| Rok | Laureaci | Dziedzina | Osiągnięcia |
|---|
| 2011 | Thomas Sargent | | za empiryczne badania nad przyczynami i skutkami w makroekonomii[4] |
| Christopher Sims |
| 2010 | Peter Diamond | | za analizę rynków z frykcjami poszukiwań[5] |
| Dale Mortensen |
| Christopher Pissarides |
| 2009 | Elinor Ostrom | Zarządzanie | za analizę ekonomicznych aspektów zarządzania[6] |
| Oliver E. Williamson |
| 2008 | Paul Krugman | Ekonomia międzynarodowa | za analizę wzorców handlu i lokalizacji działalności gospodarczej[7] |
| 2007 | Leonid Hurwicz | Mikroekonomia | za położenie podwalin pod teorię mechanism design[8] |
| Eric S. Maskin |
| Roger B. Myerson |
| 2006 | Edmund S. Phelps | Makroekonomia | za analizę zależności międzyokresowych w polityce makroekonomicznej[9] |
| 2005 | Robert J. Aumann | Teoria gier | za poszerzenie naszego rozumienia konfliktu i kooperacji poprzez analizę z użyciem teorii gier[10] |
| Thomas C. Schelling |
| 2004 | Finn E. Kydland | Makroekonomia | za wkład w makroekonomie dynamiczną: spójność polityki gospodarczej w czasie oraz przyczyny leżące u podstaw cykli koniunkturalnych[11] |
| Edward C. Prescott |
| 2003 | Robert F. Engle | Ekonometria | za metody analizy ekonomicznych szeregów czasowych ze zmienną w czasie wariancją (model ARCH)[12] |
| Clive W. J. Granger | za metody analizy ekonomicznych szeregów czasowych ze wspólnymi trendami (kointegrację)[12] |
| 2002 | Daniel Kahneman | Psychologia ekonomiczna i ekonomia eksperymentalna | za zintegrowanie wniosków z badań psychologicznych do nauk ekonomicznych, szczególnie dotyczących ludzkich osądów i podejmowania decyzji w warunkach niepewności[13] |
| Vernon L. Smith | za ustanowienie eksperymentów laboratoryjnych narzędziem empirycznej analizy ekonomicznej, szczególnie do badania alternatywnych mechanizmów rynkowych[13] |
| 2001 | George A. Akerlof | Ekonomia informacji | za analizę rynków z asymetrią informacji[14] |
| A. Michael Spence |
| Joseph E. Stiglitz |
| 2000 | James Heckman | Ekonometria | za rozwój teorii i metod analizowania prób selektywnych[15] |
| Daniel McFadden | za rozwój teorii i metod analizowania wyborów dyskretnych[15] |
| 1999 | Robert Mundell | Makroekonomia międzynarodowa | za analizę polityki pieniężnej i fiskalnej w warunkach różnych reżimów kursów wymiany oraz analizę optymalnych obszarów walutowych[16] |
| 1998 | Amartya Sen | Ekonomia dobrobytu | za wkład w ekonomię dobrobytu[17] |
| 1997 | Robert Merton | Ekonomia finansowa | za nowatorską metodę wyznaczania wartości instrumentów pochodnych[18] |
| Myron Scholes |
| 1996 | James Mirrlees | Ekonomia informacji | za fundamentalny wkład w ekonomiczną teorię bodźców w warunkach asymetrii informacji[19] |
| William Vickrey |
| 1995 | Robert Lucas Jr | Makroekonomia | za rozwój i zastosowanie hipotezy racjonalnych oczekiwań, a tym samym przekształcenie analizy makroekonomicznej i głębsze zrozumienie polityki gospodarczej[20] |
| 1994 | Reinhard Selten | Teoria gier | za pionierską analizę równowagi w teorii gier niekooperacyjnych[21] |
| John Nash Jr |
| John Harsanyi |
| 1993 | Robert Fogel | Historia gospodarcza | za wkład w odnowę historii gospodarczej poprzez zastosowanie teorii ekonomii i metod ilościowych do objaśnienia zmian gospodarczych i instytucjonalnych[22] |
| Douglas North |
| 1992 | Gary Becker | Mikroekonomia i socjologia ekonomiczna | za rozszerzenie zakresu analizy mikroekonomicznej na szeroki zakres ludzkich zachowań i interakcji, włączając zachowanie pozarynkowe[23] |
| 1991 | Ronald Coase | Teoria instytucji | za odkrycie i wyjaśnienie wpływu kosztów transakcyjnych i praw własności na strukturę instytucjonalną i funkcjonowanie gospodarki[24] |
| 1990 | Harry Markowitz | Ekonomia finansowa | za pionierskie prace w teorii ekonomii finansowej[25] |
| Merton Miller |
| William Sharpe |
| 1989 | Trygve Haavelmo | Ekonometria | za wyjaśnienie podstaw ekonometrii w oparciu o rachunek prawdopodobieństwa i analizę równoczesnych struktur ekonomicznych[26] |
| 1988 | Maurice Allais | Teoria równowagi ogólnej i teoria równowag cząstkowych | za pionierski wkład w teorię rynków i efektywnego wykorzystywania zasobów[27] |
| 1987 | Robert M. Solow | Teoria wzrostu gospodarczego | za wkład w teorię wzrostu gospodarczego[28] |
| 1986 | James M. Buchanan Jr. | Finanse publiczne | za rozwój kontraktowych i konstytucyjnych podstaw teorii podejmowania decyzji ekonomicznych i politycznych[29] |
| 1985 | Franco Modigliani | Makroekonomia | za pionierskie analizy oszczędzania i rynków finansowych[30] |
| 1984 | Richard Stone | Pomiar produktu narodowego | za zasadniczy wkład w rozwój systemów rachunku narodowego, a tym samym ogromne usprawnienie podstaw empirycznej analizy ekonomicznej[31] |
| 1983 | Gérard Debreu | Teoria równowagi ogólnej | za wdrożenie do teorii ekonomii nowych metod analitycznych oraz za nowe ścisłe sformułowanie teorii równowagi ogólnej[32] |
| 1982 | George Stigler | Organizacja przemysłu | za nowatorskie badania nad strukturami przemysłu, funkcjonowaniem rynków oraz przyczynami i skutkami regulacji publicznej[33] |
| 1981 | James Tobin | Makroekonomia | za analizę rynków finansowych i ich związków z decyzjami o wydatkach, zatrudnieniem, produkcją i cenami[34] |
| 1980 | Lawrence Klein | Makroekonometria | za stworzenie modeli ekonometrycznych i ich zastosowanie do analizy wahań ekonomicznych i polityki ekonomicznej[35] |
| 1979 | Theodore Schultz | Ekonomia rozwoju | za pionierski wkład w badania rozwoju gospodarczego ze szczególnym uwzględnieniem problemów krajów rozwijających się[36] |
| Arthur Lewis |
| 1978 | Herbert Simon | Management science (zarządzanie) | za pionierskie badania procesów podejmowania decyzji wewnątrz organizacji gospodarczych[37] |
| 1977 | Bertil Ohlin | Międzynarodowe stosunki gospodarcze | za przełomowy wkład w teorię handlu międzynarodowego i międzynarodowych przepływów kapitałowych[38] |
| James Meade |
| 1976 | Milton Friedman | Makroekonomia | za osiągnięcia w dziedzinie analizy konsumpcji, historii i teorii monetarnej oraz za przedstawienie złożoności polityki stabilizacyjnej[39] |
| 1975 | Leonid Kantorowicz | Teoria optymalnej alokacji zasobów | za wkład w teorię optymalnej alokacji zasobów[40] |
| Tjalling Koopmans |
| 1974 | Gunnar Myrdal | Makroekonomia i ekonomia instytucjonalna | za pionierską pracę w dziedzinie teorii pieniądza i wahań gospodarczych oraz za pogłębioną analizę współzależności zjawisk ekonomicznych, społecznych i instytucjonalnych[41] |
| Friedrich Hayek |
| 1973 | Wassily Leontief | Analiza nakładów i wyników | za rozwój metody nakładów i wyników i jej zastosowanie do ważnych problemów ekonomicznych[42] |
| 1972 | John Hicks | Teoria równowagi ogólnej | za pionierski wkład w ekonomiczną teorię równowagi ogólnej oraz ekonomii dobrobytu[43] |
| Kenneth Arrow |
| 1971 | Simon Kuznets | Wzrost gospodarczy i historia gospodarcza | za opartą na badaniach empirycznych interpretację wzrostu gospodarczego, która dała nowe i pogłębiła istniejące zrozumienie ekonomiczne struktur społecznych i procesów rozwoju[44] |
| 1970 | Paul Samuelson | Teoria równowagi ogólnej i teoria równowag cząstkowych | za pracę naukową, poprzez którą rozwinął statyczną i dynamiczną teorię ekonomii i aktywnie przyczynił się do podniesienia poziomu analizy w naukach ekonomicznych[45] |
| 1969 | Ragnar Anton Kittil Frisch | Ekonometria | za rozwój i zastosowanie modeli dynamicznych do analizy procesów ekonomicznych[46] |
| Jan Tinbergen |