| Najwyższy Czas! | |
|---|---|
| Częstotliwość | tygodnik |
| Kraj |  Polska |
| Adres | ul. Senatorska 40, Skrytka pocztowa nr 9 00-954 Warszawa |
| Wydawca | 3S Media Sp. z o.o. |
| Rodzaj czasopisma | społeczno polityczny |
| Pierwsze wydanie | 31 marca 1990 |
| Ostatnie wydanie | nadal |
| Redaktor naczelny | Tomasz Sommer |
| Średni nakład | ok. 30 000 egz. |
| Liczba stron | 52 |
| ISSN | 0867-0366 |
| OCLC | 45090812 |
| Strona internetowa czasopisma | |
Najwyższy CZAS! – polityczno-społeczny tygodnik konserwatywno-liberalny związany z Unią Polityki Realnej a następnie Kongresem Nowej Prawicy. Wydawany od 31 marca 1990 r. przez Oficynę Konserwatystów i Liberałów z siedzibą w Józefowie pod Warszawą, której właścicielem był Janusz Korwin-Mikke.
Na początku tygodnik był jednokolorową gazetą formatu A3, obecnie jest to wydanie "magazynowe" A4. Czasopismo wychodzi przeważnie co tydzień, z wyjątkiem świąt i okresu wakacyjnego, kiedy to ukazuje się co dwa tygodnie.
Od numeru 38 (853) z 23 września 2006 nastąpiły zmiany w wyglądzie i składzie "NCz!". Liczba stron wzrosła z 48 do 56, cztery pierwsze i ostatnie strony drukowane są na bielszym papierze. Pojawiły się nowe rubryki: kąciki warcabowy, heraldyczny oraz informujący o bieżących zdarzeniach z rodzin monarszych. Ponadto pojawiać się zaczęły dwie recenzje filmów, natomiast rubryka "Postępy" została znacznie poszerzona (obok Postępu w kraju, Europie, Świecie i "Postępów Postępu" pojawiły się Postęp w Azji, Afryce i Pacyfiku, a "Postęp w Amerykach" podzielony został na "Postęp w Ameryce Północnej" i "Postęp w Ameryce Łacińskiej"). Cena numeru wzrosła z 4,50 zł do 5 zł.
Od numeru 37 (904) z września 2007 roku tytuł jest własnością spółki 3S Media, której jednym z właścicieli jest redaktor naczelny Tomasz Sommer. Efektem zmiany właściciela była zmiana szaty graficznej i rozkładu artykułów. Głównym kolorem (poza czarnym dla samego tekstu), z który przeważa w gazecie to niebieski. Tekst poza kilkoma wyjątkami (m.in. felietony Janusza Korwin-Mikke, Stanisława Michalkiewicza, Marka Arpad Kowalskiego oraz Barbary Buonafiori) jest składany w 3 kolumny.
Spis treści |
Redakcja i publicyści Najwyższego Czasu dla podkreślenia konserwatywnego charakteru pisma stosują rzadko spotykane w innych mediach prasowych zabiegi redaktorskie:
Deputowanych Parlamentu Europejskiego określa się skrótem "CEP" ("Czcigodny Euro-Poseł" lub Członek Euro-Parlamentu; por. ang. "MEP").
Charakterystyczną cechą NCz! jest także promowanie liberalizmu gospodarczego, wiążące się z konsekwentną krytyką obecnej formy państwa (rozumianego jako system biurokratyczno-prawny) nazywanego na łamach gazety pasożytem, mafią, okupantem[potrzebne źródło], a także rzadko spotykanymi w innych mediach zestawieniami, sugerującymi iż model socjaldemokratyczny państwa jest formą socjalizmu podobną do faszyzmu i komunizmu (znane słowa Janusza Korwin-Mikkego o góralu, który nawet za czasów Stalina czy Hitlera mógł wytwarzać oscypki tak jak chciał, teraz stoi nad nim urzędnik unijny).
Redaktorem rubryki jest osoba o pseudonimie Inkwizytor (zwany też "Wielkim Inkwizytorem"), który komentuje i ocenia listy czytelników dotyczące opisów rzeczy czy sytuacji postrzeganych przez nich jako promowania socjalizmu oraz innych postaw uznawanych przez NCz! za lewicowe. Otwarte głoszenie lewicowych poglądów nie jest szczególnie piętnowane przez autorów rubryki: przyjmowane są głównie zgłoszenia dotyczące literatury pięknej, filmów, podręczników, gier komputerowych itp., nie niosących pozornie żadnych treści politycznych. Czytelnicy za składanie "donosów" otrzymują nagrody książkowe. Od 2009 roku Różową Księgę zastąpiła Czarna Księga, w której krytykowane są socjalistyczne zapędy znanych osób.
Podzielona na trzy części (Postęp w kraju, Postęp w świecie i Postępy postępu) stała rubryka w sposób sarkastyczny opisująca bieżące wydarzenia. Słowo postęp w tytule rubryki ma wydźwięk ironiczny i kojarzony z wydarzeniami uznawanymi przez autorów za przejawy tego typu postępu, który w środowiskach konserwatywnych jest odbierany w sposób jednoznacznie negatywny.
Przegląd prasy prowadzony przez redaktora kryjącego się za pseudonimem Q, zawiera fragmenty artykułów z głównie polskiej prasy, opatrzone zazwyczaj szyderczym komentarzem.
