraz za obecność w ich jądrach helu, który nie zdążył się wypalić przekształcając w węgiel i tlen.
W 2004 roku na podstawie badań wieku gromady NGC 6397 ustalono, że Droga Mleczna liczy sobie około 13,6 (±0,8) mld lat[1].